طرفداری- سرنوشت این روزهای سامی بی شباهت سال های آغاز فوتبالش در اروپا نیست. آن جائی که درترکیب ثابت رئال مادرید جائی نداشت و به این سو و آن سو پاس داده می شد. از رئال مادرید به «لگانس» و « اسپانیول» و «مایورکا» در تردد بود که سرانجام 6 گلش برای مایورکا ازجمله دو گلش به بارسلونا او را در این شهر ماندگار کرد تا فوتبال حرفه ای خودش را شروع کند. چه کسی فکر می کرد آن مهاجم دیپورت شده رئال مادرید روزی به چنان توانایی برسد که 4بار مرد سال آفریقا و یک بار جزء سه بازیکن برتر جهان بشود و در کمتر از 150 بازی نزدیک 110 گل برای بارسلونا به ثمر برساند. اما باشگاه اروپایی برای کدامین آفریقایی از ابتدا تا انتها کی بوده که برای تک تیرانداز بارسایی ها هم همان باشد. معاوضه اتوئو با زلاتان ابراهیموویچ آن هم در حالی که بارسا 46 میلیون دلار بیشتر هم برای آن پرداخت کرد به سامی فهماند که دنیای امروز فوتبال وفای چندانی ندارد. اتوئو برای اینتر از زلاتان در بارسا موفق تر بود و توانست با آن به مقام قهرمانی اروپا نیز دست یابدو خیلی ها را به این فکر فرو برد که کاش این انتقال صورت نمی گرفت.
اما سامی بعد فصل اول در اینتر کم کم از دایره مهاجمان طراز اول جهان خارج شد. در آنژی ماهاچ قالا نتوانست رویاهای سلیمان کریم اف داغستانی را به جایی برساند و این باشگاه که ورشکسته شد راهی چلسی شد تا شاگرد آقای خاص شود. وقتی مورینیو در پاسخ ناکامی مهاجمانش شوخی و جدی را با هم قاطی کرده بود و گفته بود «مشکلی که در چلسی داریم این است که گلزن ندارم. البته یکی دارم ولی 32 ساله است . شاید هم 35 ساله است. نمی دانم، کسی می داند اصلا اتوئو چند ساله است؟» آن جا بود که اتوئو فهمید جای چندانی در ترکیب های آینده جاه طلب پرتغالی ندارد. اورتون در فصل جدید سامی را به تیم خودش منتقل کرد تا در کنار لوکاکو بتواند فصل خوبی را برای تیم پنجم فصل گذشته رقم بزنند. اتوئو در اورتونی که لوکاکو را به عنوان مهاجم نوک سیستم تک مهاجمه روبرت مارتینز می دید مجبور بود بیشتر به عنوان یک خط عقب تر به انجام وظیفه برسد. در این امر گاهگاهی نیز موفق بودو مقابل چلسی و برنلی هم گلزنی کرد، اما این ها برای ماندگاری و بقا و رضایت بندرنشینان از او کفایت نمی کرد.
دوباره چمدان های لعنتی باید بسته می شد. این بار سمپدوریا است که باید پذیرای تک تیراندازباشد. جائی که سیسنیشا میهایلوویچ صرب ، گلزن تیمش گابدیانی را به ناپولی داده و برای سیستم دو مهاجمه تیمش به یک مهاجم بهتر نیاز دارد. سمپدوریا می تواند انتخاب بهتری برای اتوئو باشد. اینجا مربی به بازی هجومی اعتقاد دارد و همین می تواند اتوئو را از ارکان اصلی تیم بکند. همچنین سمپدوریا محیط آرام تری نسبت به اورتون دارد و حساسیت ها روی آن بسیار کمتر است. تک تیرانداز کامرونی همچون یک پرنده مهاجر به این سو و آن سو کشیده شده است. هرچند دیگر حالا خسته تر از آن است که به مانند دوران جوانی خودش را اثبات و به جهانیان معرفی کند. او بیشتر دنبال جائی است که بتواند در آن جا تفنگش را زمین بگذارد.