طرفداری | استقلال در بازی برابر فولاد با تک گل پوریا سرآبادانی شکست خورد تا حال حتی خطر سقوط به لیگ پایینتر را احساس کند. فولاد خوزستان پس از 11 سال موفق شد استقلال را در آزادی ببرد اما آنها نیز در این بازی چندان سزاوارانه بازی نکردند. فرصتهای دو تیم در این بازی بسیار کمشمار بودند و دقت مهاجمان نیز به حدی پایین بود شوتهای در چارچوب کمتعدادی رخ داد.
پرس از زمین حریف، پلن ناقص استقلال
استقلال در این میدان سعی داشت با پرس از زمین حریف، در وهله اول اجازه بازیسازی به حریف ندهد و سپس به موقعیت برسد. اما این پلن درست پیاده نشد. استقلال تا حد زیادی توانست حریف را در فاز بازیسازی مختل کند اما هیچ برنامهای برای استفاده از توپههای ربوده شده نداشت.
در ابتدای نیمه نخست استقلال یکبار تیرک دروازه فولاد را لرزاند، این فرصت اما نه روی پلن استقلال بلکه روی اشتباهات سلسه وار فولاد ساخته شد، جایی که مدافع و وینگر راست فولاد به راحتی اجازه سانتر به جلالی داد و سپس مدافع میانی فولاد هم دفع ناقصی داشت تا توپ به رامین رضاییان برسد، رضاییان با پای چپ ضربه ای زد که پس از برخورد به تیرک به بیرون رفت. استقلال بهجز این فرصت کار خاصی دیگری در نیمه نخست صورت نداد. درواقع استقلال با پرس از بالا به خوبی توپ را بهدست می آورد اما در دادن پاسهای کوتاه، فرارهای سریع به فضاهای خالی پشت دفاع، ارسال سانتر دقیق برای مهاجمان ناتوان بود تا پرس از بالا هیچ سودی برای استقلال نداشته باشد.
فولاد بی میل به حمله، تقریباً یک نیمه بدون شوت در چارچوب!
از فولاد خوزستان و یحیی گل محمدی انتظار بسیار بیشتری میرفت که در ارائه بازی روی زمین و هجومی تلاش بیشتری داشته باشند. تیم فولاد اگرچه با پرس از بالای حریف کمی در بازیسازی دچار مشکل شده بود اما بارها از فشار این پرس خارج شد ولی مشکل آنجا بود که در میانه زمین، بازیکنان این تیم توان بازیسازی نداشتند و حتی با به عقب آمدنهای پیاپی محمدرضا سلیمانی و گوستاوو بلانکو بازهم فرصتی ساخته نمیشد. فولاد در شرایطی که استقلال از بالا پرس می کرد، هیچ برنامه ای برای انتقال سریع و ضدحمله هم نداشت و از فضای پشت مدافعان استقلال هم هیچ طرفی نبست. فولاد عملاً موقعیتی در نیمه نخست نداشت تا در دقیقه 45+2 روی شوت پوریا سرآبادانی اولین شوت در چارچوب خود را ثبت کرد.
استقلالیها در همه جای زمین تنها بودند
در ترکیب استقلال در این میدان، جلال الدین ماشاریپوف وظیفه بازیسازی از میانه میدان را داشت، ابوالفضل جلالی و رامین رضاییان نیز در دو جناح سعی می کردند با کارهای ترکیبی یا ارسال موقعیتسازی کنند اما این سه بازیکن عموماً در محاصره بازیکنان حریف یا توپ را لو میدادند یا پاس آنها چندان خطرناک نمیشد. وظیفه حمایت از بازیکن صاحب توپ، قرارگیری مهاجمان در فضای خالی و جابجایی بسیار، اتفاقی بود که توسط دیگر بازیکنان استقلال صورت نمیگرفت.
نیمه دوم شبیه نیمه اول؛ تعویض های استقلال بد و بدتر
نیمه دوم این دیدار نیز بازی همانند نیمه نخست بود، مهاجمان فولاد بی رمق بودند. پرس خوب استقلال هنوز وجود داشت اما بیبرنامگی در حمله دیده میشد.
فولاد خوزستان روی سانتر از جناحین دو موقعیت نصفه و نیمه کسب کرد. در طرف مقابل اما استقلال در کسب همینگونه فرصتهایی نیز ناکام بود. در انتها اما روی یک ضدحمله، پنالتیای بهدست آمد که سرنوشت بازی را رقم زد. اگرچه شاید نتیجه تساوی از نظر کیفیت بازی دو تیم، نتیجهی عادلانهتری می بود اما استقلالی که در خانه هم از موقعیتسازی عاجز است، همین بلا سرش میآید.
تعویضهای مهم استقلال حضور مهران احمدی و علیرضا کوشکی بود. اما این دو بازیکن بازهم با تکروی و تصمیمات اشتباه تک فرصتهای تیمشان را نیز یا به آسمان زدند و یا به مدافعان حریف تقدیم کردند. این دو بازیکن اگرچه سنی بالای 23 سال دارند اما در تصمیمگیری ها آنقدر خام عمل می کنند که گویی یک بازیکن زیر 20 سال (با معیارهای اروپایی) صاحب توپ است، بازیکنانی که استعداد خوبی دارند اما استفاده بهینهای از آن نمیکنند، فولاد نیز پس از گل کاملا عقب نشست، وقت تلف کرد تا در نهایت به این برد مهم دست یافت. همچنین یک تصمیم عجیب از میودراگ بوژوویچ را شاهد بودیم، حضور دیدیه اندونگ در نوک خط حمله که مشخص نشد دلیلش چیست.
در پایان باید گفت بنبست تاکتیکی میودراگ بوژوویچ هیچ راهی پیشروی استقلال نگذاشته است جز اینکه او برکنار شود تا حداقل استقلال در این فصل سقوط نکند!
خلاصه بازی استقلال 0-۱ فولاد (لیگ برتر ایران - 04-1403)