در ستایش ژائو نوس؛ چگونه شازده کوچولوی پرتغال دل هواداران پاری سن ژرمن را برد؟

طرفداری | ویدئویی از سال ۲۰۱۹ وجود دارد که تمرینات تیم زیر ۱۵ سال تیم ملی پرتغال را نشان می‌دهد. بازیکنان با فشار و شدت زیاد بازی می‌کنند، برای تصاحب توپ می‌جنگند و قدرت بدنی‌ آنها بیشتر از سنشان به نظر می‌رسد. اما یک نفر در این تیم با بقیه تفاوت دارد. 

پسری کوچک و سریع میان بازیکنان حرکت می‌کند. جثه‌اش کوچکتر از دیگران است و پیراهنی که به تن دارد، برایش بزرگ به نظر می‌رسد. با این وجود اگر دقت کنید، متوجه می‌شوید که او از همه بهتر بازی می‌کند.

پس از آن ویدوئویی از مصاحبه او بیرون می‌آید. او ژائو نوس است، پسری ۱۴ ساله، با چشمانی درخشان و پرانرژی.

او می‌گوید:

مردم به خاطر جثه‌ کوچکم، مرا دست‌کم می‌گیرند، اما فوتبال تنها به قدرت بدنی بستگی ندارد، بلکه به هوش هم نیاز دارد.

او درست می‌گفت. در ۱۸ سالگی به یکی از بازیکنان اصلی بنفیکا تبدیل شد و در ۱۹ سالگی به تیم ملی پرتغال پیوست. تابستان گذشته، پاری سن ژرمن رفت او را با مبلغ بسیار بالا به خدمت گرفت اما عملکرد ژائو نوس نشان داد که ارزش این هزینه را دارد. در آن زمان، آینده‌اش مشخص نبود و یک سال قبل، به دلیل قد کوتاهش از یک مسابقه مهم کنار گذاشته شد. حتی در آکادمی بنفیکا نیز برخی به موفقیت او شک داشتند. مدیر سابق آکادمی بنفیکا می‌گوید:

او همیشه استعداد بالایی داشت، اما برخی به خاطر قد و جثه‌اش در مورد حضور او در سطح اوا فوتبال تردید داشتند.

حالا در ۲۰ سالگی، او یکی از مهم‌ترین استعدادهای فوتبال پرتغال است. با این حال، هنوز روزهای سخت گذشته را به یاد دارد. ژائو نوس در مصاحبه‌ای در مورد سختی‌هایی که پشت سر گذاشته گفت:

باید ثابت می‌کردم که ضعیف نیستم. حریفانم فکر می‌کردند که می‌توانند به راحتی مقابل من بازی کنند، اما قد کوتاهم همیشه باعث شد تا بیشتر تلاش کنم. نادیده گرفته شدن باعث شد قوی‌تر شوم.

ژائو نوس در تاویرا، شهری کوچک در سواحل آلگاروه پرتغال، بزرگ شد. مادرش معلم ورزش بود، پدرش به‌عنوان پلیس کار می‌کرد و در یک مدرسه فوتبال محلی که با بنفیکا ارتباط داشت، مربیگری می‌کرد. نوس از همان‌جا فوتبال را شروع کرد و بعدها به آکادمی بنفیکا در آن منطقه دعوت شد. در ۱۱ سالگی، خانه را ترک کرد و به کمپ تمرینی بنفیکا در لیسبون رفت.

یک عکس قدیمی و جالب از او وجود دارد که در آن پیراهن بنفیکا را پوشیده، اما شلوارکی به پا دارد که بسیار بزرگ به نظر می‌رسد. هنوز هم همیشه پیراهنش را داخل شلوار قرار می‌دهد، عادتی که به گفته خودش نشانه احترام است و پدرش همیشه او را به این کار تشویق می‌کرد.

در تیم‌های جوانان، نوس بیشتر به خاطر هوش و نگرش مثبتش شناخته می‌شد. لوئیس کاسترو، که در تیم زیر ۱۹ سال و تیم دوم مربی او بود، نوس را بازیکنی خوش‌رفتار و باانگیزه توصیف می‌کند.

