زبان کردی زبان کردی یکی از زبانهای هندواروپایی است که به شاخه شمال غربی زبانهای ایرانی تعلق دارد و توسط مردم کرد در ترکیه، عراق، ایران، سوریه و قفقاز صحبت میشود. این زبان دارای چندین گروه عمده گویشی است، از جمله کرمانجی (کردی شمالی)، سورانی (کردی مرکزی) و پهلوانی (کردی جنوبی)، که هر کدام ویژگیهای زبانی متمایزی دارند. زبان کردی در طول تاریخ با خطوط مختلفی از جمله عربی، لاتین و سیریلیک نوشته شده است که این امر بستگی به منطقه دارد. با وجود سنت ادبی غنی، زبان کردی در برخی کشورها با سرکوب سیاسی مواجه شده است که این موضوع بر استانداردسازی و رسمیت یافتن آن تأثیر گذاشته است. امروزه، این زبان به عنوان نماد مهمی از هویت و فرهنگ کردی باقی مانده است و تلاشهایی برای حفظ و ترویج استفاده از آن در آموزش، رسانه و ادبیات انجام میشود.
زبان پارتی زبان پارتی یک زبان منقرض شده از شاخه شمال غربی زبانهای ایرانی بود که در امپراتوری اشکانی (۲۴۷ پیش از میلاد تا ۲۲۴ میلادی) صحبت میشد و عمدتاً در شمال شرقی ایران امروزی و بخشهایی از آسیای مرکزی رواج داشت. این زبان در دوران حکومت سلسله اشکانی به عنوان زبان اداری و ادبی استفاده میشد و با خطی اصلاح شده از آرامی به نام «پارتی کتیبهای» نوشته میشد. این زبان که تحت تأثیر آرامی قرار داشت، همچنین زبان متون مذهبی مانوی بود. به مرور زمان، زبان پارتی پس از سرنگونی اشکانیان توسط امپراتوری ساسانی، جای خود را به زبان فارسی میانه به عنوان زبان غالب داد. اگرچه این زبان دیگر صحبت نمیشود، اما تأثیر آن در زبان فارسی و دیگر زبانهای ایرانی باقی مانده است.