طرفداری | زبیگنیف کاچمارک (Zbigniew Kaczmarek) زاده 21 ژولای 1946 در شهر تارنووسکیه گوره لهستان است. او وزنهبرداری را در باشگاه گورنیک سیمیانوویچ لهستان شروع کرد و پس از درخشش در مسابقات داخلی، در سال 1969 به مسابقات اروپایی و جهانی اعزام شد. کاچمارک در دسته 67.5 کیلوگرم قهرمانی اروپای سال 1969 به میزبانی ورشوی لهستان حضور داشت. کاچمارک با درخشش در بخش پرس و مهار وزنه 140 کیلوگرمی، رتبه نخست این بخش را به دست آورد و در ردهبندی نهایی به مدال برنز اروپا در سال نخست حضورش در این مسابقات دست یافت. او در مسابقات جهانی همین سال که همانند قهرمانی اروپا در ورشو برگزار میشد نیز حضور داشت و با مجموع 425 کیلوگرم به مدال برنز جهان دست یافت.
او در قهرمانی سال 1970 اروپا که در شهر ژومباتلی مجارستان برگزار میشد، در دو بخش پرس و دو ضرب، به ترتیب وزنههای 140 و 165 کیلوگرم را مهار کرد و با رتبه دوم این دو بخش، بار دیگر مدال برنز اروپا را تصاحب کرد. او در قهرمانی جهان همین سال در کلمبوس آمریکا، وزنههای 140 کیلوگرم در بخش پرس، 132.5 کیلوگرم در یکضرب و 167.5 در دو ضرب را مهار کرد و در هر بخش به رتبه دوم دست یافت اما در ردهبندی کلی، این وزنهبردار به 440 کیلوگرم رسید و مدال طلای قهرمانی جهان را به خانه برد. کاچمارک در قهرمانی سال 1971 اروپا در صوفیه، عملکرد خوبی را در دو ضرب داشت و 170 کیلوگرم را بالای سر برد اما در ردهبندی کلی با اختلاف 15 کیلوگرمی نسبت به هموطنش، والدمار باژانوفسکی به مدال نقره بسنده کرد. او در قهرمانی جهان در همین سال، از مدال طلای سال 1970 خود دفاع کرد و با درخشش در پرس و مهار وزنه 147.5 کیلوگرم، در ردهبندی کلی به مجموع 440 کیلوگرم رسید تا دومین طلای متوالیاش در جهان را کسب کند.
نخستین حضور کاچمارک در المپیک، به سال 1972 و المپیک مونیخ بازمیگردد. او در حرکت نخستش در بخش پرس موفق به مهار وزنه 145 کیلوگرم نشد اما این وزنه را در دومین حرکت خود، مهار کرد. او در سومین حرکتش در پرس، وزنه 150 کیلوگرم را انتخاب کرد اما نتوانست آن را مهار کند تا بخش نخست المپیک را با 145 کیلوگرم ببندد. او در یکضرب، وزنه 125 کیلوگرم را بالای سر برد اما در دو حرکت بعدی خود از مهار 130 کیلوگرم ناکام ماند. کاچمارک در دو ضرب، ابتدا وزنه 167.5 کیلوگرم را بالای سر برد اما در دومین حرکت موفق به مهار وزنه 172.5 کیلوگرم نشد تا با مجموع 437.5 کیلوگرم، پس از وزنهبردارهایی از شوروی و بلغارستان به مدال برنز المپیک بسنده کند. او تا المپیک بعدی خود، به افتخاراتی مثل یک طلا، دو نقره و یک برنز در قهرمانی اروپا و دو نقره و یک برنز در قهرمانی جهان رسید. کاچمارک در مسابقات قهرمانی سال 1975 اروپا به میزبانی مسکو، با مجموع 312.5 کیلوگرم، نخستین طلای خود را در قهرمانی اروپا کسب کرد.
