پس از چهار فصل پیاپی که منچسترسیتی بدون رقیب در اوج فوتبال انگلیس می‌تاخت، سرانجام جام قهرمانی لیگ برتر به مقصدی تازه رسید: لیورپول. با پیروزی قاطع ۵-۱ برابر تاتنهام در پایان آوریل، قرمزها قهرمان فصل ۲۵-۲۴ شدند.

این قهرمانی بیستم آن‌ها در سطح اول فوتبال انگلستان بود؛ عددی که آن‌ها را در کنار رقیب دیرینه‌شان، منچستریونایتد، در صدر پرافتخارترین تیم‌های تاریخ لیگ قرار می‌دهد.

با این حال، لیورپول تنها تیم انگلیسی نبود که در این فصل قهرمان یک جام شد. تاتنهام قهرمان لیگ اروپا شد، چلسی جام کنفرانس اروپا را برد، کریستال پالاس با شگفتی‌سازی در فینال قهرمان جام حذفی شد و نیوکاسل جام اتحادیه را از آن خود کرد.

چلسی همچنین قهرمان جام باشگاه‌های جهان ۲۰۲۵ شد تا افتخاری جهانی به کارنامه‌اش اضافه کند.

تاریخ، جام و اعتبار؛ کدام مهم‌تر است؟

فوتبال با تاریخ و سنت‌هایش زنده است، اما وقتی صحبت از مقایسه باشگاه‌ها می‌شود، همیشه یک سؤال باقی می‌ماند: کدام جام‌ها باید حساب شوند؟

آیا باید فقط تعداد جام‌ها را شمرد؟ یا باید تفاوت دوره‌ها را هم در نظر گرفت؟ برای مثال، سه تا از چهار قهرمانی نیوکاسل زمانی رقم خورد که دروازه‌بان می‌توانست توپ را تا نیمه زمین با دست بگیرد! یا هر دو قهرمانی پرستون در دوره‌ای ثبت شد که هنوز پنالتی اختراع نشده بود.

آیا این جام‌ها به‌اندازه‌ی افتخارات عصر مدرن، با تمام فشار و رقابت بی‌امانش، اهمیت دارند؟

ما برای محاسبه، فقط جام‌های معتبر را در نظر گرفته‌ایم؛ شامل:

جام‌های سوپرجام (کامیونیتی شیلد و سوپرجام اروپا) چون اغلب رسمی یا رقابتی تلقی نمی‌شوند، لحاظ نشده‌اند. همچنین نسخه‌ی قدیمی جام باشگاه‌های جهان نیز از فهرست کنار گذاشته شده، مگر این‌که شخصاً آن را معتبر بدانید و برای لیورپول، منچستریونایتد، سیتی و چلسی یک جام اضافه در نظر بگیرید.

صدر جدول: لیورپول با ۴۷ جام

در صدر جدول افتخارات، لیورپول با ۴۷ جام مهم قرار دارد:

منچستریونایتد با ۴۴ جام پشت سر لیورپول قرار دارد. هر دو تیم از نظر قهرمانی در لیگ برابرند، اما لیورپول با سه قهرمانی اروپایی بیشتر، پیش افتاده است.

لیورپول می‌توانست در فینال جام اتحادیه ۲۰۲۵ فاصله‌اش را بیشتر کند، اما با شکست ۲-۱ مقابل نیوکاسل، نتوانست این کار را انجام دهد. این نخستین افتخار بزرگ نیوکاسل از فصل ۶۹-۱۹۶۸، و اولین جام داخلی‌شان از فصل ۵۵-۱۹۵۴ است.

چلسی با قهرمانی در لیگ کنفرانس اروپا به تنها تیمی در تاریخ تبدیل شد که هر چهار جام اروپایی مهم را برده است: لیگ قهرمانان، لیگ اروپا، جام در جام و لیگ کنفرانس. سپس با شکست ۳-۰ پاری‌سن‌ژرمن در فینال جام باشگاه‌های جهان، تعداد افتخاراتش را به ۲۷ رساند.

سیتی و چلسی، برخلاف آنچه برخی هواداران تیم‌های قدیمی می‌گویند، حالا در رده چهارم مشترک هستند و به سرعت فاصله‌شان را با آرسنال (رده سوم) کم می‌کنند.

فوتبال قبل از جنگ جهانی: دوران طلایی استون ویلا و ساندرلند

فوتبال نه در سال ۱۹۹۲ شروع شد، نه ۱۸۸۸. اما اگر بخواهیم تقسیم‌بندی کنیم، جنگ جهانی دوم نقطه‌ی مناسبی است.

پیش از جنگ، آستون ویلا با ۱۲ جام در صدر بود، بلکبرن رورز با ۸ و پنج تیم از جمله آرسنال با ۷ جام در تعقیب. اما فقط آرسنال توانست در قرن ۲۱ هم در سطح اول باقی بماند.

ساندرلند و نیوکاسل هر دو قهرمانی‌های خود را پیش از جنگ جهانی کسب کردند. جالب این‌که آخرین تیمی که با لباس راه‌راه قهرمان انگلیس شد، ساندرلند بود در سال ۱۹۳۶.

دوران جدید: از ۱۹۴۵ تا امروز

اگر مبنای محاسبه از پایان جنگ جهانی دوم باشد، لیورپول با ۴۳ جام باز هم بالاتر از منچستریونایتد (۴۱) قرار دارد. لیورپول تا سال ۱۹۶۵ نتوانسته بود جام حذفی را ببرد، هرچند بعدها در سال ۲۰۲۲ با پیروزی در ومبلی به هشتمین قهرمانی خود رسید. حالا در کنار چلسی و تاتنهام (هر کدام ۸ جام) در رده‌ی سوم این پرافتخارترین های این رقابت ایستاده‌اند، پشت سر آرسنال (۱۴) و منچستریونایتد (۱۳).

هیچ تیمی جاودانه نیست

هیچ تیمی در فوتبال انگلیس موفق نشده برای همیشه در سطح اول باقی بماند. اما دو قطب بزرگ، لیورپول و منچستریونایتد، همواره بالاتر از سایرین هستند. جدول افتخارات بعد از جنگ جهانی، با کمی جابه‌جایی، همان پنج تیم برتر همیشگی را دارد: لیورپول، یونایتد، آرسنال، چلسی و سیتی.

از هر جام، هر جشن و هر فینال لذت ببرید. چون معلوم نیست کی نوبت بعدی خواهد بود.

بروید و به هوادار پرستون در ۱۸۹۰، شفیلد یونایتد در ۱۸۹۸، وست‌بروم در ۱۹۲۰، نیوکاسل در ۱۹۲۷، ساندرلند در ۱۹۳۶، وولوز در ۱۹۵۹، اورتون در ۱۹۸۷ یا آرسنال در ۲۰۰۴ بگویید که آن قهرمانی، ممکن است آخرین‌شان باشد.

باور نمیکنند، اما فوتبال چنین است؛ سرشار از فراز و نشیب و غیرقابل پیش‌بینی.

ترجمه شده از Theanalyst