1- اولین تصاویری که از ایتالیا در جام جهانی به ذهنت شما میآید...
Javad Del Piero: معمولا دو صحنه یادم میاد ؛ پنالتی باجو که به آسمان رفت و گل سرضرب دل پیرو با بغل پا به آلمان
روبرتو باجو: راستش، دستم به قلم نمیرفت. نوشتن از فوتبال توی این شرایط دردناک، آخرین کاریه که آدم بهش فکر میکنه. فکر کردن به همه عزیزانی که پر پر شدن و شاید هر کدوم چشم انتظار درخشیدن تیم مورد علاقشون در جام جهانی بودن، رمق نوشتن برای ادم نمیذاره. ولی بنا بر قولی که داده بودم، این متن رو آماده کردم. امیدوارم که مفید باشه:
این روزها، حال فوتبال ایتالیا مثل حال ما، مردم ایران، چندان خوب نیست. ایتالیایی که پای ثابت جام جهانی بود، همیشه با فوق ستاره های بی بدیلش شناخته میشد و به قدری بازیکن داشت که برای چیدن ترکیب اصلی با چالش انتخاب بین باجو و دلپیرو دست و پنجه نرم میکرد، حالا برای رفتن به جام جهانی، زجر میکشه و ضعیف ترین ترکیب ممکن رو داره. ولی عشق به ایتالیا چیزی نیست که وابسته به نتایج باشه. ما باز از خاکسترمون ققنوسوار برخواهیم خاست و خواهیم درخشید.
اما جواب سوالات:
تقریباً همه ما عاشقان ایتالیا از زمانی که چشم باز کردیم و خودمون رو شناختیم، با فوتبال بزرگ شدیم. چه زمانی که با تعجب چشم میدوختیم به تلویزیون سیاه و سفید گوشه خونه و درکی نداشتیم که چرا این همه ادم دیوانه وار دنبال یه توپ میدوند؟ تا زمانی که هیجان زده از به ثمر رسیدن گلی، فریاد شادی سر دادیم یا از خراب شدن موقعیتی آه حسرت کشیدیم و دردمندانه به خود پیچیدیم. اما شاید اولین تصویری که شخصا در ذهنم مونده جام جهانی ٢٠٠٢ باشه: لجبازی پیرمرد کلهشق ایتالیایی در نبردن روبرتو باجو به فستیوال شرق آسیا، تیم رویایی اما خالی از ذهنیت برنده ایتالیا، اون پایان تلخ با فریاد های دل خراش مالدینی سر داور و در پایان بهت و حیرت دوستداران ایتالیا.
2- بهترین جام جهانی ایتالیا از نگاه شما کدام دوره بوده؟
Javad Del Piero: هترین جام جهانی ایتالیا به عقیده بنده ۲۰۰۶ بود ؛ چون بواسطه مسائل کالچوپولی وضعیت فوتبال ایتالیا بشدت ملتهب بود و لیگ و بازیکنان شرایط آشفته ای داشتند . هیچکس برای ایتالیا شانسی قائل نبود و خیلی ها ایتالیا را حذف شده در مرحله گروهی میدونستند ولی بازیکنان و کادر فنی یک شاهکار خلق کردند . به نظرم ۲۰۰۶ بهترین جام جهانی ایتالیا بود
روبرتو باجو: قطعاً سال ٢٠٠۶. سالی که به دلیل مسائل حاشیهای قبل از جام، تقریباً هیچکس شانسی برای ایتالیا قائل نبود. ولی نهایتاً اون جام جهانی، با شادی به یاد موندنی پیرلو، اون دویدن بامزه و خاطره انگیزش به سمت وسط میدون و تصاحب جام طلایی جهانی توسط ارتش لاجوردی پوش، به پایان رسید.
3- گلهای برتر ایتالیا در تاریخ جامهای جهانی...
Javad Del Piero: گل های قشنگی در ذهنم میاد ؛ یکی از گل ها باجو بود که از وسط زمین دریبل کرد و پاسکاری و توپ رو گل کرد دقیق خاطرم نیست فکر کنم به چک بود ولی شماره پیراهنش اگر اشتباه نکنم ۱۵ بود ، گل دیگه چیپ کواریلا به اسلواکی در ۲۰۱۰ بود که چشم نواز بود و سومی هم گل زیبای الکس به آلمان بود که تیرخلاص بر پیکر ژرمن ها بود
روبرتو باجو: برای منی که تمام گل های روبرتو باجو رو بارها و بارها تماشا کردم، به یاد ماندنیترین گل ایتالیا، گل روبی به چک اسلواکی در جام جهانی ٩٠ محسوب میشه. اون رقص مسحورکننده وسط میدون که همه چیز داشت: یک و دو، دریبل، فریب بازیکن حریف و گل. اون گل قطعاً و بدون ذره ای تردید، تماشاییترین گل ایتالیا در ادوار جام جهانیه.
دومیش رو من گل باجو به اسپانیا در جام جهانی ٩۴ میدونم: اون ضربه از زاویه بسته و ایتالیایی که روی دوش نحیف روبرتو رفت و رفت تا رسید به اون ضربه پنالتی جهنمی. نمیدونم چرا اغلب شادی های ایتالیا ختم میشه به یه تراژدی. عجیب نیست؟!
خب، برای این که همهاش هم از باجو نباشه، گل سوم رو گل الکس به آلمان میذارم: اون ضربه نرم و تماشایی که حسن ختامی بود بر دیدار به یاد ماندنی ایتالیا و آلمان.
4- بهترین بازیهای ایتالیا در تاریخ جام جهانی...
