طرفداری | صحبت از بدترین منچستریونایتد تاریخ تبدیل به موضوعی تکراری شده است. این باشگاه در نقطهای قرار گرفته که کار بسیار دشواری برای بازگشت از آن دارد.
آنتونی در آستانه انتقال به رئال بتیس قرار دارد؛ بازیکنی که در آژاکسِ اریک تن هاخ هفتمین بازیکن این تیم بر اساس فاکتورهای تهاجمی و بازیسازی بود، به اصرار سرمربی هلندی و سوءمدیریت جان مرتو و ریچارلد آرنولد، با 85 میلیون پوند راهی اولدترافورد شد. او پس از دریافت دستمزد 200 هزار پوندی، با 17 گل و پاسگل راهی لالیگا میشود تا شاید منچستریونایتد در آینده فرصت جبران یکسوم هزینههای او را داشته باشد. آنتونی در رقم انتقالش نقشی ندارد، اما تن هاخ و مدیران وقت باید در مورد چنین اشتباهی پاسخگو باشند. بازیکنی که در اردیویسه هلند هم مهره کلیدی به شمار نمیرفت، چگونه میتوانست استاندارد و کیفیت ترکیب یک تیم لیگ برتری را افزایش دهد؟
مثال آنتونی تنها نمونهای از اشتباهات وحشتناک و نابخشودنی منچستریونایتد در نقل و انتقالات است. این وینگر برزیلی هنوز 24 ساله است؛ شاید او در یونایتد ماندگار شود و شاید هم پس از شکوفایی پتانسیلش در لالیگا، فوتبالش را نجات دهد. اما یک حقیقت غیر قابل انکار تا ابد باقی خواهد ماند: منچستریونایتد با احتساب دستمزد آنتونی، بیش از 100 میلیونپوند در فوتبال او سرمایهگذاری کرد و نهتنها شاهد سقوط فنی تیمش بود، بلکه باشگاه را برای اولین بار در دو دهه گذشته به باتلاق قوانین فیرپلی مالی فرستاد. آنتونی میتواند در کمال خونسردی به دنبال احیای فوتبالش باشد، اما چه کسی به کمک باشگاه او خواهد آمد؟
تن هاخ حتماً مقصر اصلی نیست و داستان جنایت مالکان آمریکایی سری دراز دارد؛ این مدیرانِ خانواده گلیزر بودند که حمایت چشموگوش بستهای از او داشتند. با این حال، تن هاخ باید توضیح دهد که با جذب آندره اونانا، فوتبال منچستریونایتد چه تغییری کرده است. او باید توضیح دهد که چگونه هری مگوایر، بازیکنی که او برای فروشش به وستهم اصرار داشت، پس از خرید سه مدافع میانی همچنان باثباتترین گزینه تیم به شمار میرود. به دلیل سیاست او در قبال فرنکی دییونگ، بازیکنی که اهمیتی به پیشنهاد یونایتد قائل نبود، ارقام ترسناکی برای خرید اشتباه کاسمیرو پرداخت شد. سرمربی سابق یونایتد با همکاری آژانس SEG، راسموس هویلون را به خط حمله تیمش اضافه کرد. نهایت تدبیر او برای پوشش «خام بودن مهاجم دانمارکی»، پیشنهاد جذب دنی ولبک بود. به عبارتی 72 میلیون پوند برای خرید یک مهاجم هزینه میشود، اما خبری از بهبود تیم وجود ندارد. یک فروپاشی کامل در تمام خطوط یک باشگاه سطح اول.
میراث اریک تن هاخ از لحاظ مدل و سبک بازی هم مشخص نیست. روبن آموریم طی روزهای گذشته از «لذت منتظر ماندن برای ایجاد موقعیت گلزنی» صحبت کرده است. تن هاخ با نماد «توتال فوتبال» به اولدترافورد رفت، اما راه و روش تیم او مشخص نبود. فصل گذشته، تیم تن هاخ به «سیستم دونات» مشهور شده بود؛ نیمی از بازیکنان در فاز پرسینگ بودند و خط دفاع بدون تحرک خاصی در جای خود قرار داشت. با استفاده از فضای ایجاد شده در میانه زمین، رقبای یونایتد بارها و بارها به موقعیتهای مهمی دست پیدا میکردند. وقتی تن هاخ شغلش را از دست داد، هنوز هم فوتبال منچستریونایتد مشخص نبود. تصور کنید، پس از گذراندن سه پیشفصل کامل، 600 میلیون هزینه نقل و انتقالاتی و تاثیرگذاری در تمام ساختار باشگاه از جمله بازسازی کمپ تمرینی، یک سرمربی هنوز هم از نمایش فرم و ایده خاصی از فوتبال عاجز است.
روبن آموریم فرشته نجات منچستریونایتد نیست. مشخص نیست که پافشاری او بر روی سیستم و مدل بازیاش جواب میدهد یا خیر. این احتمال وجود دارد که او به گراهام پاترِ منچستریونایتد تبدیل شود، و این شانس هم وجود دارد که سرمربی پرتغالی همان کسی باشد که این باشگاه را از باتلاق بازیکنان متوسط و ایدههای منسوخشده نجات میدهد. با این حال؛ در مورد آموریم، دو نکته مهم وجود دارد: نخست، ورود به یک تیم بحرانزده چالشهای دشواری دارد و او همین حالا هم کمتر از 10 جلسه تمرینی کامل (به معنی سه جلسه تمرینی در عرض یک روز)، داشته است. نکته دوم و مهمتر، آموریم میراثِ آیندهسازی در اختیار ندارد. منچستریونایتد مملو از بازیکنان معمولی و غیرقابل تعلیم است. آموریم میتواند به موفقیت برسد، اما در روز پیروزی، بخش مهمی از بازیکنان فعلی در کنار او نخواهند بود.
پس از شکست 3-1 منچستریونایتد برابر برایتون، دو ژورنالیست ESPN در مورد بحث میراث گفتند:
- راب داوسن: نتیجه کاملاً قابل پیشبینی برای منچستریونایتد بود. آموریم با شرایط بسیار دشواری روبرو شده است. مطمئن نیستم با میراثی که به او رسیده است، چه انتظاری از او میرود.
- مارک اوگدن: واقعیت همین است. آموریم بدترین اسکواد منچستریونایتد از 1970 را به ارث برده است و ضعیفترین گزینههای تهاجمیای که به یاد داریم را در اختیار دارد.
مسلماً نمایشها و نتایج روبن آموریم به هیچوجه پذیرفتنی نیست. او به طور مداوم از طوفان و رولرکوستر صحبت میکند و از تیمی که تحویل گرفته رضایت ندارد. باید با حقیقت موجود کنار آمد، اما منچستریونایتد نمیتواند به کسب چنین نتایج خجالتآوری ادامه دهد. ساخت زندگی در ویرانههای بر جای مانده از تن هاخ دشوار است، اما برای به امید به آینده، باید زنده ماند. به تدریج، انگشت اتهام به سوی آموریم هم نشانه میرود و سرمربی پرتغالی باید تردیدها را به ایمان تبدیل کند. دستهای از هواداران همین حالا هم از صف آموریم خارج شدهاند اما بخش مهمی همچنان روی تواناییهای او اصرار دارند. در بدترین منچستریونایتد تاریخ، همه نگاهها به آموریم و تیم مدیریتی خواهد بود که قصد دارد از او حمایت کند.