قهرمان‌، در هفته‌های آخر و روز آخر سر از سیسیل سر بر آورد. افعی چنبره زده، نیش خود را در قلب طرفداران بارسلونا و بایرن مونیخ فرو کرد و جزیره نشینان ساردینیا پس از یک عمر جامی را به خانه بردند. در فصل 2024/25، سری آ به تنها لیگی در میان 5 لیگ قدرتمند اروپا بدل شد که تکلیف قهرمان، سقوط کرده‌ها به روز آخر کشیده شد.

داستانهای سیاه و سفید از نزول یوونتوس تا بازگشت حیرت‌انگیز رم، از قهرمانی ناپولی و کالیاری تا راهیابی اینتر به فینال لیگ قهرمانان همه و همه به دست مربیان ایتالیایی رغم خورد و شیفتگان زمین‌های مه‌آلود غول‌پیکر از بردن نام آنتونیو کونته و وینچنزو ایتالیانو و کلودیو رانیری بارها و بارها در طول فصل لذت بردند.  لذتی بی پایان برای به یاد آوردن روزگاری که اروپا، قلمرو ایتالیایی‌ها بود.

سری آ نه فقط در زمین بازی که روی سکوها نیز فرهنگ خود را دارد. طرفداران ناپولی بی محابا بر تصویر رقبای خود قلاده می‌زنند، لباس‌ها را در می‌آوردند و آتش به پا می‌کنند. لذت فصل "ایتالیایی" سری آ، با گشوده شدن یک آلبوم در روزهای پایانی فصل تکمیل می‌شود. قابهایی از التراهای دهه 70 و 80 فوتبال ایتالیا اثر عکاس ایتالیایی؛ دنیله سگره.


نام دنیله سگره معمولا در فستیوال‌های فیلم مستند شنیده می‌شود و گالری‌های هنری عکاسی و ... حدود یک ماه قبل، خانواده او از آرشیوی رونمایی کرد که نه فقط برای اهالی هنر و سینما که برای عاشقان فوتبال ناب سری آ هم مجموعه‌ای ناب و اصیل به شمار می‌رفت. تصاویری از نخستین قاب‌های ثبت شده از التراهای فوتبال ایتالیا:

 

پسری که علامت پیروزی را نشان می‌دهد، در سال 2018 و پس از 40 سال از گرفته شدن این عکس در قاب یک مستند به نام "پسران استادیوم، چهل سال بعد" مقابل دوربین سگره قرار می‌گیرد. صورت ساده او، اکنون مملو از خالکوبی است
طرفداران مشغول آماده کردن پارچه نوشته‌ها و سگره مشغول تنظیم دوربین خود، برای دربی تورین
یک زن تیفوسی از تورین، عکسی که بارها در نمایشگاه‌های مختلف عکس با موضوع پیوند فرهنگ و فوتبال، زنان و فوتبال و .... از مارسی تا موزه هنرهای معاصر میلان جوایزی را برده.
عنوان عکس: "همه ما مجرم هستیم خشونت هیچ تمایز جنسی ندارد."
Fossa dei Campioni, از  اولین گروه‌های طرفداری یوونتوس در دهه 70 که از ادغام دو گروه ونسرموس و آتونومیا بیانکونرا تشکیل شد. Fossa dei Campioni به دلیل تفکرات چپ عمیق با اخلافات درون گروهی دست و پنجه نرم می‌کند.
پرچم‌ها، سرودها، طبل‌ها: اولتراها برای همه چیز برنامه دارند
چهره‌ها: سگره، پرتره‌ی التراها را به تصاویر wide از نمای استادیوم ترجیح می‌دهد. اشتیاق خالص یک انسان
تابوت صلیب و هر چیز دیگری که برای بدرقه حریف لازم است!
و در آخر... یک تیفوسی ایتالیایی در دهه 80 را چطور در خیابان بشناسیم؟ کاپشن‌های چرمی، دستکش و یک وسپا زیر پایشان