به نام خداوند جان و خرد

 

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 

اومامی چیه؟ 

 

تا حالا شده یه لقمه بزنی و همون لحظه با چشم‌های گرد و دهن پر، بگی:

«ای خدااااا این دیگه چی بود؟!»

نه شوره، نه شیرینه، نه ترشه، نه تلخه...

یه طعمیه که انگار مستقیم از بهشت اومده!

تبریک می‌گم رفیق، تو «اومامی» رو چشیدی! ?

 

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 

داستان پرماجرای اومامی؛ از ژاپن تا سفره ما

 

یه روز تو سال ۱۹۰۸، یه شیمی‌دان ژاپنی به اسم کیکونه‌ای ایکدا (اسمش یه ذره شبیه طلسمه ??) داشت یه غذای ژاپنی سنتی می‌خورد به اسم «داشی» که با جلبک دریایی درست می‌شه.

اونم مث ما تو دلش گفت:

«بابا این دیگه چه مزه‌ایه؟ نه جزو اون چهارتاست، نه شبیه چیزی که تو مدرسه گفتن!»

پس اومد نشست پای تحقیق، شیمی بازی درآورد و یه ماده به اسم گلوتامات (همون گلوتامیک اسید) رو کشف کرد. گفت:

«آقا این خودش یه مزه‌ست! اسمشم می‌ذارم "اومامی" یعنی خوشمزگی ناب!»

 

و اینطوری مزه‌ی پنجم دنیا به دنیا معرفی شد. اونم در حالی که قرن‌ها تو غذاهامون بوده ولی کسی روش اسم نذاشته بود! ?

 

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 

چهار تا طعم دیگه چی بودن اصلا؟

 

فقط یه یادآوری:

 

1. شیرین – شکلات و هندونه‌طور ?

 

 

2. ترش – لیمو و آلوچه‌طور ?

 

 

3. تلخ – قهوه و دارو‌طور ?

 

 

4. شور – چیپس و اشک تمساح‌طور ?

و حالا:

 

 

5. اومامی – پنیر پارمزان روی پاستا با رب گوجه‌ی سرخ‌شده رو تصور کن... دیگه خودت می‌دونی ?

 

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 

اومامی کجاها پنهونه؟ بریم شکار مزه!

 

اومامی مثل یه نینجاست؛ تو غذا هست ولی قایم شده. اینا جاهایی‌ان که می‌تونی پیداش کنی:

 

? پنیر پارمزان (خود خداست در دنیای اومامی‌ها)

 

? رب گوجه پخته‌شده (وقتی سرخ می‌کنی و بوش بلند میشه، اونجا پیداشه!)

 

? گوشت کبابی، آبگوشت، مرغ پخته‌شده

 

? قارچ شیتاکه و رفقا

 

? ماهی خشک‌شده

 

? سوپ استخون (همون آب قلم یا آبگوشت خودمون)

 

? سس سویا، خمیر میسو، جلبک دریایی

 

 

یعنی اگه یه پیتزای خوشمزه با پنیر زیاد و سس غلیظ خوردی و یه حس روحانی گرفتی، احتمالاً درگیر اومامی شدی!

 

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 

چرا مغز ما عاشق اومامی ـه؟

 

مغز آدم‌ها وقتی اومامی می‌خوره، یه جشن کوچیک می‌گیره!

چرا؟ چون اومامی یعنی:

«این غذا پروتئین داره، آمینواسید داره، جون می‌ده برای زنده موندن!»

برای همین مغز فوری دستور می‌ده: بخور! بازم بخور! ولش نکن! ?

 

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 

اومامی و فریب خوشمزه

 

اومامی خیلی هم باهوشه! چون می‌تونه کاری کنه غذا حتی با نمک و چربی کمتر هم خوشمزه باشه.

برای همین تو رژیم غذایی سالم هم کلی کاربرد داره.

مثلاً یه سوپ ساده با کمی قارچ و سس سویا می‌تونه هم رژیمی باشه، هم انگار تو رستوران ستاره‌دار خوردی! ?

 

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 

اگه اومامی نبود، چی میشد؟

 

پیتزا بی‌روح می‌شد ?

 

آبگوشت می‌شد یه آب خالی با لوبیا ?

 

چیپس مثل کاغذ می‌موند ?

 

پنیر فقط بوی جوراب می‌داد ?

 

خلاصه زندگی مزه نداشت!

 

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 

یه نکته ی طلایی

 

اگه دیدی یه غذایی عجیب خوشمزست ولی نمی‌فهمی چرا، دنبال اومامی بگرد.

اونجاست. قایم شده تو رب گوجه، پشت پنیر، توی آبگوشت مامان‌بزرگ!

 

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 

نتیجه گیری

 

اومامی مثل اون دوست خفنه که همیشه ساکته ولی اگه نباشه، کل مهمونی بی‌مزه‌ست!

پس دفعه بعد که یه لقمه زدی و رفتی تو فاز عرفانی، یادت باشه:

اومامی داشت جادو می‌کرد!

 

 

مطلب از  DON VIHAN