اختصاصی طرفداری | مرحله نیمه نهایی این فصل لیگ قهرمانان اروپا پس از انجام بازیهای جذاب و هیجانانگیز به پایان رسید تا شهر مونیخ و ورزشگاه آلیانتس آرنا مهمانان خود را بشناسد. اینتر سیمونه اینزاگی با پشتسر گذاشتن بارسای فلیک و پیاسجی انریکه با شکست دادن آرسنال میکل آرتتا راهی فینال شدند.
آخرین تجربه حضور در فینال اینتر به تقابل آنها مقابل منچسترسیتی برمیگردد که در سیتی با تک گل رودری توانست افعیها را شکست دهد و اولین قهرمانی خود را لیگ قهرمانان تجربه کند. از طرف مقابل هم، آخرین تجربه پاریس در فینال این رقابت مانند اینتر تلخ است. فینالی که در نهایت با تک گل کینگزلی کومان به سود بایرن مونیخ به پایان رسید و دست پاریسیها را از رسیدن به جام کوتاه کرد.
اینتر در فاز لیگ با کسب نوزده امتیاز در رتبه چهارم جدول قرار گرفت و توانست به شکل مستقیم به مرحله یک هشتم نهایی راه پیدا کند. نکته جالب درباره عملکرد اینتر در فاز لیگ این بود که این تیم در مجموع هشت بازی فقط یک گل دریافت کردند و در سایر بازیها گلی نخوردند. در ادامه اینتر موفق به حذف کردن فاینورد و بایرن مونیخ شد تا در مرحله نیمه نهایی به مصاف بارسلونا رود. در تقابل مقابل بارسا دیگری خبری از ضعیف بودن تیم حریف یا اوت کوچ شدن مربی حریف نبود. دو دیدار رفت و برگشت مقابل تیم فلیک، به معنای واقعی کلمه یک جنگ تمام عیار بود. جنگی که درنهایت با پیروزی شاگردان اینزاگی همراه شد. بازی برگشت اینتر و بارسا را میتوان جذابترین و باکیفیتترین بازی این فصل درنظر گرفت زیرا دو مربی هر چه در توان داشتند رو کردند تا برنده این جنگ باشند. با اینکه بارسا در آخر بازنده این جنگ بود اما به قول معروف چیزی از ارزشهای این تیم کم نمیشود.
بارسلونا در هر دو دیدار رفت و برگشت بازی قابل دفاعی را از خود به نمایش گذاشت ولی عدم کنترل کردن بازی در دقایق پایانی باعث شد که رویای سه گانه از بین رود. در بازی که لحظهها تعیینکننده هستند، برخی از بازیکنان این تیم مانند جرارد مارتین با توجه به نداشتن کیفیت لازم برای حضور در چنین نمایش بزرگی، در حساسترین لحظات ممکن به قولی در کاسه تیم گذاشت و حریف را در موقعیت گلزنی قرار دارد. هر چه که بود تمام شد ولی به عنوان یک هوادار فوتبال از دیدن چنین بازی جذابی به هر دو تیم افتخار میکنم.
در دیگر بازی نیمه نهایی دو تیم آرسنال و پاری سن ژرمن به دیدار هم رفتند که سرانجام این دو بازی، پیروزی تیم فرانسوی برابر تیم انگلیسی بود. لوئیس انریکه توانست شانس حضور مجدد در فینال این رقابت اروپایی را کسب کند. او که بارسا توانسته بود قهرمان این تورنومنت شود، حالا با تیمی که در اختیار دارد میتواند دوباره طعم لذتبخش قهرمانی را بچشد. تیم پاریسی که در فاز لیگ شروع خوبی نداشت و در نهایت در رتبه پانزدهم جدول قرار گرفت، توانست با شکست دادن برست در پلی آف به مرحله یکهشتم برسد. این تیم لیورپول را نیز از پیش رو برداشت و سپس با پیروزی مقابل استون ویلا به نیمه نهایی راه پیدا کرد. جایی که باید برابر آرسنال صف آرایی میکرد. تیم پاریسی در هر دو بازی نمایش معقولانهای داشت و توانست حریف لندنی خود را نیز شکست دهد تا به فینال مونیخ برسد.
آرسنال در مجموع دو بازی رفت برگشت مقابل پاریس، فقط یک نیمه خوب و قابل دفاع داشت که آن هم نیمه دوم بازی رفت بود. توپچیها در بازی برگشت برنامهای جز سپردن توپ به ساکا و همچنین استفاده از توپهای بلند نداشتند. مسئلهای که باعث شد بینندگان بیشتر نیکلاس ژووه را کنار زمین ببینند تا میکل آرتتا. مسئله دیگری که پیش میآید این است که اگر آرتتا بازیکنی مانند ساکا را در اختیار نداشت، آن موقع چه طرح و برنامهای برای حمله کردن داشت. چون حضور ساکا در سمت راست آرسنال به معنی پرقدرت شدن این تیم است و عدم حضور این بازیکن به این معناست که این تیم میتواند حتی از یک کبریت خاموش هم بیخطرتر باشد.
دو تیم اینتر و پاریس از عطش زیادی برای قهرمانی برخوردار هستند. هر تیمی که بتواند پلن مناسبی برای این بازی داشته باشد و بتواند آن را به نحو احسن اجرا کند، میتواند جام قهرمانی بالای سر ببرد. تقابل اینزاگی و انریکه، تقابل دو مربی باهوش و زیرک است. دو مربی که توانستند تیمهایشان را هدایت کنند و به فینال برسانند. تقابل این دو مربی، تقابل دو شکل فوتبالی متفاوت است. دو مدل فوتبالی که یکی ترجیح میدهد توپ را به مالکیت خودش دربیاورد و از سرعت وینگرها، فولبکها و همینطور خلاقیت هافبکهایش استفاده کند و دیگری که تسلط بر روی فضاها را به داشتن و گرداندن توپ ترجیح میدهد.
این فصل فوتبالی هم در حال نزدیک شدن به ایستگاه پایانی است و دیدار دو تیم اینتر و پاری سن ژرمن میتواند حسن ختام زیبا و جذابی برای این فصل باشد.