بر گیسویت ای جان ، کمتر زن شانه

چون در چین و شکنش دارد دل من کاشانه

 

بر گیسویت ای جان ، کمتر زن شانه

چون در چین و شکنش دارد دل من کاشانه

 

بگشا ز مویت گرهی چند ای مه

تا بگشایی گرهی شاید ز دل دیوانه

 

بگشا ز مویت گرهی چند ای مه

تا بگشایی گرهی شاید ز دل دیوانه

 

ویگن: دل در مویت دارد خانه

پوران: مجروح گردد چو زنی هر دم شانه

 

ویگن: دل در مویت دارد خانه

پوران: مجروح گردد چو زنی هر دم شانه

 

بر گیسویت ای جان ، کمتر زن شانه

چون در چین و شکنش دارد دل من کاشانه

 

بر گیسویت ای جان ، کمتر زن شانه

چون در چین و شکنش دارد دل من کاشانه

 

بگشا ز مویت گرهی چند ای مه

تا بگشایی گرهی شاید ز دل دیوانه

 

بگشا ز مویت گرهی چند ای مه

تا بگشایی گرهی شاید ز دل دیوانه

 

ویگن: دل در مویت دارد خانه

پوران: مجروح گردد چو زنی هر دم شانه

 

ویگن: دل در مویت دارد خانه

پوران: مجروح گردد چو زنی هر دم شانه

 

در حلقه مویت بس دل اسیر است

بینم خونین دل این و آن سر هر دندانه

 

در حلقه مویت بس دل اسیر است

بینم خونین دل این و آن سر هر دندانه

 

بر گیسویت ای جان ، کمتر زن شانه

چون در چین و شکنش دارد دل من کاشانه

 

بر گیسویت ای جان ، کمتر زن شانه

چون در چین و شکنش دارد دل من کاشانه

 

بگشا ز مویت گرهی چند ای مه

تا بگشایی گرهی شاید ز دل دیوانه

 

بگشا ز مویت گرهی چند ای مه

تا بگشایی گرهی شاید ز دل دیوانه

 

ویگن: دل در مویت دارد خانه

پوران: مجروح گردد چو زنی هر دم شانه

 

ویگن: دل در مویت دارد خانه

پوران: مجروح گردد چو زنی هر دم شان

 

در حلقه مویت بس دل اسیر است

بینم خونین دل این و آن سر هر دندانه

 

در حلقه مویت بس دل اسیر است

بینم خونین دل این و آن سر هر دندانه

 

پوران: دل در مویت دارد خانه

پوران و ویگن: مجروح گردد چو زنی هر دم شانه

 

پوران: دل در مویت دارد خانه

پوران و ویگن: مجروح گردد چو زنی هر دم شانه