fâni bu hayat, ümit bağlayamam
Olmadı diye oturup ağlayamam
Gönlü geniş olan sükûtu öğrensin
Sevgimi yok yere ele bağlayamam
"Gelir mi?" diye hayallere sığınamam
Kemale eren kendinden versin
Sevdim, kaç kere bilemem
Yaşadım, yok, inkâr edemem
Bıktım, sen'le baş edemem ben
Zaman öyle de geçiyor
Hayat böyle de bitiyor
Ama umudum cennetten
Ben dalkavuk olanı hizaya getiremem
Sorma bana, ben görünmezi göremem
Merak eden kendine yönelsin
Boş yere kimseyi oyalayıp üzemem
Geçici şeylere heves edip üzülemem
Fikrim hevesimi alt etsin
Bildim, lakin söyleyemem
Gördüm, ama izah edemem
Dünya, sen'le baş edemem ben
Zaman öyle de geçecek
Hayat böyle de bitecek
E bitsin, umudum cennetten
Ben gözü görmeyene resim gösteremem
Değerimi bilmeze değer öğretemem
O önce haddini öğrensin
Biten sevgiye imrenip özenemem
Boş sözü duyup düstur edinemem
Eden, kendine ah etsin
Sevdim, kaç kere bilemem
Yaşadım, yok inkâr edemem
Bıktım, sen'le baş edemem ben
Zaman öyle de geçiyor
Hayat böyle de bitiyor
Ama umudum cennetten
Bildim, lakin söyleyemem
Gördüm, ama izah edemem
Dünya, sen'le baş edemem ben
Zaman öyle de geçecek
Hayat böyle de bitecek
E bitsin, umudum cennetten
Sevdim, kaç kere bilemem
Yaşadım, yok inkâr edemem
Bıktım, sen'le baş edemem ben
Zaman öyle de geçiyor
Hayat böyle de bitiyor
Ama umudum cennetten