طرفداری | بازگشت آندره اونانا به دروازهٔ منچستریونایتد، نمیتوانست عادی باشد؛ قرار هم نبود عادی باشد.
پنجشنبه شب در ورزشگاه اولدترافورد، عده اندکی از هواداران که از فرانسه خود را به اولدترافورد رسانده بودند، از حضور دوبارهٔ اونانا در دروازه شیاطین سرخ، خشنود بودند؛ در طرف مقابل، چنین توافق نظری وجود نداشت. عده زیادی از هواداران منچستریونایتد، بازگشت این گلر را با ترس و لرز دنبال میکردند. همین افراد، وقتی در دقیقه ۱۰ شادی اونانا مقابل هواداران لیون را دیدند، فقط امیدوار بودند انتهای کار به ترول شدن دوباره نرسد.
در جریان بازی هم، به حق یا به سهلانگاری، او روی دو گل دریافتی فقط یک نظارهگر بود. البته نباید چند مهار مهم او را در جریان مسابقه هم فراموش کرد، اما مخلص کلام اینکه دلیلی برای دلخوش کردن به او وجود نداشت. اما اونانا هنوز هم میخواست اونانا باشد! او پس از گل لحظه آخری هری مگوایر که برتری ۵-۴ یونایتد را به همراه آورد، به سمت مرکز زمین دوید تا روبن آموریم را در آغوش بکشد. صحنهای که تصویر جالبی را در ورزشگاه از دو فردی که به شدت تحت فشار قرار داشتند، خلق کرد.
