۱, ۲ , ۳ ......962 ،963 !
حتی شمردنش خستمان میکند . این عدد نشان دهنده تاریچه یک فوتبالیست در 24 سال در سطح اول فوتبال (27 سال در کل ) . فقط در یک باشگاه , همیشه در اوج و با رکوردهایی تکرار ناشدنی است. اون هم در باشگاهی رویایی مثل یونایتد . بیشتر شبیه افسانه های یونان باستان میمونه اما این واقعیتهِ مرد میانسال ولزی اولترافورد هست . بازیکنی که در منچستری شدن خیلی های ما تاثیر بسزایی داشت . خیلی از ما فوتبال را با او شناختیم و خیلی از ما ها به عشق بازی کردن او در یونایتد بازی ها رو میدیدیم و اول از همه در ترکیب بازی به دنبال اسم او میگشتیم . اره دنبال یه پسرک ۱۸۰ سانتی متری تو بال چپ تیم بودیم . شاید مثل بکام خوشتیپ نبود و یا مثل کانتونا خاص اما از دیدن بازیش و اون حرکات و دریبل های انفجاریش لذت می بردیم . بازیشو مثل ذره بین زیر نظر داشتیم و اگه اشتباه کوچیکی میکرد ما ناراحت میشدیم چون حتی دل این اشتباهای کوچیک رو از بازیکن همیشه مفید و کم اشتباه تیممون نداشتیم . سال ها گذشت و ما همینطور از وجود او لذت بردیم و با او و یونایتد زندگی کردیم اما ... همیشه نگران روزی بودیم که او پیر شود و دیگر نتواند این بازی ها را ارائه دهد و دیگر از اون بازیکن سرعتی با حرکات ویران کننده اش خبری نباشد گرچه این اتفاق هیچ گاه نیفتاد.
روز ها رفتند و آن موهای بلندِ سیاه جایش رو به موهایش کوتاه و جو گندمی داد و آن صورت بشاش رو ته ریشی می پوشوند تا چروک هایش رو کمتر نشان بدهد اما او هنوز خستگی ناپذیر بود . اگر زانتی به تراکتور معروف بود او هم در این سن و سال از یک ماشین ماسل کار آمریکایی چیزی کم نداشت . و او هر روز با تجربه تر و کارامد تر در خدمت تیم بود . شاید مثل قدیم سریع نبود اما هنوز هم وقتی یه دفاع گوش جوان رو با یه نفوذ تو آخرین دقیقه های بازی محو میکرد به همه ما احساس افتخار میداد و هنگامی که تمجید گزارشگر تلویزیونی را از حرکات زیبا یا پاس های بند کفشیش میشنیدیم از غرور اشک در چشمانمان جمع میشد . او تمام نمی شد و چنین قصدی هم نداشت. بازیکنان لورکوزن از رونی می پرسیدند او چگونه نود دقیقه با این سن میدود و حتی رونالدوی در اوج همان کسی که پیراهن او رو بعد بازی به خونه میبره هم از آمادگی بدنی او در بازی برگشت با رئال متعجب میشه. اما همه چیز فقط آمادگی بدنی او در این سال ها نبود. خیلی از این طرفداران جوان لقب های جورواجور سلطان پاس گل به اوزیل ها و فابرگاس ها میدهند دریغ از اینکه رایان قصه ما نزدیک 300 پاس گل در تاریخ بازیشهایش داده است. چیزی که او را مرد لحظه ها می کرد. اون هر طور بازی می کرد حتی اگه روزش نبود اون تاثیری که باید را به عنوان یک بازیکن مفید در زمین میگذاشت. خیلی ها او را با آن گل و استارت 60 یاردی فینال سال 99 به یاد دارند. اما یادمان نرودتوپی که ازلای پاهای نویر وارد دروازه کرد , توپ چیپی که از بالای سر چک وارد دروازه کردو یا دو گلی که بعد از آمدن بعنوان یار تعویضی به علت مصدومیت اتفاقی فورلان به تنهایی به دروازه بوفون چسباند. خیلی ها به یاد ندارند اما او یکبار در لیگ مقابل چارلتون اتلتیک یک ضربه فوق العاده از وسط زمین زد که اگر تیر دروازه نبود شاید الان گل بکام به ویمبلدون آنقدر هم نقل مجلس ها نمی شد.
