*********
دوباره بارید از آسمون شهر برف
زوده ولی پاییز نیومده در رفت
میان پایین أ بالا دونه ها برف
الهی شکر همه چی روبه راهه مرد
همون که روزی بود اونقدی که روزی بود
راضی بود ، بسش بود دنیا تووی دستش بود
زیر پاش لغزش شد ، دنیاش بی ارزش شد
طرد شد سرد شد تووی مشکل غرق شد
شدش یه مرد مُرده بین زنده ها
همیشه تک و تنها دور از اجتماع
دیر اومد زود رفت ، غرورشو خُرد کرد
امروز و فرداهاش أ دیروزش پوچ تر
تکوندم شونه هامو ، اشک روی گونه هامو
واستادم رو جفت پاهام و زیر پرچم خدام و
کَندم کلا أ همه ، این آدمای مسخره
حتی شهرم پر تنش هر روزش یه جور مسئله
همینه سازِ زندگی و غم با مسیر تارش میمونه با من با پای پیاده
همینه سازِ زندگی و غم با مسیر تارش میمونه با من با پای پیاده
یه نگاه بنداز توو شب ، چراغا روشنن تووی شهر
همه چی قشنگه اما از این بالا مث بارونِ زیر چتر
حسِ شاعرانه ندارم اصلاً ، یکی أ خودم دو أ این آدما خستم
که قفل میشن رو شعرای فریکی فروغ و
تلخی حقیقت و شیرینی دروغ
همه گُمن و یه جوری نقشن
یا بکنن یا توو فاز پایین و پرچم
یه سری توو همین رنگا میمیرن و
یه سری توو نخ جیب و نتیجه چند چند
حرفام نقده نسیه نی
تو گوش خریدار بیار من مسیرو قیر
تنها باش چون واست مفیده
مثل من یکی که سایه ـَش سفیده
همینه ساز زندگی و غم با مسیر تارش میمونه با من با پای پیاده
*********