Javad Del Piero: بازی های خاصی در ذهنم نیست واقعا چون حافظه خوبی ندارم ولی میشه به همون بازی آلمان اشاره کرد یا یک بازی بود بین ایتالیا و برزیل که ۳ بر ۳ شد ولی مطمئن نیستم در غالب جام جهانی بود یا بازی فینال با فرانسه که قهرمان شد
روبرتو باجو: بازی که من به خاطر دارم و در سوال قبل هم بهش اشاره کردم، بازی با المان نیمه نهایی ٢٠٠۶ هست. اون شادی گل خاطرهانگیز گروسو که انگار فقط اومده بود امضاشو پای قهرمانی تاریخی ایتالیا بندازه و برای همیشه محو بشه، تا اون گل دیدنی الکس و وی آر گوینگ تو برلین. خارق العاده بود
5- بهترین نمایش فردی یک ایتالیایب در جام جهانی
Javad Del Piero: هترین نمایش فردی باجو در ۹۰ و ۹۴ مخصوصا ۹۴ که از شروع تورنومنت مصدوم بود و با مصدومیت ایتالیا را به فینال رسوند ، کاناوارو در ۲۰۰۶ واقعا صخره بود و بی نظیر بود
روبرتو باجو: اگه بهترین عملکرد فردی تاریخ جام جهانی رو درخشش خیره کننده مارادونا بدونیم، قطع به یقین دومیش دلبری های تماشایی روبی در جام ٩۴ محسوب میشه. ایتالیای ٩۴ از تیمی که دیگو رو در سال ٨۶ همراهی میکرد، به مراتب تیم ضعیف تری بود و میشه گفت فینال ٩۴ رو باجو به تنهایی به ایتالیا هدیه داد. هدیه ای که در انتها ختم شد به قامت خمیده مردی که گویا ایستاده مرد و با مرگش محبوب دلها شد.
6- تلخ ترین خاطره شما از ایتالیا در جام جهانی
Javad Del Piero: یکی باخت در فینال ۹۴ امریکا و دومی حذف در بازی کره جنوبی ۲۰۰۲ در فینال ۹۴ غالبا باجو و اون پنالتی لعنتی را علت شکست ایتالیا میدونند ولی اگر باجو پنالتی اش را گل هم میکرد بارزی و ماسارو ضرباتشون رو از دست داده بودند و در واقع ایتالیا شکست خورده بود در جام جهانی ۲۰۰۲ کره و ژاپن هم در بازی با کره جنوبی همه دست به دست هم داده بودند تا ایتالیا حذف بشه و ناجوانمردانه حذف شد این دو بازی خیلی برام سخت و ناامید کننده بودند
روبرتو باجو: قطعاً بازی با کره. تلخ به معنای واقعی کلمه. هنوز وقتی یاد اون لحظاتی میافتم که بازیکنای ایتالیا با خشم و درد دور داور جمع میشدن، خشمگین میشم. اخراج عجیب توتی، رد شدن گل ایتالیا و اون واکنش مضحک کمک داور، به شدت وحشتناک بود. جوری که رسانه ها تیتر زدن: «هیچ تیمی در تاریخ جام جهانی مثل ایتالیا با بی عدالتی محض روبرو نشد این خلاصه مضحکه ٢٠٠٢ بود!»
7- ترکیب منتخب 11 نفره تاریخ آتزوری در جام جهانی که به آنها علاقه داری به همراه سرمربی
واقعا انتخاب ترکیب ۱۱ نفره برای کشوری که این همه بازیکن ستاره در تاریخش داشته سخته انتخاب های بنده هم بیشتر سلیقه شخصی است و شاید دوست دیگری نظری متفاوت داشته باشه دروازه بان : بوفون مدافعان : مالدینی ، بارزی ، کیه لینی ، کاناوارو هافبک : پیرلو ، ریورا ، توتی مهاجم : دل پیرو ، باجو ، پائولو روسی
یک موضوع را لازم میدونم بیان کنم ؛ در تاریخ فوتبال ایتالیا بازیکنان بسیار بزرگی وجود داشته اند و بی شک میتوان ۴ تیم کامل با فوق ستاره ها برای ترکیب انتخاب کرد که هر کدام از آنها یادآور خاطرات زیبایی هستند و هر کدام نمادی در فوتبال بازیکنانی مثل ؛ برگومی ، شیره آ ، فاکتی ، تاردلی ، ماتزولا ، آلبرتینی ، نستا ، مه آتزا ، جنیتله ، زامبروتا ، کاستاکورتا ، بتگا و خیلی های دیگه برای ما آتزوری فن ها عزیز و محترم هستند و فرقی نمیکنه در چه باشگاهی توپ زدند و چه لباسی به تن داشتند . این بزرگان اسطوره های ایتالیا هستند
روبرتو باجو: انتخاب یازده نفر برای ایتالیا؟ تصمیم خیلی سختیه. به دشواری میشه از بین بهترینها چند نفری رو دستچین کرد و در پایان کاملا راضی بود. ولی خب، من این ترکیب رو انتخاب می کنم:
من شخصا همیشه تولدو رو بیشتر از بقیه گلرای ایتالیایی دوست داشتم. ولی نمیشه بوفون رو توی ترکیب منتخب نذاشت. هیچ جوره ممکن نیست!
ایتالیا و انتخاب چهار مدافع؟ قطعا سخت ترین کار دنیا است. ولی من مالدینی، شیرهآ، بارزی، برگومی رو توی خط دفاع میچینم.
برای هافبک توتی، پیرلو، ریوا رو انتخاب میکنم.
قطعاً ستاره خط هجومی ایتالیا برای همیشه تاریخ روبرتو باجو ست. در کنارش من مه آتزا و دل پیرو رو میذارم.
دلم میخواست این تیم دست پپ یا کلوپ بود تا ببینم چطور از این تیم بازی میگیره. به امید روزای خوب ?