Zir Cigari - Roozaye Akhar

“روزای آخر” را احتمالا بتوان چه به جهت ریتم آهنگ و چه به دلیل ترانه‌ی آن٬ از متفاوت‌ترین آهنگ‌های گروه دانست. بخش اول ترانه٬ تصویری از شخصی را به دست می‌دهد که “زندگی تلخ‌اش٬ خیلی وقته تموم شده”. بخش دوم ترانه اما به کل داستان دیگری دارد. تغییر در ریتم و ملودی٬ باعث می‌شود که متوجه شویم آن‌چه تاکنون می‌شنیدیم٬ چیزی نبود و نیست جز توصیف یک بازه زمانی: “به این می‌گن روزای آخر | آخری که آغاز راهه | راهی که پایان نداره | پایانی که نبود معناست | معنایی که تابوی من بود | تابویی که تابوت من بود”.