(The Aspern Papers (1894
آثار هنری جیمز را دوست دارم و معتقدم در دنیای ادبیات آنچنانکه باید و شاید به او توجه نشده است. آثار او در مورد آمریکایی هایی است که در اروپا به سر میبرند و به نوعی دچار بیهویتی شدهاند، همچنان که خود هنری جیمز در زندگی خود نمیدانست که به اروپا تعلق دارد یا آمریکا. هنری جیمز در خانوادهای ثروتمند و ادیب پرورش یافت و طبعاً داستانهای او هم در مورد قشر ثروتمند و بورژوازی جامعه است مثلاً در همین رمان مورد بحث عمده داستان در عمارتی بزرگ در شهر ونیز میگذرد که متعلق به خانم بوردرو است. خانم بوردرو معشوقه اسبق شاعری سرشناس به نام جفری اَسپرن است و با برادر زادهی خویش زندگی میکند ، او قسمتی از دستنوشتهها و آثار چاپ نشده جفری اَسپرن را در دست دارد. ناشری جوان و جاهطلب خودش را به عنوان مستاجر یکی از اتاقهای عمارت جا میزند و به این دو زن نزدیک میشود. ملاحظه میکنید که هنری جیمز چقدر سریع موفق میشود تعلیق بسازد و مخاطب را وادار کند که تا پایان رمان همراه او باشد.
نثر هنری جیمز یک نثر شُسته رُفته ، ادیبانه و شاعرانه است که شبیه هیچ کس نیست و فقط متعلق به خود اوست.فکر میکنم مترجم توانای این اثر یعنی آقای محمود گودرزی تا حد زیادی توانسته این نثر را به فارسی برگرداند. در آخر باید از نشر برج تشکر کنم که دو اثر معروف هنری جیمز یعنی همین کتاب و داستان دیزی میلر را برای اولین بار به فارسی منتشر کرد و در اختیار مخاطبان قرار داد.