کلام حضرت:
4- ِ خَيْرُ الْأَصْحَابِ مَنْ قَلَّ شِقَاقُهُ وَ كَثُرَ وِفَاقُه .
بهترین یاران کسی است که ناسازگاریش اندک باشد و سازگاریش بسیار
سیره حضرت:
روزی رسول خدا صلی الله علیه و آله وارد خانه شد. اصحاب برای زیارت حضرت به محضرش شرفیاب شدند. تعداد آنها زیاد بود و اتاق پر شد. جریر بن عبداللّه وارد اتاق شد، ولی محلی برای نشستن پیدا نکرد و در آستانه در اتاق نشست. حضرت عبای خود را برداشت و به او داد و فرمود: «این عبا را زیرانداز خود قرار بده».
جریر عبا را گرفت و آن را به صورت خود گذاشت و بوسید و در حالی که گریه می کرد، آن را درهم پیچید و به رسول خدا صلی الله علیه و آله داد و فرمود: من روی عبای شما نمی نشینم، امید دارم همان گونه که مرا احترام کردید، خدا شما را گرامی دارد.
پیامبر نگاهی به طرف راست و چپ خود کرد و فرمود:«وقتی که شخصی نزد شما آمد، او را گرامی بدارید و با کسی نیز که حقی بر شما دارد این گونه رفتار کنید»
