سوگند - لبگرمی - بختیاری

 

گل نازدارُم، مَهِ شوگارُم

بیو بیو که دلُم سیت تنگه

ندونم تا کِی دلت چی سَنگه

بهار اومه وا گل گندم

مو تنها وا درد خود مَندُم

وِلُم کردی با دلِ پُردردُم

دِلُم خینه دی ز حرفا مردم