چند وقت پیش تویِ دنیای پر هرج‌و‌مرجِ مجازی ، نگاهم به یکی از سکانس‌هایِ فیلمِ بی‌بدن معطوف شد.

سروشِ صحت ، با یک غمِ مردونه و حسرتی که از اعماق دل میاد ... رو به همسرش از زندگی‌ای که داشته گِله می‌کنه.

با یک‌سری جملاتِ کوتاه ، ساده و ملموس ... اما پرمفهوم و صادقانه

«همیشه دیر رسیدم ...

گاهی وقت‌ها اصلا نرسیدم»