طرفداری-شاید بایرن گوتزه را خریده باشد و لواندوفسکی را برای سال بعد هوایی کرده و از حالا شماره 9 را بر تن لوا ببیند، اما بازی شنبه نشان داد که مونیخی ها دیگر رکن اساسی دورتموندی ها را فراموش کرده اند؛ مارکو رویــس! به نظر شما رفتن گوتزه به مونیخ برای روهرنشین ها سخت تر بود یا از دست دادن جام لیگ قهرمانان؟ برای پاسخ به این پرسش به این دو نقل قول از دو بازیکن بزرگ دورتموند توجه کنید، هوملس: "شاید باورتان نشود، ولی روز بازی با رئال مادرید که خبر پیوستن ماریو به آلیانز آره نا را شنیدیم برایمان بسیار سخت تر از گل دقیقه 88 روبن بود!" رویس هم تیمی و یار دو قلوی گوتزه در زمین بازی در پاسخ به خبرنگاری که از او پرسیده بود اگر پولی هنگفت در اختیار شما قرار دهند و شما فقط اجازه خرید یک بازیکن برای دورتموند را داشته باشید، شما کدام بازیکن را می خرید، گفته بود: "تمام آن پول را می دادم و ماریو را به اینجا بر می گرداندم." به پاسخ رسیدید؟ صبر کنید، قضیه جالب تر می شود، بایرنی ها در کنفرانس خبری بعد از فینال لیگ قهرمانان، لواندوفسکی، بهترین مهاجم حال حاضر اروپا را جز بازیکنان فصل بعد خود نامیده و از توافقات کامل با او خبر می دهند. دومین شوک بر پیکره وستفالن! قضیه جالب تر می شود که لواندوفسکی برای خروج از وستفالن به هر کاری دست می زند، تا اینکه واتزکه، از راه می رسد و با ریختن آب پاکی روی دست لوا اعلام می کند، ترجیح می دهد از 30 میلیون پوند گذشته و روبرت را سال آینده و به طور آزاد به بایرن انتقال دهد؛ واتزکه و فولر قراردادی امضا می کنند، تا دیگر به بایرن بازیکن نفروشند، بندر به بایرن نمی رود، شورله از چلسی سر در می آورد و لواندوفسکی مجبور به یک سال بازی در وستفالن می شود. همه این ها مثل داغ هایی سنگین بر دل 80 هزار هوادار وستفالنی باقی مانده و به دنبال جبران آنها در اولین فرصت هستند، چه فرصتی بهتر از سوپرکاپ! گواردیولا سرمست از شکست تیم نصفه و نیمه بارسا و فدا کردن ریبری، نویر و شواینی در آن بازی، با ترکیبی عجیب پا به میدان می گذارد، ماندزوکیچی که به خاطر او گومز را رد کرده بود، بال چپ، شکیری مهاجم نوک و مولر هافبک میانی بازی می کند! گوستاوویی که منچستر، چلسی و وولفسبورگ برایش سر و دست می شکنند 90 دقیقه روی نیمکت می نشیند تا تیاگوی مورد علاقه پپ 90 دقیقه در پست غیرتخصصی خود، هافبک دفاعی بازی کند و جالب اینجاست که تنها شیوه پپ در این بازی، عجیب ما را یاد ژنرال خودمان می اندازد؛ ارسال از جناح راست، آوردن دانته بلند قامت به نوک پیکان خط حمله و قرار دادن دستور ارسال مستقیم در راس شیوه بازی خود؛ آقای رومینیگه، بفرمایید توتال فوتبال... دورتموند در سوپرکاپی که پپ آن را فدای انتقام گیری شخصی خود از بارسا کرده بود، با زدن 4 گل به رقیب دیرینه شان، تمام آوار به جا مانده از نیمه نهایی جام حذفی، فینال چمپیونز لیگ و از همه مهم تر انتقال گوتزه به بایرن مونیخ را بر سر پپ تازه وارد و یارانش خراب کرده تا به نوعی با تحقیر آنها، انتقام سختی از بایرنی ها گرفته باشند؛ در این بازی بدون شک، نقش بهترین بازیکن بازی را نمی توان از یاد برد، مارکو رویس (هر چند گوندوغان هم شایسته کسب این عنوان بود) به تنهایی با زدن 2 گل، ضربه ای سخت بر پیکره باواریایی های مغرور وارد کرد. حالا این برد می تواند تا دربی بعدی، برای این 80 هزار نفر روهری آرامشی کوتاه مدت  بهمراه داشته باشد چرا که علاوه بر شکست رقیب، حسابی از خجالت روبن هم در آمدند. حالا بایرن مانده و رویس، شاید افسوس سال 2011 را می خورد که دورتموند با 17.1 میلیون پوند رویس را از چنگال قدرت مند باواریایی ها در آورد. ولی مطمئن باشد دیری نخواهد پایید(درصورت عدم موفقیت)، رویس را هم به گوتزه اضافه می کنند تا راه نابود بوندس لیگا را بیش از پیش از سر بگیرند. آقای بایرن مونیخ، پپ را گرفتی، ماریو را به همچنین، لوا را در آینده ولی هنوز رویس ها، گوندوغان ها، مخیتاریان ها، بندرها، کیسلینگ ها و ... هم هستند که بتوانند سپر نقره ای قدرتِ بوندس لیگا را از دست شما بگیرند.