اگر پپ گواردیولا میتوانست تمام ستارههایی که زیر نظر او بازی کردهاند را در یک تیم جمع کند، ترکیبی رویایی و بینظیر شکل میگرفت. با حضور افسانههایی مانند لیونل مسی، ژاوی و آندرس اینیستا در خط حمله و هافبک، قدرت تهاجمی این تیم غیرقابل توقف میشد. تیری آنری و کوین دی بروینه نیز خلاقیت و گلزنی را به اوج میرساندند، درحالی که دنی آلوز و کارلس پویول استحکام و تجربه را به خط دفاع میآوردند. در دروازه نیز حضور مانوئل نویر، به عنوان یکی از بهترین دروازهبانان تاریخ، کاملکننده این ترکیب خارقالعاده بود.
این تیم نهتنها در حفظ توپ و بازی هجومی بیهمتا بود، بلکه با فلسفه مربیگری گواردیولا به نمونهای کامل از فوتبال مدرن تبدیل میشد. بازیکنانی مثل جرارد پیکه، فیلیپ لام و باستین شواینشتایگر نیز عمق و تعادل را در ترکیب افزایش میدادند. با چنین مجموعهای، رقابت برای قهرمانی در هر لیگ یا مسابقات اروپایی به یک نمایش یکطرفه تبدیل میشد، چراکه ترکیب تکنیک، هوش و تجربه در این تیم تقریباً بینظیر بود.