Everybody dies, surprise, surprise
همه می میرند، سوپرایز، سوپرایز
We tell each other lies, sometimes, we try
ما به همدیگه دروغ میگیم، بعضی وقتا، تلاش میکنیم
To make it feel like we might be right
تا کاری کنیم حسی که فکر میکنیم درسته رو داشته باشیم
We might not be alone
شاید تنها نباشیم
Be alone
تنها باشیم
“Everybody dies,” that’s what they say
همه می میرند، چیزیه که اونا میگن
And maybe, in a couple hundred years, they’ll find another way
و شاید، توی چند صد سال دیگه، اون پیدا می کنند یه راه دیگه ای
I just wonder why you’d wanna stay
برام سواله که چرا تو میخوای بمونی
If everybody goes
وقتی که همه می میرند
You’d still be alone
تو هنوز تنها خواهی موند
I don’t wanna cry, some days I do
نمیخوام گریه کنم، ولی بعضی روزا میخوام
But not about you
ولی نه برای تو
It’s just a lot to think about the world I’m used to
اون قدری که من عادت داشتم به جهان فکر کنم، خیلی زیادیه
The one I can’t get back, at lеast not for a while
چیزی را که نمیتونم برگردونم، حتی برای یک لحظه
I sure have a knack for seeing life more like a child
مطمئن هستم که مهارتی دارم تا بتونم دنیا رو مثله یه بچه ببینیم
It’s not my fault, it’s not so wrong to wonder why
تقصیر من نیستش، خیلی اشتباه نیست که برات سوال باشه
Everybody dies
همه میمیرن
And when will I?
و کی من خواهم مرد؟
You ought to know
باید بدونی که
That even when it’s time, you might not wanna go
وقتی که وقتش برسه، شاید آماده رفتن نباشی
But it’s okay to cry and it’s alright to fold
ولی اشکالی نداره که گریه کنی و چمباتمه کنی
But you are not alone
ولی تو تنها نیستی
You are not unknown
تو ناشناخته نیستی