بیشتر از یک ساله قرص میخورم. از رهاکین و چند تا دیگه شروع شد و بعد هم ریسیپریدون و سرترالین و بیپریدن بهش اضافه شد. الان رهاکین و بیپریدن رو حذف کرده برام و روزی 2 تا سرترالین 100 و یکی ریسیپریدون میخورم. به خاطر افسردگی و اضطراب اجتماعی و پرخاشگری خیلی شدید بردنم پیش روانپزشک. اوایل که قرص خوردن رو شروع کردم نمیتونستم از رختخواب بلند شم، پرخاشگریم خیلی کم شده بود ولی میتونم بگم پوچترین روزای عمرم رو گذروندم. انگار دیگه هیچ احساسی نداشتم، نه غم نه خشم نه شادی هیچی هیچی، فقط بیحال بودم و زور میزدم که بخوابم. بعد کم کم بدنم عادت کرد و کرختی و بیحالیم کمتر شد ولی همهی این مدت کرختی رو داشتم، الان هم که دارم بهش دقت میکنم خیلی شدیدتر حسش میکنم.
این نشونهای نیست که دیگه قرص خوردن کافیه؟ در صورت کنار گذاشتن علائم برمیگردن؟ اگر تدریجی و زیر نظر روانپزشک مصرف قرص رو کم و بعد قطع کنم چی؟ اگر تجربهای دارید از مصرف و ترک قرص دارید راهنمایی کنید لطفا