طرفداری تایمز | آتش‌سوزی گسترده لس‌آنجلس باعث شده است با وجود جان باختن تعداد زیادی از انسان‌ها، برخی از رسانه‌های ایران به مسائل سیاسی دامن بزنند.

برخورد و موضع سیاسی گرفتن در مسئله‌ای که به جان باختن انسان‌ها آن هم غیرنظامیانی که بر اثر یک حادثه طبیعی از دنیا می‌روند، مربوط است به لحاظ اخلاقی نمی‌تواند کار درستی باشد. در شرایطی که هلال احمر ایران نیز برای کمک به مردم آمریکایی اعلام آمادگی نمود برخی از رسانه‌های ایران مواضع عجیبی را در رابطه با لس‌آنجلس اتخاذ نمودند.

طبق اعلام یک کارشناس، انسان عامل شروع ۹۵ درصد از آتش‌سوزی‌های جنگلی در مناطقی است که اکنون در حال سوختن به وسیله آتشی عظیم و فراموش‌نشدنی است اما مقامات دولتی هنوز درباره علت اصلی شروع آتش‌سوزی اظهارنظر رسمی نداشته‌اند. گفتنی است، وزش باد شدیدی موسوم به سانتا آنا، کاهش بارندگی و خشک شدن پوشش گیاهی، شرایط را برای گسترش آتش‌سوزی فراهم کرد.

در حالی که در رسانه‌ها از این حادثه با عنوان یکی از پرهزینه‌ترین فاجعه‌های تاریخ آمریکا یاد شده است و افرادی نیز جان خود را از دست داده‌اند صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران در یک اظهار نظر سیاسی علت این آتش‌سوزی گسترده را «افول سیاسی آمریکا» اعلام نمود. صدا و سیما پیش از این نیز توسط خبرگزاری عصر ایران به حمایت از برخی اقدامات اسد و پوتین متهم شده بود.

روزنامه کیهان نیز که به مواضع تند و اصولگرایی مشهور است آتش گرفتن لس‌آنجلس را گرفتن آه کودکان غزه قلمداد کرد. شکی نیست که این آتش‌سوزی یک آتش‌سوزی مهیب و کودکان غزه نیز تحت فشار شدید و ناراحت‌کننده‌ای قرار دارند ولی ربط دادن این دو ماجرا به هم کمی اغراق‌آمیز و غیر واقعی به نظر می‌رسد.

روزنامه جام جم با تیتر بزرگ عبارت «آتش‌جلس» را به کار برد و پس از آن ناتوانی دولت آمریکا در مهار آتش‌سوزی را رسوایی بزرگ دانست. روزنامه فرهیختگان نیز با انتشار کاریکاتور بزرگ ترامپ بیان کرد وضعیت موجود باعث کنایه زدن مسلمانان، کانادایی‌ها، مکزیکی‌ها، پانامایی‌ها، اروپایی‌ها و.... شده است. روزنامه صبح نو نیز زیر تیتر بزرگ «وضعیت جهنمی» ادعا کرد ساکنان ایالت مقامات آمریکایی را مورد انتقاد قرار داده‌اند.

همه این موارد می‌تواند تا حدودی درست باشد اما باید در نظر داشت که حادثه‌ای که امروز در آمریکا اتفاق می‌افتد، فارغ از یک مسئله سیاسی مسئله‌ای انسانی است. با این وجود برخی از رسانه‌های ایرانی در تیترها و توضیحات اصلی خود این مسئله را یک مسئله سیاسی جلوه داده‌اند.