در دوران صفویان، ایران شاهد شکوفایی هنر و معماری بود. یکی از فکتهای جالب در مورد این دوره، ایجاد پایتخت جدید در شهر اصفهان است. شاه عباس، یکی از قدرتمندترین شاهان صفوی، در سال 1598 میلادی، اصفهان را به عنوان پایتخت انتخاب کرد و آن را به یکی از زیباترین شهرهای جهان در آن دوران تبدیل کرد.
اصفهان به عنوان «نصف جهان» شناخته میشد و شاه عباس با ساخت بناهای باشکوه و حمایت از هنرمندان و صنعتگران، آن را به اوج شکوه رساند.
از جمله شاهکارهای معماری در اصفهان میتوان به میدان نقش جهان، مسجد شیخ لطفالله، و کاخ عالیقاپو اشاره کرد. این بناها با معماری و تزئینات خیرهکننده خود، نمادی از شکوه و عظمت دوران صفوی هستند.
این فکت جالب در مورد تاریخ ایران، نه تنها به اهمیت اصفهان به عنوان یک مرکز فرهنگی و هنری در آن دوران اشاره دارد، بلکه نشاندهنده تاثیر عمیق هنر و معماری ایرانی در تاریخ جهان است.