طرفداری | درحالی که تراکتور بهشکل مقتدرانهای نخستین قهرمانی خود در لیگ برتر را جشن گرفت، بحث داغ دیگری در محافل ورزشی حول محور آن است که بدانیم از میان استقلال و پرسپولیس کدام فصل ضعیفتری داشتند!
روز گذشته در حساسترین بازی هفته پایانی لیگ برتر فوتبال ایران، سپاهان با ارائه نمایشی برتر موفق شد استقلالی که حداقل در نیمه اول عملکرد قابل دفاعی داشت را با نتیجه ۳-۱ شکست دهد. سپاهانیها با ۶۰ امتیاز، عنوان نایب قهرمانی را کسب کرده و راهی پلیآف لیگ نخبگان آسیا شدند تا در ابتدای فصل آتی برای رسیدن به دور اصلی این لیگ به مصاف الدحیل قطر بروند. همزمان با بازی فوق، پرسپولیس نیز در دیداری مهم برابر تیم هوادار قرار گرفت. سرخها که علاوه بر نیاز به برد خود، چشم امید به لغزش سپاهان دوخته بودند، با وجود پیروزی ۲-۰ برابر هوادار، در نهایت بهخاطر شکست استقلال، شانس صعودشان به پلیآف لیگ نخبگان آسیا را از دست دادند. پرسپولیس با همان ۶۰ امتیاز بهدلیل باختهای رفت و برگشت به سپاهان و تفاضل گل پایینتر نسبت به طلاییپوشان در رده سوم جدول پایانی لیگ برتر ایران قرار گرفت و بازنده اصلی کورس آسیایی بود.
استقلال با وجود اینکه باید چند روز دیگر برای نجات نسبی فصل تلخ خود در لیگ، در مرحله نیمهنهایی جام حذفی به میدان برود، تقریباً با ترکیب اصلی پای به بازی با سپاهان گذاشت. آبیها حتی از حریف خود پیش هم افتادند اما در نهایت سپاهانی که این فصل ۴ مرتبه پرسپولیس را شکست داده اما در بازی رفت مقابل استقلال ناکام بود، توانست ۳ گل بزند و برنده آخرین بازی فصلش باشد. با اینحال این شکست استقلال، دومین ضربهای بود که آبیها در مدت کمتر از ۹۰ روز به پرسپولیس وارد کردند. پیشتر و در ۲۹ بهمنماه، استقلال با برد ۲-۰ برابر الریان در قطر، ضمن صعود خود به مرحله یکهشتم نهایی لیگ نخبگان آسیا، باعث حذف پرسپولیس از مرحله اول این رقابتها شده بود. آبیها حالا نیز با شکست مقابل سپاهان، مجدداً راه صعود پرسپولیس را بستند؛ اینبار به مسابقات فصل بعد لیگ نخبگان آسیا.
گل محمدحسین اسلامی به سپاهان روی پاس روزبه چشمی (سپاهان ۰-۱ استقلال)
به این ترتیب استقلال در فصل پرحاشیه و پرفرازونشیب خودش، دو بار سد راه حریف سنتیاش شد؛ بدون آنکه هدفش، رقابت مستقیم با پرسپولیس باشد، کار خودش را انجام داد و بازی کرد؛ اما همین کافی بود برای دو ناکامی بزرگ سرخپوشان. نکته جالب توجه این است که پرسپولیسیها در تمام طول فصل، استقلال را بابت افت و نتایج متزلزلش در لیگ به سخره میگرفتند؛ از ناکامیهای لیگ گرفته تا ۲ باخت در دربیهای این فصل. اما در پایان همین فصل، همین استقلالی که به قول رقیبها «فصل بدی» داشته، میتواند عملکردِ روی کاغذ موفقتری نسبت به پرسپولیس داشته است.

استقلال همچنان در جام حذفی حضور دارد و میتواند با قهرمانی در این تورنومنت، هم یک جام کسب کند و هم سهمیه لیگ قهرمانان آسیای ۲ را از آن خود کند؛ موضوعی که در نوع خود ارزشمند است و امکان حضور در رقابتهای بین المللی فصل بعد را به آبیها میدهد اما پرسپولیس از آن محروم است. در لیگ نخبگان آسیای فصل جاری نیز استقلال یک مرحله جلوتر رفت و عملکرد بهتری نسبت به رقیب سنتی خود داشت. حتی در سوپرجام نیز پرسپولیس مقابل سپاهان شکست خورد و نتوانست جام را بالای سر ببرد. به این ترتیب، سرخها فصل را «کاملاً بدون جام» به پایان رساندند، و در رقابت آسیایی هم پشت سر استقلال قرار گرفتند.
گل محمدرضا آزادی به الریان که پرسپولیس را در جایگاه حذف از لیگ نخبگان آسیا قرار داد
عملکرد استقلال در لیگ برتر جای هیچ دفاعی ندارد و هواداران قطعا در آینده نمیخواهند از آن یاد کنند؛ باختهای سنگین و بد مقابل حریفانی که روی کاغذ قابل پیروزی بودند، شکست در ۴ بازی مقابل پرسپولیس و تراکتور و همچنین رتبه نازل نهم و فاصله ۲۶ امتیازی با رقیب دیرینه. با اینحال وقتی کارنامه نهایی کل فصل را مرور میکنیم، میبینیم این فصلِ «بدِ استقلال» از فصلِ «بیحاصلِ پرسپولیس» نهتنها آنقدر بدتر نیست، بلکه شاید در برخی معیارهای کلیدی، موفقتر هم بوده است. و این احتمالاً همان نقطهایست که گویی برخی افراد نزدیک به پرسپولیس نمیخواهند به آن اعتراف کنند؛ آنهم بعد از اینکه پس از یک بازه طولانی تمسخر رقیب سنتی، دست به دامن امتیاز گرفتن همان رقیب از یک رقیب دیگر بودند و بعد از رخ ندادن این مهم، مدیر اجراییشان با یک کریخوانی سوالبرانگیز، سقوط نکردن استقلال را سوژه کرد.



