مشاهده آنچه در غزه رخ میدهد بسیار دردناک است.
تمام وجودم از دیدن آن در رنج است. اجازه دهید شفاف بگویم، این موضوع ربطی به ایدئولوژی ندارد. مسئله این نیست که من درست میگویم و شما اشتباه. نه، واقعاً این فقط مربوط به عشق و به زندگی است، به اهمیت دادن به همسایهات. شاید ما فکر کنیم دیدن کودکانی چهار ساله که بر اثر بمبگذاری کشته میشوند یا در بیمارستانی که دیگر بیمارستان نیست جان میدهند، ربطی به ما ندارد.
ما میتوانیم فکر کنیم این مسئله ما نیست. اما مراقب باشید، قربانی بعدی فرزندان ما خواهند بود. چهار یا پنج سالههای بعدی متعلق به ما خواهند بود. ببخشید، اما از روزی که این کابوس با کودکان غزه آغاز شد، هر صبح که فرزندانم را میبینم وحشتزدهام.



