اگر دورتموند ستارههای خود را نمیفروخت، ترکیب این تیم امروز میتوانست یکی از قویترین خطوط اروپا را داشته باشد. با حضور مهاجمی مانند رابرت لواندوفسکی، هافبکهای خلاقی مثل جود بلینگام و ماریو گوتزه، و دفاعی مستحکم به رهبری ماتس هوملس، این تیم تحت هدایت یورگن کلوپ به یک ماشین فوتبالی تمامعیار تبدیل میشد. بازیکنانی مانند اوبامیانگ، ایلکای گوندوگان نیز میتوانستند عمق بینظیری به ترکیب بدهند و دورتموند را به مدعی اصلی لیگ قهرمانان اروپا تبدیل کنند.
با این حال، فروش ستارهها باعث شد دورتموند نتواند این ترکیب رویایی را حفظ کند، هرچند که سیاست مالی این باشگاه همیشه بر توسعه بازیکنان جوان و کشف استعدادهای جدید استوار بوده است. اگر کلوپ همچنان روی نیمکت دورتموند مینشست و بازیکنانی مثل کریستین پولیسیک، ارلینگ هالند و اوسمان دمبله نیز به این جمع اضافه میشدند، شاید امروز شاهد سلطه بایرن مونیخ در بوندسلیگا نبودیم. این ترکیب خیالی نهتنها در آلمان، بلکه در اروپا نیز حرفهای زیادی برای گفتن داشت.