هزار سال میانِ جنگلِ ستاره‌ ها پیِ تو گشته‌ ام... / ستاره‌ ای نگفت کزین سرای بی‌ کسی، کسی صدات می‌ کند؟ / هنوز دیر نیست، هنوز صبرِ من به قامتِ بلندِ آرزوست / عزیزِ همزبان، تو در کدام کهکشان نشسته‌ ای؟