یه روز داشتم فکر میکردم این زندگی چیه واقعا خلاصه به این نتیجه رسیدم که همهمون شبیه اون هندونههایی هستیم که میریم تو یخچال و هیچکس نمیدونه تو دلِمون چه خبره! ??
مثلا یکی قیافهش کپ آدمای جدیه ولی ته دلش خندهرو و دلقکه یکی دیگه روزا میخنده ولی شبای امتحان میشه اشکیترین دیوان حافظ! ??
حالا من؟ من که رسما اگه بخندم صدام تا سه تا کوچه اونورتر میره اما سر کلاس میشم مجسمه سکوت! ??
اصلا اینو بدون، زندگی همونه که تهش با دوستات یه دل سیر بخندی و ته دلت بگی بابا به اینم بخندیم که زندگی کوتاهه ??
همین دیگه گوشیتو بردار به رفیقات یه پیام بده بگو: بیاید دور هم بخندیم شاید یه کم مشکلاتمون هم خجالت بکشه بره! ??? روزگارتون خوش شبتون شکلاتی