او می‌گوید:

نوس از همه نظر بازیکن کاملی بود، اما چیزی که او را متمایز می‌کرد، ذهنیت قدرتمندش بود. همیشه همیشه توام توان خود را به کار می‌گرفت و هیچ‌وقت کم نمی‌گذاشت. فکر نمی‌کنم مربی‌ای وجود داشته باشد که بگوید او پسر فوق‌العاده‌ای نیست. او نگرش خاصی داشت.

نوس تنها یک‌بار مشکل درست کرد. یک شب، او و چند بازیکن دیگر در کمپ بنفیکا از محدوده امنیتی گذشتند تا چند بطری نوشیدنی ورزشی بردارند. آن‌ها کوله‌هایشان را پر کردند و از دست نگهبان فرار کردند، اما صبح روز بعد تصاویر دوربین مداربسته آن‌ها را شناسایی کرد. صبح روز بعد، گومز آن‌ها را به دفترش فراخواند. نوس نگران بود و انتظار داشت مجازات سختی در انتظارش باشد. گومز در مصاحبه با اتلتیک می‌گوید:

واضح بود که ترسیده است. او و دوستانش متوجه اشتباهشان شده بودند و فکر می‌کردند که ممکن است به خانه فرستاده شوند.

اما مجازات آن‌قدرها هم سخت نبود. آن‌ها مجبور شدند تخت‌های خوابگاه را مرتب کنند و از دیدن بازی تیم اصلی مقابل پورتو نیز منع شدند. نوس با شنیدن این حکم نفس راحتی کشید. گومز می‌گوید:

نمی‌خواستم به آن‌ها خیلی سخت بگیرم. خودم هم روزی هم‌سن آنها بودم و آدم بدون اشتاهی نبوده‌ام. حالا وقتی به آن فکر می‌کنیم، تنها به آن اتفاق می‌خندیم.

نوس در جام جهانی ۲۰۲۲ فرصت بزرگی به دست آورد. نیمی از بازیکنان بنفیکا برای بازی‌های ملی به تیم‌هایشان رفتند و راجر اشمیت، سرمربی تیم اصلی، برای ادامه تمرینات به بازیکنان بیشتری نیاز داشت. او از کاسترو خواست چند بازیکن از تیم دوم معرفی کند. نوس، که به‌تازگی قرارداد جدیدی امضا کرده و بند فسخ ۱۲۰ میلیون یورویی داشت، اولین گزینه بود.

کاسترو می‌گوید:

به همکارانم گفتم که دیگر او را در تیم دوم نخواهیم دید. می‌دانستم که تنها برای پر کردن جای خالی به تیم اصلی نمی‌رود.

اشمیت تحت تأثیر عملکرد نوس قرار گرفت و حتی بعد از پایان جام جهانی هم او را در تیم نگه داشت. پس از چند بازی به‌عنوان بازیکن ذخیره، ژائو نوس برای اولین بار در آوریل ۲۰۲۳ برابر استوریل از ابتدا به میدان رفت و به پیروزی ۱-۰ تیمش کمک کرد. اشمیت پس از بازی گفت:

با بازی دادن به نوس ریسک نکردم. او با انگیزه، اعتمادبه‌نفس و کیفیت زیاد بازی می‌کند و کاملاً آماده است.

از آن به بعد، نوس به‌ندرت از ترکیب اصلی کنار گذاشته شد و توانست جای خالی انزو فرناندز را پر کند. اشمیت پس از پیروزی مقابل براگا در می ۲۰۲۳ گفت:

او چیزی خاص و تازه به تیم اضافه کرده است. در کار با توپ و بدون توپ مهارت دارد، از نظر تاکتیکی می‌داند چه باید بکند و از لحاظ فیزیکی نیز بازیکن قدرتمندی است. نوس تنها ۱۸ سال دارد اما بازیکن بسیار کاملی است.

نوس فصل را با قهرمانی در لیگ پرتغال به پایان رساند و فصل بعد را نیز با درخششی فوق‌العاده آغاز کرد. یک نمونه از عملکرد درخشان او، دربی حساس برابر اسپورتینگ در نوامبر همان سال بود. در این دیدار، نوس در دقیقه ۹۴ گل تساوی را به ثمر رساند و سپس کاسپر تنگستد گل برتری را زد، نمایشی که تحسین رسانه‌ها را به همراه داشت.

برونو روزیرو در وب‌سایت Observador نوشت:

جوان‌ترین و کوچک‌ترین بازیکن زمین راه‌حل‌هایی را می‌بیند که بسیاری قادر به دیدن آن نیستند.

