کارلو آنجلوتی

رقصنده با زندگی

پارما، تورین، میلان و ناپل در ایتالیا، لندن و لیورپوول در انگلستان، پاریس، مادرید و مونیخ در فرانسه، اسپانیا و آلمان؛ سفر به همه­ی این شهرها به خودی خود برای یک فرد، تجربه­ی زیادی به همراه می­آورد؛ چه رسد به آن­که در هر کدام از آن­ها برای مدتی زندگی و کار کرده باشد. شغل او هم سرمربی­گری معتبرترین تیم­های پرطرفدارترین رشته ورزشی باشد.

بازیکن فوتبال

     در دوران بازیگری، در تعدادی از بهترین تیم­های کشورش بازی کرد. اگر­چه هیچ­گاه در زمره­ی ستارگان و بزرگان نبود و نشد؛ ولی از فرصتی که بیش­تر از برترین­ بازیکن­ها داشت استفاده کرد و عمیق­تر به حرفه­اش نگاه کرد. به آینده فکر می­کرد و نگرش او به زندگی از همان دوران کم­کم شکل گرفت.

     کارلو آنجلوتی، مرد 62 ساله­ی ایتالیایی، از موفق­ترین و متفاوت­ترین مربیان تاریخ حرفه­ی فوتبال به حساب می­آید. به لحاظ تعداد عناوین قهرمانی و بردن جام­ها از بالاترین هاست. در رتبه­بندی بهترین مربیان اگر نفر اول نباشد جزء سه نفر برتر است. عنوانی نیست که کسب نکرده باشد. ولی با وجود آن­که در هر شهری پا گذاشته برای مردم آن پیروزی و افتخار به همراه آورده است، در همه­ جا بعد از شکست­ها­ بلافاصله درب خروجی را به او نشان داده­اند. سرنوشتی تلخ که اگرچه برای اکثر همکارانش اتفاق می­افتد، برای او از همه بیشتر رخ داده است. آن هم با این همه جام، عنوان و افتخار. در همین حال هیچ­گاه گلایه نکرده و از او مظلوم­نمایی سر نزده است. شکست و باخت ورزشی را پذیرفته و جوان­مردانه به حریف تبریک گفته و سراغ کار بعدی رفته است. شاید راز موفقیت طولانی مدت او همین­­جا باشد. غمگین نشدن از شکست­ها و ادامه دادن.

 این روحیه و نگرش اوست؛ حتی در مسائل جزئی­. نداشتن بازیکن به خاطر مصدومیت، سیاست­های نقل و انتقالاتی باشگاه یا تصمیمات داوری، هیج­کدام کارلتو را به هم نمی­ریزد. انعطاف به خرج می دهد. خودش را با شرایط وفق می­دهد و راه حل پیدا می­کند. این تفاوت او با بیشتر همکارانش است.

 در مسائل فنی هم همین­طور است. مربی صاحب­سبکی به حساب نمی­آید. هیچ دل­بستگی به تاکتیک و آرایش از پیش تعیین شده­ ای ندارد. تنها عقیده­ی ثابت او این است که همه چیز تغییر می­کند.

همه چیز تغییر می­کند و شکست در ذهن او نمی­ماند. فقط به حل مسائل فکر می کند و رو به جلوست. در مقطعی از سطح اول فوتبال دور شده بود اما موفق شد بازگردد و بزرگ­ترین باشگاه تاریخ را هدایت کند. در سال­های اخیر که او سرمربی­گری تیم رئال مادرید را برعهده داشته، شاهد بازی­هایی بسیاری بودیم که با وجود گل خوردن و عقب افتادن در نتیجه، در نهایت توانسته­اند برنده از زمین خارج شوند. اتفاق هیجان­انگیزی که نهایت لذت ناب تماشای یک مسابقه را برای تماشاگران هر رشته­ی ورزشی به ارمغان می­آورد.

زندگی خانوادگی

     در زندگی شخصی هم کارلو شکست­هایی مشابه همه­ی ما داشته است. به هر حال فشارهای کار حرفه ای در این سطح­، هر چه قدر هم که تلاش برای عدم ورود به زندگی خصوصی را در مقابل داشته باشد، اثر خود را می­گذارد. به هر صورت کارلتو از همسر اولش جدا می­شود و چند سال طول می­کشد تا همراه دیگری پیدا کند. با این همه اما پسرش داویده را درمادرید به عنوان دستیار، در کنار خود روی نیمکت می­دید.

جدیدترین ناکامی­

     مدتی پیش می­خواستم این متن را منتشر کنم؛ ولی منتظر ماندم تا شاید ورق برگردد و شرایط تیم رئال بهتر شود که نشد. در این فصل برخلاف فصل گذشته، تیم آنجلوتی تمامی رقابت ها را واگذار کرده و با مغلوب شدن در بازی­های حساس مقابل بارسلونا رقیب دیرینه، فصلی به تمام معنی شکست خورده داشته است. اما این بار عکس دفعات قبل، با احترام تمام کنار گذاشته شد؛ با وداعی باشکوه؛ چون حالا ارزش کارهای او به چشم آمده است.

آخرین تیم؟

     اکنون به عنوان سرمربی برزیل پرافتخارترین تیم ملی فوتبال دنیا انتخاب شده است و ازین پس سامبا می­رقصد. شاید این آخرین دوره­ی سرمربی­گری او باشد.

کارلو آنجلوتی با تجربه، همچنان تجربه کسب می­کند. با هر ساز زندگی می­رقصد. طعم انواع و اقسام شکست­ها را می­چشد. پس از هر زمین خوردن بلند می­شود و در این رفتار ثبات دارد؛ در نتیجه همواره راز موفقیت را پیدا کرده و همچنان جلو می­رود.