طرفداری | دراگان اسکوچیچ یکی از محترمترین و فنیترین مربیانی بود که فوتبال ایران طی سالهای اخیر به خود دید. مردی که بدون حاشیه، بدون جار و جنجال، تیم ملی بحرانزدهی مارک ویلمتوس را با اقتدار به جام جهانی رساند، اما خیلی زود قربانی فضای پر آشوب و خیمه شب بازیهای فوتبال ایران شد.
اسکوچیچ را با دلایل واهی و غیرفنی کنار گذاشتند. بدون آنکه فرصت دفاع واقعی از خودش داشته باشد. تیمی که او ساخته بود، در جام جهانی فروپاشید؛ شکستی تحقیرآمیز مقابل انگلیس، پایان تلخ همان پروژهای بود که باید با تدبیر و آرامش او ادامه پیدا میکرد. اما دراگان اسکوچیچ، برخلاف بسیاری، راه شکایت و مصاحبه و تسویه حساب را انتخاب نکرد.
او سکوت کرد، کارش را انجام داد و حالا در فوتبال باشگاهی ایران، جایی که دوباره فرصت نشان دادن تواناییهایش را پیدا کرده، در آستانهی یک اثبات شیرین است: قهرمانی با تراکتور در لیگ برتر.
مرد کروات تیمی را که درگیر مشکلات ساختاری و حاشیههای بیپایان بود، احیا کرد. با همان فلسفهی ساده و درست همیشگیاش: نظم، فوتبال عقلانی، بدون شعار و بدون نمایش.
امروز تراکتور با دراگان اسکوچیچ، از نظر فنی بیش از همیشه شبیه یک تیم واقعی فوتبال است؛ تیمی که میجنگد، درست بازی میکند و به آرزویی که سالها دستنیافتنی به نظر میرسید، نزدیک شده است.