در فوتبال او مثل پویول و جرارد وفادار , مثل رائول , مالدینی و کاسیاس آرام و مودب و در خلاقیت چیزی از ژاوی , توتی و لمپارد کم نداره . او بیش از حد اسطوره است . به جرعت و بی تعصب می توان گفت, از تمام باریکنان نامبرده اسطوره تر. یادمان نرود که در اوج شهرت و نیاز مبرم انگلستان به یک چپ پای کلاسیک او حاضر نشد حتی در کشور دومش بازی کند که مطمئن هستم اگر این کار را می کرد رکوردهای بی پایانی در آنجا و جام جهانی هم به جا میگذاشت . او کلبه مادری را به قصر نامادری ترجیح داد و با اینکه هیچ گاه به حق واقعیش در سطح ملی نرسید اما چیزی از عشق ما به او کم نشد. همانند زمانی که پیشنهادهای وسوسه کننده تیم های ایتالیایی و متمول آن زمان را رد کرد و این قابل احترام است . و یادمون نرود این همان بازیکنی است که در۳۶ سالگی بهترین بازیکن سال جزیره و در ۳۷ سالگی در تیم منتخب جام فهرمانان اروپا قرار گرفت ! آیا رونالدو یا مسی میتونند در این سن به این افتخارات برسند ؟؟! و آیا بهتر نیست بیل به این زودی ها با او مقایسه نشود؟!؟ یادمان نرود او یکی از همان دو شخصی است که دلپیروی دوست داشتنی از دیدن بازی او گریست و زیدان درموردش گفت که اگر او فرانسوی بود من یا پیرس باید روی نیمکت می نشستیم و فیگو او را بازیکنی می دانست که توسط خدا برگزیده شده است.
حال برای اولین باراو را در تاریخ بازی های فیفا در ترکیب یونایتد نیست و بر روی نیمکت خدمت می کند. فصل پیش با همه بدی هایش به مدت چندین هفته وقتی او روی نیمکت یونایتد به عنوان مربی نشست کمرنگ شد و آن ثانیه ها که به عنوان اولین مربی-بازیکن در تاریخ یونایتد (و اولین در سطح بالای فوتبال پس از سال 2000) جایش را به لارنس جوان داد رنگ باخت . حتی در آن بازی آخر هم عالی بود. باز هم از آن دریبل های زیگزاگی زد, مدافعین را جا گذاشت و پاس گل داد. شاید اگر کمی شانس داشت آن ضربه آزاد زیبایش یک گل را هم به کیسه خدماتش به شیاطین سرخ اضافه میکرد. او شاید بهترین بازیکن لیگ برتر نباشد. از نام های بزرگی مثل شیرر, هانری, جرارد, لمپارد, لی تیسیر, اسکولز و خیلی ستاره های پر فروغ نمی توان به راحتی گذشت اما میتوان گفت او بزرگترین بازیکن لیگ برتر است. اگر کمی فوتبال را بشناسید فرق این دو لغت را به راحتی میفهمید. او شناسنامه لیگ برتر است . او فلسفه فرگی هست و فلسفه یونایتد... ! حتی اولتراهای تیم های حریف در انتهای قلب پرکینه خود به او احترام می گذارند ." کفتران جلد رایان " ! شاید کمی مسخره به نظر بیاید اما این واقعیتی است در مورد طرفداران قابل توجه این بازیکن .
این روزها شایعه مربی گری او در تیم های کوچکتر لیگ برتر میرسد. اما طرفداران منتظر روزی هستند که رایان را دوباره در آن کت مشکی دوخته شده توسط پل اسمیت با لوگوی شورای شهر منچسترببینند. آخرین بازمانده کلاس 92... کسی که او را وامدار روزهای خوش فرگی میدانند. گیگزی , از سوی تمام عاشقانت فقط یک خواسته از تو دارم : ای اسطوره زنده من , ای سرباز پیر شیاطین سرخ , تو را به آن پای چپ طلایی ات قسم ... کمی بیشتر بمان .......!
تو این قسمت میخوام یه سری از رکورد هایی که گیگز که به جا گذاشته و جمع آوری کردم رو براتون بزارم ( البته مهم هاش رو) , گرچه خیلی هاش رو هم خودتون میدونید ولی دیدن دوبارشون خالی از لطف نیست .
