طرفداری | پس از اعلام فهرست جدید بازیکنان برای مینیکمپ تیم ملی فوتبال ایران، مهدی ترابی بهعنوان یکی از ستارههای لیگ برتر، بهطور رسمی دعوت نشد. این مسئله باعث شد نگاهها به عملکرد او و رقبای مستقیمش در تیم ملی جلب شود.
مینیکمپ از اول خرداد با هدف حفظ آمادگی بازیکنان لیگ برتر در دوران تعطیلی، کاهش خستگی فیزیکی انباشته، تمرکز بر ساختار دفاعی و ایجاد فرصت برای بازیکنان جوان برپا شد.
با اینکه اسم ترابی ابتدا در لیست ۲۰ نفره قلعهنویی دیده شد، او در اردو حاضر نشد. پس از پنج روز، دلخوری خود را بابت دعوتنشدن در فیفادی قبلی علنی کرد؛ نکتهای که بسیاری آن را بهنوعی اعتراض به کادرفنی تعبیر کردند.
مقایسه آماری وینگرهای دعوتشده با ترابی
مهدی قائدی؛ درخشان در امارات
-
ملی: ۲۵ بازی، ۷ گل، ۳ پاس گل (۱۰۴۳ دقیقه)
-
باشگاهی: ۲۶ بازی، ۱۸ گل، ۸ پاس گل (۲۲۳۵ دقیقه)
-
میانگین تاثیر مستقیم در هر بازی: ۱ گل یا پاس گل
محمد محبی؛ بازیکن مؤثر، اما مصدوم
-
ملی: ۲۷ بازی، ۱۰ گل، ۷ پاس گل (۱۹۳۳ دقیقه)
-
باشگاهی: ۲۰ بازی، ۶ گل، ۳ پاس گل (۱۱۸۸ دقیقه)
-
غایب از اردو بهعلت مصدومیت
علی قلیزاده؛ در مسیر ستارهشدن در اروپا
-
ملی: ۴۲ بازی، ۶ گل، ۶ پاس گل (۲۵۶۲ دقیقه)
-
باشگاهی: ۳۴ بازی، ۸ گل، ۶ پاس گل (۱۷۳۲ دقیقه)
-
کاندیدای بهترین بازیکن فصل لهستان
عملکرد ترابی زیر ذرهبین
-
ملی: ۵۱ بازی، ۷ گل، ۷ پاس گل (۲۰۸۰ دقیقه)
-
باشگاهی: ۳۸ بازی، ۵ گل، ۱۳ پاس گل (۳۱۳۸ دقیقه)
-
نکته مهم: بیشترین دقایق بازی اما کمترین تعداد گل
با توجه به آمار و شرایط رقابتی شدید پُست وینگر در تیم ملی، بهنظر میرسد اعتراض ترابی اگرچه احساسی قابل درک دارد، اما از نظر فنی و رقابتی شاید قابل دفاع نباشد. عدم حضورش در اردوی فعلی در حالی که محبی و قلیزاده مصدوماند، یک فرصت بزرگ را از او گرفت.