کاسترو نیز گفت:

به نظر می‌رسید که او ۱۰ سال است در این سطح بازی می‌کند. این بازی نشان داد که ژائو در چه سطحی قرار دارد.

نوس از کودکی عاشق بازی آندرس اینیستا بود. در سبک بازی او می‌توان نشانه‌هایی از اینیستا را دید؛ مانند تغییر مسیرهای ناگهانی، سری بالا و دید وسیع در زمین. با این حال، نوس بازیکنی پرتلاش‌تری است. او با تمام توان پرس می‌کند، دنبال توپ می‌دود و هرگز تسلیم نمی‌شود. این ویژگی‌ها باعث شد که او خیلی زود به یکی از محبوب‌ترین بازیکنان بنفیکا تبدیل شود. گومز می‌گوید:

هواداران به سبک بازی او علاقه داشتند. تعهد و تلاش او کاملاً مشهود بود. او شور و شوقی در بازی خود دارد که به هم‌تیمی‌هایش منتقل می‌شود و ورزشگاه را به هیجان می‌آورد.

نوس احساساتش را پنهان نمی‌کند. مادرش در فوریه سال گذشته در ۵۰ سالگی درگذشت. تنها یک روز پس از مراسم خاکسپاری، او مقابل تولوز در لیگ اروپا بازی کرد و پس از سوت پایان، در زمین گریه کرد؛ صحنه‌ای که احساسات مردم پرتغال را برانگیخت.

کاسترو می‌گوید:

او شخصیتی صادق و قلبی بزرگ دارد. ژائو بازیکنی است که در هر تیمی، رابطه‌ای عمیق با هواداران برقرار می‌کند. همه او را دوست دارند، هم هواداران و هم هم‌تیمی‌هایش. هیچ‌کس، حتی کارکنان باشگاه، نمی‌خواست که او بنفیکا را ترک کند.

نوس خودش هم نمی‌خواست در سال ۲۰۲۴ از تیم دوران کودکی‌اش جدا شود. او هنگام شنیدن پیشنهاد پاری سن ژرمن از روی کاستا، رئیس باشگاه، اشک ریخت اما رد کردن آن پیشنهاد غیر ممکن بود. پس از رسمی شدن انتقالش، به تلویزیون بنفیکا گفت:

اینکه از منطقه امن خودم خارج شوم، ترسناک است. نمی‌دانم چه چیزی در پاریس انتظارم را می‌کشد.

نوس نیازی به نگرانی نداشت. او از زمانی که به پاریس پیوسته، تقریباً بدون اشتباه بازی کرده است. او شاید بیش از هر بازیکن دیگری نماد انقلاب لوییز انریکه باشد: جوانی پرانرژی، جنگنده و بی‌باک. او پس از پیوستن به پاری سن ژرمن در مصاحبه‌ای با تلوزیون باشگاه گفت:

انریکه همان نگاهی را به فوتبال دارد که من دارم.

انریکه نیز در ماه اوت گفت:

نوس تجسمی از انرژی خالص در خدمت تیم است. او کاملاً با سبک بازی من سازگار است و خیلی سریع در تیم جا افتاد.

هم‌تیمی‌هایش نیز تحت تأثیر قرار گرفته‌اند. مارکینیوش، کاپیتان پاریسی‌ها، پیش از دیدار لیگ قهرمانان مقابل خیرونا در ماه سپتامبر گفت:

او یک هیولاست. فلسفه بازی ما ساده نیست، اما او از همان بازی اول آماده بود. شاید جوان باشد، اما کاملاً پخته بازی می‌کند. او با آمادگی کامل به تیم ملحق شد.

در بنفیکا، نوس بیشتر در نقش هافبک دفاعی بازی می‌کرد و اغلب بین دو مدافع مرکزی قرار می‌گرفت تا از دروازه‌بان توپ بگیرد و بازیسازی را آغاز کند. کاسترو می‌گوید:

او می‌تواند در هر پستی در خط میانی بازی کند..

راجر اشمیت، سرمربی سابق بنفیکا، از تطبیق‌پذیری او نهایت استفاده را برد و گاهی او را به عنوان وینگ‌بک بازی می‌داد. با این حال، اشمیت از نوس می‌خواست تا با ریسک بیشتری بازی کند. نوس در مصاحبه‌ای با تلویزیون بنفیکا در اوت گفت:

او از من می‌خواست که کمتر پاس‌های کوتاه بدهم، با سری بالا و رو به جلو بازی کنم و با پاس‌های خود خطوط دفاعی حریف را بشکنم.

