طرفداری | فرانسیس بن فتو (Francis Benfatto) زاده هفت ژوئن 1958 در شهر کازابلانکای مراکش است. خانواده بن فتو در 11 سالگی فرانسیس به کشور فرانسه کوچ کردند تا فرزندشان در این کشور بزرگ شود. او به تشویق یکی از دوستانش به سوی بوکس رفت و ورزش را بدینگونه شروع کرد. شیفتگی بدنسازی از حضور فرانسیس در باشگاه ورزشی بارتای تولوز شروع شد؛ جایی که او با بدنسازان و وزنهبرداران شناختهشده ورزش میکرد. بن فتو، پیش از ورود به باشگاه نیز با دیدن عکسهای سرژ نوبرت و آرنولد شوارتزنگر، بدنسازی را دوست داشت.
جو صمیمی باشگاه بارتا به همراه فضای همدلانه ورزشکاران آن، شوق فرانسیس را برای ادامه تمریناتش بیشتر کرد. او از هر لحظه پمپاژ خون به عضلاتش لذت میبرد و هرکار میکرد تا با سرمایهگذاری بیشتر بر روی تغذیه و نوع تمرینات خود، بدنی ورزیده را برای شروع کار در بدنسازی آماده کند. او مسیر خانه تا باشگاه را پیاده میرفت و با صرفهجویی در پرداخت کرایه تاکسی، آن را صرف خرید شیر به منظور جذب پروتئین بیشتر میکرد. او با تحصیل در رشته تربیت بدنی دانشکدهای در فرانسه، تمرینات خود را اصولیتر کرد. 17 سالگی، سنی بود که این بدنساز برای نخستین بار در مسابقات مربوط به حرفه مورد علاقهاش شرکت کرد. او در سال 1982 به عنوان آقای فرانسه رسید و توانست به مسابقات جهانی اعزام شود.
بن فتو در سال 1985 راهی مسابقات قهرمانی آماتورهای جهان شد و در دسته میانوزن این آوردگاه، رتبه پنجم را به دست آورد. رتبه او در سال 1986 این مسابقات به همراه قهرمانی آماتورهای اروپا به رتبه سوم ترقی پیدا کرد. اوج کار بن فتو در مسابقات 1987 قهرمانی آماتورها رقم خورد که این بدنساز، رتبه دوم کلاس میانوزن را تصاحب کرده و کارت حرفهای خود را دریافت کرد. این بدنساز در سال 1988، موفق به حضور در جایزه بزرگ فرانسه شد و رتبه نهم این مسابقات را پس از محمد بن عزیزه به دست آورد. رتبه نهم فرانسیس در مسابقات شب قهرمانان همین سال نیز تکرار شد. بن فتو در سال 1989، نخستین حضور در مستر المپیا را تجربه کرد و به رتبه 12 آن رسید. او در جایزه بزرگهای این سال در کشورهای فرانسه، اسپانیا، آلمان و سوئد شرکت کرد. بهترین عملکرد او در جایزه بزرگهای این سال در آلمان رقم خورد که بن فتو، رتبه چهارم آن را از آن خود کرد.
بهترین فرم بدنی این بدنساز در مستر المپیای 1990 رقم خورد؛ جایی که بن فتو بالاتر از بدنسازان مطرحی چون فرانک هیلبرند و سمیر بنوت، رتبه ششم مسابقات را کسب کرد. او در شب قهرمانان این سال به رتبه هشتم رسید. سال 1991، نخستین حضور بن فتو در آرنولد کلاسیک بود که با رتبه دهمش همراه بود. او در این سال به رتبه هفتم مستر المپیا و آیرونمن نیز رسید. رتبه نهم آرنولد کلاسیک، هشتم حرفهای پیتزبورو و پانزدهم مستر المپیا در سال 1992 و رتبه سیزدهم آرنولد کلاسیک و جایزه بزرگ آلمان و رتبه نهم جایزه بزرگ فرانسه در سال 1993، از تجربیات بعدی بن فتو بود. عدم توجه داوران بدنسازی به زیبایی بدن و توجه بیشتر آنان به حجم به همراه آسیب در عضلات سینه، فرانسیس را از ادامه ماجراجویی بازداشت تا او در پایان سال 1993، از دنیای بدنسازی خداحافظی کند. او 13 سال پس از بازنشستگی خود، به میادین بازگشت و در 48 سالگی با شرکت در مسابقات جایزه بزرگ استرالیا، رتبه ششم را کسب کرد. این مسابقات، آخرین ماجراجویی این بدنساز در تورنمنتهای بدنسازی بود.
او پس از بازنشستگی، تجربیات خود را با نسل بعدی بدنسازان به اشتراک گذاشت. بن فتو سیستم تمرینی جدیدی را با نام ART ابداع کرد. این سیستم که متعهد به زیباییشناسی عضلانیست، متمرکز بر روی فرم مناسب بدن و ارتباط اصولی ذهن با عضله است. سبک تمرین ورزشکاران در این سیستم تمرینی تعدیل شده است. او علاوه بر ابداع این سیستم، شرکت «تعذیه بن فتو» را تأسیس کرده و کتابهای متعددی را درباره حرفه خود منتشر کرده است. بن فتو از نظر ژنتیکی، رشد عضلانی بسیار خوبی داشت و در طول دوران حرفهای خود با تمرینات هوشمندانهاش، بدن بسیار زیبایی را برای خود ساخته بود. عدهای از کارشناسان بدنسازی معتقدند که اگر بن فتو، 10 سال جلوتر به دنیا میآمد، یکی از برندگان مستر المپیا میشد. زیبایی فرم بدنی این بدنساز باعث شده بود تا او به «ابوالهول» ملقب شود.
از سری خاطرات ورزشی
پاچو سدانو، دیوار مادریدی فوتسال بارسلونا؛ از درخشش در بارسلونا تا قهرمانی اروپا
