تبریک به همه عاشقان سرخ، به هوادارانی که با دل‌شون نفس کشیدن، با اشک‌شون دعا کردن، و با صبرشون تاریخ ساختن. قهرمانی تراکتور، مبارک تمام آن دل‌هایی که هرگز پشت نکردن؛ حتی وقتی دنیا پشت کرد.

این قهرمانی، آواز اشک‌هایی‌ست که سال‌ها در سکوت ریخته شد؛ مرهمی‌ست بر زخم‌هایی که از جمعه‌های سیاه، از چشم‌انتظاری‌ها، از خیانت و خستگی، بر جان‌مان نشست. تراکتور، این نام بزرگ، امروز قهرمان شد؛ اما نه فقط در زمین، بلکه در قلب میلیون‌ها عاشق وفادار.

ما مانده بودیم؛ در سرما، در غبار، در سال‌هایی که امید کمرنگ شده بود. دست نکشیدیم، حتی وقتی دل‌مان شکست، حتی وقتی صداها خاموش شدند. امروز، این جام، سهم کسانی‌ست که هرگز شک نکردند، حتی وقتی زمین خوردند.

تراکتور قهرمان شد؛ و ما، هوادارانِ زخم‌خورده اما استوار، سرود پیروزی را بلندتر از همیشه می‌خوانیم. این پایان یک درد نیست، آغاز یک افسانه‌ است؛ افسانه‌ای به رنگ سرخ، به نام وفاداری.