او با امیدهای فراوانی عازم المپیک 1976 مونترال شد. پس از طلای اروپا و فرم خوب در مسابقات مختلف، شانس مدال کاچمارک در مونترال، بسیار بالا بود. با توجه به حذف بخش پرس نظامی در این دوره از المپیک، کاچمارک کار خود را با وزنه 130 کیلوگرم در نخستین حرکتش در یکضرب شروع کرد اما مهار این وزنه در دومین حرکت این وزنهبردار میسر شد. او در سومین حرکت خود، 135 کیلوگرم را بالای سر برد تا همراه با رقبایش از شوروی و فرانسه در رتبه نخست ردهبندی قرار گیرد. اوج کار این وزنهبردار لهستانی در دو ضرب رقم خورد؛ جایی که او در حرکت نخست، 167.5 کیلوگرم و درحرکت دوم، 172.5 را مهار کرد تا حتی عدم مهار وزنه 175 کیلوگرم در سومین حرکت دو ضرب نیز نتواند طلای المپیک مونترال را از او بگیرد. مجموع 307.5 کیلوگرم، او را در رتبه نخست ردهبندی کلی المپیک با 2.5 کیلوگرم اختلاف نسبت به پترو کرول از شوروی قرار داد.
کسب مدال طلا در روز تولد، هدیهای بسیار شیرین برای کاچمارک بود اما طولی نکشید که مزه این پیروزی تلخ شود. او سه ماه پس از قلمدوششدن در سیمیانوویچ لهستان، مدالش را از دست داد. کمیته بینالمللی المپیک، مدال طلای این وزنهبردار لهستانی را به دلیل مدارکی مبنی بر دوپینگش، از او پس گرفت. علاوه بر کاچمارک، دو بلغاری و یک آمریکایی نیز توسط کمیته المپیک مجازات شدند. کاچمارک اعتراض زیادی به این تصمیم کمیته المپیک داشت و درخواست تجدید نظر داد اما در نهایت مجبور شد میان محرومیت طولانی پس از حکم نهایی و انصراف از پیگیری و تعلیق کوتاهمدت، راه دوم را انتخاب کند. او در سالهای بعد به شرکت در مسابقات قهرمانی اروپا و جهان ادامه داد و آزمایشهای مختلفی را گذراند اما هیچکدام اثری از مواد ممنوعه را نشان نمیدادند. او پس از المپیک 1976، طلای قهرمانی اروپا را با مجموع 305 کیلوگرم در برلین به دست آورد و سپس در ادامه ماجراجوییهایش، یک نقره و دو برنز در قهرمانی اروپا و یک نقره و یک برنز در قهرمانی جهان به دست آورد.
آخرین حضور این وزنهبردار در المپیک، المپیک 1980 مسکو بود. او که به وضوح آمادگی چهار سال قبل خود را نداشت، در دو حرکت نخستش در یکضرب، وزنههای 135 و 140 کیلوگرم را مهار کرد و در حرکت سوم خود، موفق به مهار وزنه 142.5 کیلوگرم نشد. در دو ضرب، این وزنهبردار در دومین حرکتش، 177.5 کیلوگرم را بالای سر برد و در سومین حرکت نتوانست این مهم را برای وزنه 182.5 تکرار کند تا با مجموع 317.5 کیلوگرم به رتبه ششم دست یابد. کاچمارک پس از المپیک 1980، از دنیای ورزش قهرمانی خداحافظی کرد و تا سالها اعتراضات خودش را به بازپسگیری طلای خوشرنگش در مونترال بازگو کرد. او معتقد بود که هیچ مدرک قانعکنندهای برای دوپینگ او وجود نداشته است. کاچمارک پس از پایان حرفه خود در کشورش به آلمان کوچ کرد و در این کشور به ورزش آماتور وزنهبرداری پرداخت. او به پاس زحماتش در ورزش کشورش به نشانهایی چون صلیب طلایی شایستگی 1972 و صلیب شوالیه پولونیا رستیتوتا، دومین نشان بلندپایه غیرنظامی لهستان رسیده بود. کاچمارک در آلمان به مشاغلی چون کار با ماشینهای کامپیوتری و تکنسین آزمایشگاه روی آورد و در سالهای واپسین عمرش نیز در این کشور و شهر هانوفر زندگی کرد. او در 15 می 2023، پس از تحمل یک بیماری سخت، در سن 77 سالگی دار فانی را وداع گفت.
مطالب مشابه
ایلوش خوشابه، بدنساز و هرکول سینمای ایران؛ از امیر ارسلان نامدار تا وولکان، سامسون و افعی
آشنایی با داریل داوکینز، تندر شکلاتی NBA؛ از شکستن تخته بسکتبال تا بازی در ایتالیا