منچستر سیتی در طول سالهای گذشته، بازیکنان مستعد فراوانی را در آکادمی و ترکیب خود پرورش داد اما بسیاری از آنها پیش از شکوفایی کامل، راهی تیمهای دیگر شدند. اگر این استعدادها حفظ میشدند، اکنون سیتی ترکیبی شگفتانگیز از تجربه، خلاقیت و قدرت جوانی در اختیار داشت. تیمی متشکل از بازیکنانی که در تیمهای دیگر به ستارههای بیچونوچرای دنیای فوتبال تبدیل شدهاند. از قلب دفاع گرفته تا نوک حمله، میتوان چهرههایی را دید که در سیتی رشد کردند اما هرگز پیراهن اصلی تیم را برای مدت طولانی نپوشیدند. با حفظ آنها، شاید تاریخ باشگاه زودتر از اینها رنگ افتخار اروپا را میگرفت. این ترکیب رؤیایی، روایتی است از آنچه میتوانست باشد، اما هرگز نشد.
بزن رو ایموجیا:
دروازهبان – جیمز ترافورد:
دروازهبانی با واکنشهای سریع و اعتماد به نفس بالا که سالها در آکادمی سیتی رشد کرد. ترافورد با درخشش در تیمهای ملی پایه انگلیس و عملکرد قابل توجه در بولتون و برنلی، نشان داد آینده روشنی دارد. سبک بازیاش مدرن است و توانایی بازی با پا، او را به دروازهبانی ایدهآل برای فلسفه پپ گواردیولا تبدیل میکرد. در صورت ماندن در سیتی، میتوانست جایگاهی مطمئن برای سالها در چارچوب دروازه باشد. خروجش زودهنگام بود و حالا باشگاه باید حسرت پرورش یک استعداد درخشان را بخورد.
مدافعان – ریکو لوئیس، اریک گارسیا، توسین آدارابیویو، آنجلینو:
ریکو لوئیس، پدیدهای جوان و باهوش است که در پستهای مختلف خط دفاعی قابلیت بازی دارد. اریک گارسیا با تجربه بارسلونا و درک بالا از بازی، میتوانست مغز متفکر خط دفاعی باشد. توسین آدارابیویو با قامت بلند و قدرت فیزیکیاش، مدافعی مطمئن و مناسب برای قلب خط دفاعی به شمار میرفت. آنجلینو با انرژی، سرعت و توانایی سانترهای دقیق، گزینهای ایدهآل برای دفاع چپ بود. این چهار نفر اگر کنار هم میماندند، دفاعی جوان اما مستحکم و آیندهدار برای سیتی شکل میدادند. اما پراکندگی آنها به تیمهای مختلف، مانع شکلگیری این خط دفاعی طلایی شد.
هافبکها – فیل فودن، رومئو لاویا، براهیم دیاز:
فودن تنها استعدادی بود که سیتی از دست نداد، و او اکنون ستاره بیچونوچرای تیم است. رومئو لاویا با قدرت بدنی و درک بالا از بازی، میتوانست هافبک دفاعیای مدرن و مطمئن برای آینده باشد. براهیم دیاز، خلاق و تکنیکی، توانایی بازیسازی در لحظات سخت را داشت و حالا در رئال مادرید بدرخشد. ترکیب این سه، ترکیبی از تعادل، خلاقیت و جنگندگی را در مرکز زمین ایجاد میکرد. اگر هر سه در سیتی میماندند، این خط میانی از بهترینهای اروپا میشد. اما سیاستهای باشگاه، تنها یکی از آنها را حفظ کرد.
لطفا بزن رو لینک:
https://www.tarafdari.com/node/2645285
مهاجمان – مایکل اولیسه، کول پالمر، جیدون سانچو:
مایکل اولیسه با دریبلهای چشمنواز و توانایی خلق موقعیت، از بهترین وینگرهای نسل جدید انگلیس است. کول پالمر، گلزن و خلاق، با گلهایی که در چلسی و تیم ملی زد نشان داد سیتی شاید زود از او گذشته. جیدون سانچو هم روزگاری ستاره دورتموند و تیم ملی بود؛ بازیکنی با سرعت، تکنیک و توانایی بازیخوانی بالا. این سه اگر کنار هم در سیتی میماندند، یکی از هیجانانگیزترین خطوط حمله لیگ برتر را شکل میدادند. باشگاهی که امروز به دنبال خرید وینگرهای گرانقیمت است، شاید فقط باید به گذشته نگاه کند و افسوس بخورد.
از این مطلب دیدن کنید: