از یرمی فریمپونگ تا پدرو پورو؛ راه‌حل‌های احتمالی لیورپول برای جایگزینی ترنت الکساندر آرنولد

طرفداری | چطور می‌شود یک مدافع راست منحصر‌به‌فرد را جایگزین کرد؟ این همان پرسشی است که دپارتمان جذب بازیکن لیورپول در حال بررسی‌اش است، چراکه با توجه انتقال احتمالی ترنت الکساندر آرنولد به رئال مادرید، شاهد تغییر و تحولاتی در خط دفاع قرمزهای مرسی‌ساید خواهیم بود.

پاسخ ساده این است که نمی‌توان جایگزینی مستقیم و مشابه او پیدا کرد. آرنولد ۲۶ ساله بازیکنی استثنایی است؛ مدافعی با توانایی بی‌نظیر در پاس دادن و خلق موقعیت، که هیچ مدافع راست دیگری در حال حاضر به پایش نمی‌رسد. بااین‌حال، جایگزینی الکساندر آرنولد چیزی است که قهرمان احتمالی این فصل لیگ برتر تقریباً به‌طور حتمی با آن روبه‌رو خواهد شد. بنابراین، می‌خواهیم ببینیم آرنه اشلوت، سرمربی هلندی لیورپول دقیقاً چه انتظاری از مدافعان کناری‌اش دارد و چه کسی در فوتبال امروز می‌تواند با خواسته‌های او هم‌خوانی داشته باشد؟

خواسته‌های آرنه اشلوت از مدافع راست

در دوران یورگن کلوپ، سرمربی پیشین لیورپول، نقش الکساندر آرنولد دائماً در حال تغییر بود. او ابتدا یک مدافع راست هجومی با ارسال‌های مرگبار بود و بعدها به پستی عمیق‌تر منتقل شد که در آن آزادی عمل بیشتری برای حرکت به داخل [به‌اصطلاح در نقش Inverted Fullback] و ایفای نقش خلاقانه داشت.

اما از زمانی‌که اشلوت در تابستان گذشته جای کلوپ را گرفت، سبک و سیستم تیم دست‌‌خوش تغییراتی شده و نقش الکساندر آرنولد نیز متحول شده است. به‌جای حرکت به فضاهای میانی یا جست‌و‌جوی توپ، موقعیت آغازین او در فاز اول بازی‌سازی لیورپول به جایگاه سنتی‌تر یک مدافع راست منتقل شده؛ کمی جلوتر از سایر مدافعان و شبیه به شکل «L» در خط دفاعی. این نقش جدید نیازمند انضباط پُستی بیشتری است و همان‌طور که نقشه لمس توپ‌ها نشان می‌دهد، او این فصل کمتر در مناطق مرکزی زمین حضور داشته است.

در نتیجه، میزان مالکیت توپ او کاهش یافته، چرا که تمرکز تیم برای بازی‌سازی و پی‌ریزی حملات از مرکز زمین افزایش یافته؛ به‌ویژه از طریق رایان خراونبرخ به‌عنوان محور میانی تیم اشلوت. بااین‌حال، پاس‌های بلند همچنان یکی از سلاح‌های کلیدی او هستند، به‌خصوص پاس‌هایی که پشت مدافعان حریف برای محمد صلاح ارسال می‌شوند. نزدیک به یک‌پنجم از پاس‌های آرنولد، بلند بوده‌اند؛ که بالاترین نرخ دوران حرفه‌ای‌اش (به‌جز فصل قبل) محسوب می‌شود.

اما نرخ ارسال‌های او به‌شدت کاهش یافته است (۵.۸ ارسال در هر ۹۰ دقیقه، در مقایسه با ۷ در فصل قبل و ۱۰.۸ پنج سال پیش که اوج ارسال‌های آرنولد بود). در عوض، صلاح بار خلق موقعیت را بیشتر به دوش کشیده و با ارسال‌های چرخشی به تیر دوم درخشان ظاهر شده است. اما بااین‌حال، الکساندر آرنولد همچنان یکی از فعال‌ترین مدافعان اروپا در انجام حرکات پیش‌رونده به شمار می‌رود.

آیا کانر بردلی می‌تواند پاسخی برای خلأ آرنولد باشد؟

شاید از همین حالا فهمیده باشیم که اشلوت دقیقاً چه انتظارات و ویژگی‌هایی را از مدافع راستش می‌خواهد؛ این‌ها می‌تواند در قالب بازیکنی به‌نام کانر بردلی جمع شوند. بیش از یک سال پیش، بردلی با نمایشی درخشان در ترکیب اصلی، نام خودش را به‌عنوان گزینه‌ی بالقوه‌ی جانشینی الکساندر آرنولد مطرح کرد؛ از جمله یک گل و دو پاس گلی که در جریان پیروزی ۴-۱ لیورپول برابر چلسی در ژانویه داد.

بردلی ۲۱ ساله حالا می‌تواند گزینه اول لیورپول در پست دفاع راست برای فصل آینده باشد. جو گومز نیز می‌تواند در آن پست بازی کند (همچنین جرل کوانسا، هرچند گزینه‌ای غیرمعمول‌تر است)، اما اگر باشگاه یک مدافع راست جدید برای رقابت با بردلی جذب نکند، ریسک بزرگی خواهد کرد. بسیار بعید است که کالوین رمزی، دیگر بازیکن ۲۱ ساله‌ای که حالا به صورت قرضی در کیلمارنوک اسکاتلند بازی می‌کند، به عنوان «خریدی جدید» مطرح شود.

بردلی که با وجود سن پایینش، کاپیتان تیم ملی ایرلند شمالی هم شده، مدافعی بسیار سنتی‌تر از الکساندر آرنولد است. چیزی که از نقشه لمس توپ‌هایش در فصل ۲۴-۲۰۲۳ به‌وضوح مشخص است، چرا که تمرکز حرکاتش بیشتر در نزدیکی خط کناری است. با وجود مصدومیت‌هایی که در دو فصل اخیر باعث از دست دادن چندین بازی شده، یکی از بهترین ویژگی‌های بردلی، قدرت بدنی بالای اوست. به‌ویژه، دوندگی‌های بدون توپ و فداکارانه‌اش که باعث کشیده شدن خط دفاعی حریف به بالا می‌شود؛ چه با توپ‌گیری همراه باشد و چه نباشد.

این موضوع به‌خوبی در حرکات آندرلپ او دیده می‌شود؛ زمانی‌که از کناره‌ها وارد عمق می‌شود. این دویدن‌ها می‌توانند به مناطق مرکزی برسند تا توجه مدافعان وسط حریف را جلب کنند؛ مثل همان صحنه‌ای که ماه نوامبر در لیگ قهرمانان برابر بایرلورکوزن رخ داد. بردلی در آن صحنه توپ را دریافت نکرد، اما دویدنش نقشی کلیدی در ایجاد فضای لازم برای گل سوم لیورپول توسط لوئیز دیاز داشت.

از سوی دیگر، بردلی می‌تواند با پاس‌هایی که پشت مدافع کناری حریف ارسال می‌شوند، صاحب توپ شود. چنان‌که در پیروزی ۵-۱ لیورپول مقابل وست‌هم در بازی سپتامبر در لیگ کاپ دیده شد، صلاح حرکت پنهانی بردلی پشت مدافع حریف را می‌بیند؛ جایی‌‌که او به جلوترین بازیکن تیمش در پشت خط دفاعی حریف تبدیل می‌شود. 

آرنه اشلوت پس از پیروزی ۳-۱ لیورپول مقابل لسترسیتی در ماه دسامبر، در گفت‌وگو با آمازون پرایم گفت:

فرارهای در عمق احتمالاً مهم‌ترین چیز در فوتبال هستند. حتی همیشه مجبور نیستید به بازیکنی که در عمق فرار کرده پاس دهید، ولی همین کار می‌تواند موقعیت یک‌به‌یک بهتری برای وینگر شما ایجاد کند. هر چه بیشتر در عمق، فرار کنید، احتمال پیروزی هم بیشتر می‌شود.

در حالی که فرارهای بدون توپ الکساندر آرنولد بیشتر به سوی بازیکن صاحب توپ است، حرکات سریع و انفجاری بردلی از آن گذر کرده و به پشت خط دفاعی می‌رسد. داشتن مدافعی که از نظر بدنی توانایی انجام چنین حرکاتی را داشته باشد، بخشی از آرمان‌های اشلوت است.

گزینه‌های خارجی لیورپول برای جانشینی آرنولد چه کسانی هستند؟

در این‌جا به بازیکنی می‌رسیم که نامش به‌شدت با لیورپول گره خورده: یرمی فریمپونگ. این مدافع هلندی یکی از تهاجمی‌ترین مدافعان راست حال حاضر فوتبال جهان است. در صورت پیوستن به لیورپول، او ویژگی‌های کاملاً متفاوتی ارائه خواهد داد. فریمپونگ به یک وینگ‌بک تبدیل شده که بیشتر «وینگر» است تا «مدافع». عملکرد او در فصل ۲۴-۲۰۲۳ برای لورکوزن (۱۴ گل و ۱۰ پاس گل) نشان داد که تا چه حد می‌تواند تأثیرگذار باشد. در این فصل نیز با ۹ پاس گل آمار قابل توجهی دارد، هرچند تعداد گل‌هایش به عدد ۴ کاهش یافته است.

لورکوزن در این فصل گاه‌به‌گاه با خط دفاعی چهار نفره بازی کرده و فریمپونگ ۲۴ ساله در آن سیستم به‌عنوان وینگر به میدان رفته است. هواداران لیورپول این موضوع را از نزدیک و در جریان پیروزی ۴-۰ مقابل تیم ژابی آلونسو در لیگ قهرمانان اروپا، دیدند.

مهارت‌های خاص فریمپونگ باعث شده که در فاز بازی‌سازی تیمش نقش چندانی نداشته باشد. این موضوع در تحلیل فرارهای بدون توپش در هنگام مالکیت تیم کاملاً مشهود است. مطابق پروفایل SkillCorner، حرکات او بیشتر در راستای عمق بخشیدن و بالا کشیدن خط دفاعی حریف به سمت دروازه خودی است؛ چه با دویدن به‌سمت توپ، چه حرکت به درون محوطه جریمه. اگر فریمپونگ اولویت لیورپول باشد، یا باید خود را با نقش متعادل‌تری تطبیق دهد، یا اشلوت ناگزیر است که تغییراتی تاکتیکی در سیستم تیم ایجاد کند تا در سمت راست زمین پوشش دفاعی کافی وجود داشته باشد.

ابراهیما کوناته، مدافع میانی راست‌پای لیورپول، پیش‌تر نشان داده که می‌تواند فضای زیادی را پوشش دهد، اما این وضعیت پرسش‌های جدیدی را برای خط میانی اشلوت ایجاد می‌کند و احتمالاً به بازتعریف نقش‌های آن‌ها (به‌ویژه هافبک هجومی سمت راست) منجر خواهد شد. با تمدید قرارداد احتمالی محمد صلاح با لیورپول، این ناحیه می‌تواند شلوغ شود.

فریمپونگ که سابقه حضور در آکادمی منچسترسیتی را دارد، در اوایل دوران حرفه‌ای‌اش در سلتیک اسکاتلند و پیش از حضور آلونسو در لورکوزن، به‌عنوان مدافع راست سنتی بازی می‌کرد و در تیم ملی هلند نیز همین نقش را داشته است. بنابراین اگر او و صلاح هم‌تیمی شوند، به‌احتمال زیاد می‌توانند کنار هم به‌خوبی کار کنند.

وقتی بازار مدافعان راست را در آستانه تابستان بررسی می‌کنیم، گزینه‌های آماده و در دسترس زیادی وجود ندارند که واقعاً برای لیورپول جذاب باشند. به سراغ پدرو پورو، بازیکن تاتنهام برویم، که از لحاظ سبک بازی، از جمله خلق موقعیت و پیش‌بردن توپ، به الکساندر آرنولد نزدیک‌تر از اکثر مدافعان راست است.

پورو (۴۴) پس از آرنولد (۵۵)، دومین مدافع راستی است که بیشترین موقعیت گل را در این فصل لیگ برتر ایجاد کرده است. این ملی‌پوش ۲۵ ساله اسپانیایی همچنین بیشترین تعداد ارسال در جریان بازی را به‌ثبت رسانده است (۱۰۹ ارسال). طبق داده‌های SkillCorner، پورو در بین مدافعان راست هفت‌ لیگ معتبر اروپایی در انجام حرکات و دویدن‌هایی که به پیش‌برد بازی تیم کمک می‌کند، فعالیت قابل توجهی دارد؛ چه در دویدن به‌سوی توپ (نمره ۸۷ از ۹۹)، چه در حرکت به نیم‌فضاها یا جناحین (نمره ۸۲ از ۹۹).

نکته کلیدی‌تر آنکه پورو در انجام حرکت‌های آندرلپ (حرکت‌های به‌ داخل) در پشت وینگر سمت راست تاتنهام فعال است (نمره ۵۷ از ۹۹). این ویژگی یکی از اصول تاکتیکی مشترک اشلوت با آنژ پوستکوعلو، سرمربی تاتنهام است. پورو در جاگیری داخل زمین برای برهم زدن نظم دفاعی حریف، تبحر خاصی دارد. بزرگ‌ترین مانع در راه جذب او، شهرت تاتنهام به سخت‌گیری در مذاکرات نقل‌وانتقالاتی است.

طبیعتاً تابستان گذشته نام لیورپول با لوتشارل خیرترویدا، مدافع راست تیم فاینورد که یکی از مهره‌های کلیدی تیم آرنه اشلوت در قهرمانی فصل ۲۳-۲۰۲۲ اردیویسه بود، گره خورده بود. آن‌ها فصل بعد هم جام حذفی هلند (KNVB Cup) را به ویترین افتخارات خود افزودند. هیچ بازیکنی زیر نظر اشلوت بیش از خیرترویدا بازی نکرده است (بیش از ۱۰۰ بازی طی سه فصل). این مدافع ۲۴ ساله در نقش‌های متعددی به کار گرفته شد؛ چه با پیشروی از پست مدافع راست به خط میانی، چه به‌عنوان مدافع میانی یا مدافع کناری سنتی. داشتن گزینه‌ای چندپسته در کنار بردلی منطقی به نظر می‌رسد، اما انتقال تابستان گذشته او به لایپزیش، باعث می‌شود جابه‌جایی مجددش در این بازه‌ی زمانی کوتاه‌مدت را بعید به‌نظر برساند.

تینو لیورامنتو از نیوکاسل نیز یکی دیگر از گزینه‌هاست. این مدافع ۲۲ ساله‌ی انگلیسی، بازیکنی دوپاست که در هر دو پست دفاع کناری می‌تواند بازی کند. او مهارت حمل توپ و بازی‌سازی تهاجمی را با توان دفاعی بالا ترکیب کرده و تجربه‌ی بازی در لیگ برتر را هم با ساوتهمپتون و حالا نیوکاسل در کارنامه دارد. بااین‌حال، مالکان ثروتمند نیوکاسل احتمالاً برای فروش او قیمت بالایی طلب خواهند کرد.

واندرسون، مدافع ۲۳ ساله برزیلی گزینه‌ای است که با مدل جذب بازیکن لیورپول هم‌خوانی دارد. او در سال ۲۰۲۲ از گرمیو به موناکو پیوست و از آن زمان به بعد، یکی از باثبات‌ترین مدافعان راست لیگ ۱ فرانسه بوده است. از نظر دفاعی، واندرسون بازیکنی با روحیات تهاجمی است که اغلب با نزدیک شدن به حریف، فضا را برای تقابل‌های یک‌به‌یک محدود می‌کند. حتی در مواقعی که چنین تقابلی شکل می‌گیرد، او معمولاً برنده است: با نرخ موفقیت ۷۲٪ در برابر وینگرهای دریبل‌زن، او در بین ۱۰٪ برتر مدافعان کناری لیگ ۱ فرانسه در این فصل قرار دارد. در فاز تهاجمی، او توانایی ارسال‌های مواج و دقیق از عمق، آن چیزی که از الکساندر آرنولد دیده‌ایم را ندارد، اما ویژگی‌های مثبتی در بازی هجومی‌اش به چشم می‌خورد. واندرسون بیشتر به ارسال‌های زمینی و پرقدرت علاقه دارد، که غالباً با ضرب توپی مناسب برای ضربه‌ی اول هم‌تیمی‌هایش ارسال می‌شوند. دو بازیکن پورتو نیز می‌توانند برای لیورپول جذاب باشند: ژائو ماریو ۲۵ ساله و مارتیم فرناندز ۱۹ ساله. ژائو ماریو تاکنون یک بازی بیشتر در لیگ انجام داده (۲۰ بازی در برابر ۱۹)، اما فرناندز در تعداد پاس گل (۵ به ۳) از او پیشی گرفته است. 

فرناندز یکی از استعدادهای نوظهور لیگ پرتغال است. اگر بردلی قرار باشد گزینه اصلی اشلوت برای فصل آینده باشد، حضور یک نوجوان با تجربه‌ی اولین فصل حضور در تیم بزرگسالان، می‌تواند رقابت ایدئالی ایجاد کند. فرناندز در حفظ مالکیت توپ راحت است، حمل توپ را به پاس دادن ترجیح می‌دهد، اما همچنان در خلق موقعیت بسیار مؤثر است. طبق آمار اپتا، او بیشترین «فرصت بزرگ» به ازای هر ۹۰ دقیقه را در بین تمام مدافعانی که حداقل ۱۰ بازی در ۱۰ لیگ‌های معتبر اروپا انجام داده‌اند، خلق کرده است (۰.۹۶ فرصت بزرگ در هر بازی). ژائو ماریو با تجربه‌تر است اما همچنان در محدوده سنی مورد نظر لیورپول قرار دارد. او نیز مدافع کناری‌ای تهاجمی است و شباهت‌های زیادی بین او و فرناندز دیده می‌شود؛ همان‌طور که از دو بازیکنی که برای یک پست مشابه در یک سیستم رقابت می‌کنند انتظار می‌رود. فرناندز در پاس‌های پیش‌برنده برتری بیشتری دارد و مانند ژائو ماریو علاقه دارد به جلو برود و برای هم‌تیمی‌هایش موقعیت‌سازی کند. پیدا کردن جایگزینی برای الکساندر-آرنولد هرگز کار آسانی نخواهد بود. یافتن مدافع کناری‌ای استثنایی با مهارت‌های منحصر به‌فرد او، تقریباً غیرممکن به نظر می‌رسد و با توجه به محدود بودن گزینه‌های موجود در بازار، لیورپول با چالش حتی بزرگ‌تری مواجه است.

برگردان یادداشت Andy Jones و Mark Carey از The Athletic