نوس در دو بازی اول خود در لیگ یک فرانسه چهار پاس گل داد و از آن زمان چهار پاس دیگر در لیگ و یک پاس گل در لیگ قهرمانان به آمار خود اضافه کرده است. این آمار تا حدی به دلیل نقش هجومی‌تر او در تیم است، چرا که که ویتینیا معمولاً عقب‌ترین هافبک است و نوس در کنار فابین رویز نقشی تهاجمی‌تر به عهده دارد. البته، پاس گل‌های او بیشتر امتیاز اضافی محسوب می‌شوند.

لوییس انریکه بیش از خلق موقعیت، روی توانایی نوس در حفظ توپ تمرکز دارد. او در ماه سپتامبر گفت: «مهم‌ترین ویژگی نوس این است که توپ را از دست نمی‌دهد.»

نوس در بازی بدون توپ هم بازیکن بسیار تأثیرگذاری است. او یکی از بهترین بازیکنان در پرس و ضدپرس است. کافی است نگاهی به نقشه تکل‌ها و قطع توپ‌های او در لیگ قهرمانان بیندازید؛ فرار از دست او تقریباً غیرممکن است.

نوس تأثیر زیادی در پاری سن ژرمن داشته است. خط هافبک تیم نسبت به سال‌های گذشته عملکرد بهتری دارد و هماهنگی او با هموطنش ویتینیا به حدی بالاست که گویی ذهن یکدیگر را می‌خوانند. همچنین تصادفی نیست که بهترین پیروزی فصل پاری سن ژرمن، برد ۴-۲ مقابل منچسترسیتی در ژانویه، همزمان با بهترین نمایش ژائو نوس اتفاق افتاد. او در دقیقه ۵۳ با یک اشتباه باعث گلزنی ارلینگ هالند شد، اما خیلی زود اشتباه خود را جبران کرد و با یک ضربه سر دیدنی پاریس را پیش انداخت.

هوگو دلوم از نشریه اکیپ این نمایش را «یک شاهکار کوچک» نامید و گفت:

بازیکنان تیم‌های قبلی پاریس در چنین شرایطی کم می‌آوردند، اما او نه.

حساب So Foot نیز او را در شبکه اجتماعی X این‌گونه توصیف کرد: «مارکو وراتی، بدون سیگار و شب‌گردی.» او در پیروزی ۱-۰ پاری سن ژرمن در بازی برگشت مقابل لیورپول در آنفیلد نیز نمایش درخشانی داشت. دقت پاس ۹۰ درصدی، ارسال سه پاس کلیدی، پیروزی در ۹ نبرد زمینی از ۱۱ دوئل او، مهر تاییدی بر این موضوع می‌زند.

اگر نوس به دنبال بهبود عملکرد شخصی خود باشد، کافی است چند بار موقعیتی را که در نیمه اول بازی در پارک دو پرنس از دست داد، مرور کند؛ توپی که به‌جای گل شدن، به زمین برخورد کرد و از بالای دروازه به بیرون رفت، در حالی که به نظر می‌رسید گل کردن آن توپ راحت‌تر از خراب کردن آن باشد.

این صحنه یادآوری کرد که او هنوز می‌تواند روی گلزنی خود بیشتر کار کند. با وجود تمام تجسین‌هایی که از عملکرد او می‌شود، نوس، حداقل تا به اینجا، هنوز به اوج پتانسیل خود نرسیده است. البته، زمان کاملاً به نفع اوست. نوس تنها ۲۰ سال دارد و راه درازی در پیش دارد. گومز می‌گوید:

ژائو همیشه توانسته با استفاده از هوش بالایش، به محدودیت‌های فیزیکی خود غلبه کند. خیلی خوشحالم که می‌بینم او به رؤیاهایش می‌رسد.

کاسترو نیز تحت تأثیر پیشرفت او قرار گرفته است:

مطمئنم که او یکی از بهترین هافبک‌های جهان خواهد شد. نه، باید اصلاح کنم و بگویم که او همین حالا هم یکی از بهترین هافبک‌های دنیا است.

یادداشت جک لانگ از وبسایت اتلتیک با اندکی دخل و تصرف