عشق، گاهی به یک نگاه ساده شروع میشود، گاهی به یک کلمه، یک لبخند یا یک لحظهی بیصدای همراهی. اما وقتی که در دل جای میگیرد، دنیای آدم را تغییر میدهد. عشق، تمام معانی زندگی را پر میکند؛ حتی وقتی که بیصدا و آرام است، هنوز به هر گوشه از دل مینشیند.
وقتی در کنارت هستم، انگار تمام جهان به سکوت میرسد. هیچ چیزی مهمتر از تو نیست؛ نه زمان، نه مکان، نه هیچچیز دیگری که ما را از هم جدا کند. در نگاهت، من خانهای پیدا میکنم که همیشه گم کرده بودم. در آغوشت، همهی خستگیهایم فراموش میشود. با تو بودن یعنی تمام دنیا برای لحظهای هم که شده، فقط و فقط متعلق به من و تو باشد.
عشق، تویی که با یک کلمهات میتوانی تمام دردها را درمان کنی، تویی که با یک لبخندت، دنیای رنگیتری میشود. تویی که حتی در دوریها هم حضور تو در قلبم، هیچگاه کم نمیشود. تو با هر نفسی که میکشی، در من زنده میمانی، و این حسی است که هیچ چیزی نمیتواند از آن کاسته یا آن را فراموش کند.
عشق یعنی تو، یعنی تمام لحظهها، تمام خاطرهها، تمام آیندهها که به یاد تو، فقط زیبا و روشن است. تو برای من بیشتر از یک عشق هستی؛ تو هستی که زندگی من را پر از رنگ، امید و معانی بیپایان کردهای. در هر لحظه، یاد تو مانند گلی است که همیشه در دل من شکوفا میشود.