زیپ کاپشن های چرمی را تا زیر گردن بال بکشید، شال تیم را دور گردن خود بپیچید، چکمه ها را برای خیس نشدن در چالههای پر از آب پا کنید. 90 بازی، در 45 روز لیگ برتر در پیش است... ماه دسامبر از راه رسیده.
مجموعهی پیش رو، با عنوان "ایستاده پشت تراسها" گالری عکسهای محبوب من از ورزشگاههای فوتبال انگلستان است. شاید، عکسی مربوط به یک بازی بزرگ، یک بازیکن کلیدی یا لحظه مهم نباشد اما نمایی از ورزشگاه را به رخ میکشد که دوستش داریم. زیر ابرها، نور آفتاب، برف، باران، دیوارها، آهن سرد، آجرهای داغ....
قسمت اول سفر، از جایی آغاز میشود که این روزها، در طوفان داراگ آسمان و زمین آن به هم دوخته شده به جایی که تراسها، حقیقتا معنایی داشتند و روزگاری طلایی را رغم زدند. استادیوم پرافتخارترین باشگاه بریتانیایی اروپا، دومین باشگاه پرافتخار انگلستان (چه کسی میداند در پایان این فصل چه رخ خواهد داد؟!؟)، محل تاجگذاری پادشاهان سرخپوش و مهمتر از همه، جایی که طرفداران غریبه، دوشادوش هم فریاد زدند، اشک ریختند و یک دیگر را پس از 90 دقیقه با عنوان "طرفدار لیورپول" شناختند...
اگر شما در جایگاه کاپ هستید، خود را عضوی از یک جامعه حس میکنید، جامعهای متشکل از هزاران دوست مثل شما، متحد با هم و وفادار...
بیل شنکلی در وصف جایگاه کاپ
1- دروازهی بهشت
نیمکت سرخ
طرفداران
تراژدی
نبردها
میهمانان....
و صاحبان خانه
دیوانهای به نام دروازهبان
پایان