- پر مدال ترین بازیکن جهان با ۳۶ جام مختلف (البته اگر نایب قهرمانی را که در آن هم مدال می دهند به حساب بیاوریم آنگاه تعداد این مدال ها به بیش از 50 میرسد)
- تنها بازیکنی که ۱۳ بار لیگ برتر را برده ( برابر با رکورد آرسنال )
- رکورد دار پاس گل درلیگ برتر(131 پاس گل )
- رکوردار بیشترین جام خیریه با 10 جام , بیشترین بازی در این جام با 16بار و بیشترین خضور پشت سر هم ۶ بار
- بیشترین بازی در لیگ برتر(672 بازی )
- بیشترین بازی در لیگ در یک کلوب در انگلستان (963 بازی )
- تنها بازیکنی که در تمام ۲۱ دوره قبلی لیگ برتر حضور داشته و در 20دورش گل زده
- تنها بازیکنی که در ۱۶ دوره لیگ قهرمانان گلزنی کرده
- بیشترین پاس گل در تاریخ لیگ قهرمانان (30 پاس گل )
- زننده سریعترین گل تاریخ یونایتد در ثانیه ۱۵ مقابل ساوتهمپتون
- بازیکنی که ۲ بار پشت هم بهترین بازیکن جوان لیگ برتر شده ( رکورد مشترک با وین رونی)
- زننده گل سال فوتبال انگلستان در ۱۹۹۹
- قرار گرفتن در تیم منتخب دهه لیگ انگلیس ۲۰۰۲-۱۹۹۲
- قرار گرفتن در تیم منتخب دو دهه لیگ انگلیس ۲۰۱۲-۱۹۹۲
- قرار گرفتن در تیم منتخب تاریخ لیگ انگلیس ۲۰۰۷-۱۹۹۷
- قرار گرفتن در تیم منتخب دهه لیگ قهرمانان اروپا ۲۰۰۲-۱۹۹۲
- قرار گرفتن در لیست فیفا ۱۰۰ (۱۰۰ بازیکن برتر تاریخ فوتبال تا بحال - نکته : بدون حتی یک حضور در جام جهانی . اصولا بازیکنانی که در جام جهانی درخشیده اند شانس بیشتری برای حضور در این لیست دارند )- ۶ بار حضور در تیم منتخب فصل لیگ برتر
- بهترین بازیکن سال جزیره در ۳۶ سالگی
- برنده پای طلا در ۲۰۱۱
- بهترین ورزشکار سال بریتانیا از دید بی بی سی (۲۰۰۹)
- برنده Bravo Award در سال ۱۹۹۳ ( جایزه ای معتبر که به پدیده های جوان فوتبال میدهند )
- برنده FWA Tribute Award در ۲۰۰۷
- از اعضای موزه تالار افتخارات فوتبال انگلستان
- ۹۵۳ بازی, بدون کارد قرمز (نکته : اگر وقتی شما تعداد بازی های گیگز در لیگ برتر رو با تعداد کارت های زردی که گرفته تقسیم کنید به این نتیجه می رسید که اون حدودا هر ۱۸ بازی ۱ کارت زرد گرفته . یعنی متوسطا ۱ کارت زرد در کل هر نیم فصل که اینم نشون دهنده اخلاق این بازیکن درون زمین هست)
او همچنین اگه 6 بار در تیم منتخب سال لیگ قرار گرفته که فقط استیون جرارد با ۷ بار رکوردار هست و با 5 جام اتحادیه فقط یک جام از ایان راش فقید رکوردار این جام کمتر داره . همچنین تنها کسی که در تاریخ لیگ انگلیس از او بیشتر بازی کرده پیتر شیلتون با ۱۰۰۵ بازی هست ( که البته او دروازه بان بود ). همچنین دو رکورد او یعنی بیشترین بازی در لیگ قهرمانان (143 بازی) و مسن ترین بازیکن تاریخ لیگ قهرمانان که گلزنی کرده ( با ۳۷ سال و ۲۸۹ روز ) توسط ژاوی و توتی چند وقت پیش شکسته شد. این فقط قسمتی از افتخارات رایان گیگز بود که بیشتر من فقط رکورداش رو براتون گذشتم .
" به امید روزی که رایان گیگز عنوان سلحشوری یا همان لقب سر رو از ملکه انگلیس بگیره چون کاملا لایق این عنوان هست "
" امیدوارم با حمایت شما دوستان این دست نوشت در سایت طرفداری قرار بگیره "
دوستان من رو از نظرات خود بی بهره نگذارید ...
