طرفداری | نساجی مازندران در هفتههای اخیر با کسب نتایج نامطلوب بازهم در آستانه سقوط به دسته پایینتر قرار گرفته است. از همه مهمتر آنکه نساجی در دو دیدار شش امتیازی برابر استقلال خوزستان و مس رفسنجان از کسب پیروزی بازماند. شکست دو گله برابر استقلال خوزستان و ناتوانی در کسب پیروزی برابر مس رفسنجان بحران زده که یک نیمه نیز ده نفره بود باعث ایجاد نگرانی های بسیار میان هواداران نساجی شده است. این در حالی است که تیمهای پایین جدولی دیگر از جمله هوادار و شمس آذر امتیازهای خوبی را در هفته های اخیر جمع کردهاند.
دقایقی پیش باشگاه نساجی با یک بیانیه به اهمیت حفظ امید اشاره کرد که در ادامه می خوانیم.
⚽️ما با «امید» زندهایم
- ۱۰ سال پیش را بهیاد آورید، درست در چنین روزهایی از سال، ما و تیم محبوبمان کجا بودیم و چه شرایطی داشتیم؟ اصلاً تصور میکردیم از پس آن همه تیم متمول و دولتی بر بیاییم و به سطح اول فوتبال ایران برگردیم؟!
- یا بهجایی برسیم که با شکست بزرگان فوتبال، آن حماسه بزرگ را در ورزشگاه آزادی خلق کنیم و به قهرمانی جام حذفی برسیم و نماینده فوتبال ایران در لیگ قهرمانان آسیا شویم و نساجی را در آسیا ببینیم.
- تنها دارایی و سهم ما در آن روزهای سخت، فقط و فقط «امید» بود. امید ریشه در فرهنگ و اصالت ما دارد و تنها نقطه نجات ما همین امیدباوری است. حالا هم همچون گذشته، نباید این نور امید در ما خاموش شود. مطمئن هستیم که نساجی دیگر به آن روزهای تلخ برنمیگردد.
- دیروز در مقابل مس رفسنجان میتوانستیم برنده باشیم اما عملکرد غیرحرفهای و ناجوانمردانه عدهای از بازیکنان حریف، باعث شد به تساوی برسیم. هر چند تساوی خارج از خانه، نتیجه بدی نیست اما ما شدیداً به این سه امتیاز حساس نیاز داشتیم.
- کادر فنی جدید از زمان حضور خود توانستند آرامش را به تیم بازگردانند و تاثیر قابل توجهی در کیفیت فنی و سبک بازی تیم ایجاد کنند و بازیکنان باغیرت نساجی هم تمام توان خود را بهکار گرفتند اما حداقلها بر خلاف نمایش خوب تیمی بهدست آمده! گاهی اوقات مسائل غیرقابل پیشبینی دامنگیرمان شد و گاهی هر چه زدیم به در بسته خوردیم و توپهایمان تبدیل به گل نشد اما اطمینان داریم که با حمایت هواداران و عاشقان واقعی در لیگ برتر باقی خواهیم ماند؛ به آن تردید نکنید.
- تمامی کسانی که در باشگاه نساجی مازندران فعالیت میکنند، علاقه قلبی و وجدانی بیدار دارند و حاضر نیستند حتی ذرهای هواداران را غمگین ببینند. امیدواریم به حول و قوه الهی، آخر فصل باری دیگر دلهایمان شاد میشود و سال آینده را همه با هم و بهخواست جمعی شما، از پایه و درخشان خواهیم ساخت.