با این احساس تنهایی, حس کرختی و وقتی که تو نیازمند ترین حالت ممکنی و کسی کنارت نیست چطوری ادامه میدین داداشا؟
بار روانی این داستان خیلی داره مغزمو میخوره. اینکه یه شریک عاطفی یا حتی غیر عاطفی نیست که حداقل کنارش چسناله کنی تا از فشار روانی که هر روز داریم تجربه میکنیم کم بشه.
بیایین تا نت قطعه یکم درد و دل کنیم سبک شیم