طرفداری | احمدرضا عابدزاده دروازهبانی بزرگ بود که به جز بحث فنی و توان بالایش در حفظ دروازهها، بهرهمند از روحیهای بسیار بالا و توان ذهنی خارقالعادهای بود که بعد از سالهای بسیار، هنوز در ذهن اهالی فوتبال مانده است.
در دوم دیماه سال 1373 یعنی درست 30 سال قبل، عابدزاده بعد از طی کردن مهمترین دوران مصدومیتش به فوتبال برگشت و برای تیم تازهاش یعنی پرسپولیس به میدان رفت. عابدزاده در تیرماه سال 1372 در بازی تیم ملی برابر تایوان در تهران دچار یک مصدومیت بسیار سخت شد، مصدومیتی که باعث شد او 18 ماه از فوتبال دور بماند.
در دوران مصدومیت عابدزاده، مدیرعامل وقت پرسپولیس یعنی امیر عابدینی هزینههای جراحی او را پرداخت و او که سابقه بازی در تیمهای تام و سپاهان اصفهان، ژاندارمری و استقلال تهران را داشت به پرسپولیس آمد. عابدزاده بالاخره در بازی با ملوان انزلی در دوم دی ماه سال 1373 با تصمیم حمید درخشان مربی جوان و 37 ساله آن دوران تیم، به میدان برگشت.
نکته جالب اینکه بسیاری براساس مصدومیت قدیمی عابدزاده تصور میکردند که فوتبال او تمام شده و دیگر نمیتواند به سطح اول فوتبال ایران برگردد. وقایع اما به شکلی دیگر رقم خورد. عابدزاده بهترین دوران فوتبال خود را اتفاقاً در همین دوران سپری کرد و تیم پرسپولیس با حضور او 4 بار قهرمان لیگ شد. همینطور تیم ملی با درخشش او ضمن کسب عنوان سوم در جام ملتهای آسیا، به مسابقات جام جهانی 1998 فرانسه صعود کرد.
اگر از کسانی که دهه شصت و هفتاد فوتبال ایران را تعقیب کردهاند بپرسیم، بهترین بازیهای عابدزاده کدام هستند، بیتردید خواهند گفت بازی برابر تیم هایی مثل استرالیا در مقدماتی جام جهانی 98 و آمریکا در همان جام جهانی؛ مسابقاتی که هر دو بعد از بازگشت دوباره او به فوتبال در دوم دی ماه سال 1373 اتفاق افتاده است.