نقد و برسی فیلم Fight Club با بازی برد پیت؛ شاهکاری که حتما باید ببینید!

نظر جناب آقای ‌Andrea the Italian صاحب نظر و صاحب سبک در عرصه ی هنر های نمایشی با بیش ۳۰ سال سابقه ی اجرا رو به روی آینه منزل :

فیلم Fight Club یکی از آثار خوب دیوید فینچر است. فینچر در این فیلم بیشتر به مسائل فلسفی پرداخته که مشخص‌ترین آن‌ها نقد مصرف‌گرایی و زندگی مدرن انسان است.

‌

در این فیلم، زندگی یک انسان مدرن به تصویر کشیده می‌شود که گرفتار چرخه‌ای تکراری شده؛ چیزی که ممکن است خودمان هم درگیر آن باشیم. شخصیت اصلی فیلم هر روز از خواب بیدار می‌شود، به سر کاری می‌رود که احتمالاً از آن لذت نمی‌برد، تا پولی به دست بیاورد و آن پول را صرف خرید چیزهای غیرضروری کند. این خریدها تنها برای پر کردن خلاهایی است که در زندگی‌اش احساس می‌کند، این فیلم به ما یادآوری می‌کند که نباید اسیر مادیات شویم؛ چرا که دنیای مدرن ما را به این سمت می‌برد و از خود واقعی‌مان دور می‌کند.

‌

همان‌طور که تایلر در یکی از سکانس‌ها می‌گوید:

«چیزهایی که مالکشون هستی، در نهایت مالک تو می‌شن.»

‌

نقطه عطف فیلم ورود شخصیت تایلر است. تایلر کاملاً مخالف شخصیت اول فیلم است و انگار بخشی از شخصیت اصلی را نشان می‌دهد که سرکوب شده؛ بخشی که دلش می‌خواهد آزاد باشد، اما نمی‌تواند. تایلر با حضورش این پیام را می‌دهد که زندگی مدرن چیزی جز یک چرخه بی‌پایان نیست؛ چرخه‌ای که انسان‌ها در آن به ماشین‌های کار و مصرف تبدیل شده‌اند و باید هرطور شده از آن خارج شوند.

‌

او در جایی دیگر می‌گوید:

«فقط وقتی همه چیز رو از دست بدی، می‌تونی آزاد باشی.»

‌

این جمله به این موضوع اشاره دارد که آزادی واقعی زمانی به دست می‌آید که انسان از تمام وابستگی‌هایش دست بکشد. البته این نوع آزادی هم خطراتی دارد و می‌تواند به هرج‌ومرج منجر شود؛ همان‌طور که پایان فیلم به آن اشاره داشت.

نمره ۹ از ۱۰

نظر جناب ‌Luke تحلیلگر سینما و به ظاهر روشن فکر اما در باطن کوته فکر؛ دارای مدارک بین المللی از دانشگاه  آکسفورد :

فایت کلاب یه فیلمه که اگه تو فازش باشی، می‌تونه یکی از تاثیرگذارترین تجربه‌هات بشه. از اون کارا که هر چی بیشتر می‌بینی‌ش، لایه‌های بیشتری ازش درمیاد. کل vibe فیلم پر از خشونت، بی‌قراری و یه جور بحران هویت مردونه‌ست، ولی پشت اون همه دود و خون، یه نقد عمیق به مصرف‌گرایی و پوچی زندگی مدرن خوابیده ‌به وضوح میشه دید

اون پیچ آخر فیلم هم واقعاً از اون چیزاست که آدم رو یه لحظه خشک می‌کنه. خلاصه اگه حس می‌کنی دنیا خیلی براق و بی‌روح شده، فایت کلاب مثل یه مشت تو صورتته که بیدارت کنه

دوسش داشتم.

نمره ۸ از ۱۰