مطلب آخر جاناتان ویلسون برای گاردین بسیار خواندنی بود.

خوشبختانه دسترسی به گاردین رایگان است و می‌توانید سری به آن بزنید:

موضوع مطلب نقد تصمیم تازه یوفا برای حذف وقت اضافی از بازیهای حذفی لیگ قهرمانان بود.

در ابتدا، خاطره بازی پسری که فوتبال دیدنش با دهه 80 میلادی مصادف شده و مهمترین بازیهای اون دوران در پنالتی و...

سپس حمله به توجیهات مسخره یوفا و فیفا :

اگر دلیل اینست که سی دقیقه وقت اضافه طولانی است، چرا دو بازی گروهی و دو پلی آف به لیگ قهرمانان معادل 12 وقت اضافه و یک تورنمنت به نام جام باشگاه‌های جهان با 21 وقت اضافه به فوتبال افزوده اید؟

سپس ویلسون به اهمیت بردن کوچولوها در زمین، به شرط تحقق سختکوشی، تلاش و... اشاره می‌کند، نه به لطف قماری چون پنالتی ها.... و در نهایت نتیجه اینست که این قانون نیز شبیه سایر تغییرات فوتبال ضامن بقا و کامجویی مالکان و باشگاه های سرمایه دار خواهد بود.

موضوع اصلی یادداشت دردناک و زخمی قدیمی است اما آنچه در ابتدای آن دلبری می‌کند، خاطره بازی ویلسون از اولین و محبوب‌ترین بازی‌هایی است که به وقت اضافه و پنالتی کشیده شده. بهانه‌ای برای سرک کشیدم به لحظات هیجان بدون مرز. زیبایی بی حصر. لرزش بدن. یخ شدن دستها. لگد زدن به در و دیوار. بالا پریدن. فرو کردن سر در گریبان..... بیایید هم مسیر ویلسون شویم.

خاطرات ما از بهترین، مهیج ترین و زیباترین وقت اضافه یا ضربات پنالتی تاریخ کدام است؟