در ایران رابطه مردم و حکومت متاسفانه رابطه ی مستقیم و یک طرفه ای هست... حکومت دائما از مردم توقع حمایت دارد...نمونه اش: پای صندوق های رای بیاید..22 بهمن بیاید..روز قدس بیاید..ازدواج کنید..بچه دار شوید و... ولی هیچگاه از خودشون پرسیدند که آقا مشکلات مردم چیه؟؟مردم از ما چه توقعی دارند؟؟؟ من میگم خیر؟؟چرا خیر..مردم مشکلات فراوانی دارند از جمله مشکل گرانی ها..مشکل مسکن..مشکل آینده جوانان..مشکل شغل جوانان..مشکل وضعیت ازدواج جوانان..وضعیت فرهنگی...وضعیت سلامت جسمی و روانی..و... ولی در راه حل کردن مشکلات مردم مشکل گرانی: به هیچ وجه سیاست های دولت های مختلف در مقابله با تورم خوب و درست نبوده است برای اینکه اقتصاد کلان یه چیز میگه آقایون خودشون نمیدونم از کجای اقتصاد چی در میارند همون رو اجرا می کنند مشکل مسکن: دولت نهم و دهم سعی در واگذاری مسکن های مهر با قیمت های ارزان داشتند که با وجود مشکلاتی که بود اما خب صاحب خانه شدن خودش خیلی خوب بود ولی متاسفانه با کارشکنی این قضیه هم در حال منتفی شدن است. مشکل آینده و شغل جوانان: متاسفانه وضعیت اشتغال جوانان به گونه ای هست که خیلی سخت شده اوضاع و بعضا شغلی هم گیر بیاد یا شرایط سخت هست یا مزایا کم..جوانان به فکر این هستند که آینده خودشون رو برای زمان پیری بسازند ولی متاسفانه با این نحو زیاد آینده آنچنان خوبی رو نمیشه برای پیرمردهای آینده متصور بود. مشکل وضعیت ازدواج جوانان: آمار به ازای هر 1 مرد 2 دختر..امروز به آمار 1 پسر و 4 دختر رسیده...علتش هم مشخصه..خانواده هر دور طرف خودشون آنچنان اوضاع مالی خیلی عالی ندارند و کم میتونند کمک کنند..دولت هم که با افتخار اعلان میکنه که 5 میلیون وام ازدواج تغییری نمیکنه ( اونم چه وام ازدواجی که پیر میشی و بالاخره به دست میاریش)..وضعیت مسکن از یه طرف..توقعات بالای خانواده ها از یه طرف و...اوضاع رو برای جوانان و وضعیت ازدواجشون سخت میکنه...و جالب تر اینکه حکومت خیلی اصرار میکنه که بچه دار بشید از این ور ولی از اون ور چهار تا تسهیلات مناسب برای وجود یه بچه در یه خانواده رو به یک زن وشوهر نمیدند و خب دور از جان زن و شوهر احمق نیستند که با این وضع اقتصادی یک نفر را دو نفر کنند یا نه یک نفر را نیز به زندگی متوسطشان اضافه کنند. وضعیت فرهنگی: آقایون این قدر افراط و تفریط کردند و جوانان رو از مسجد و دین و خدا زده کردند که جوان ما عزت رو در دست غرب میبینه...بعضا به اهل بیت بی تفاوتی میکنه و این حس بدبینی به خاطر افراط و تفریط هایی هست که خود این آقایون انجام دادند و اون وضعیت حجاب و اون وضعیت ماهواره ها و اون وضعیت برنامه های افتضاح صدا و سیما که طی 8 سال ریاست ضرغامی بر صدا و سیما تعداد افرادی که ماهواره دیدند از 35% به 60 % رسید.. وضعیت سلامت جسمی و روانی: متاسفانه حکومت برای وضعیت جسمی هموطنانش به هیچ وجه ارزش قائل نیست..این وضع ساختن خودروهای بی کیفیت..فروش مصالح بی کیفیت به مردم برای ساخت ساختمان ها..گرانی خودروهای بی کیفیت..وضعیت بد هوای کلان شهرها..و.....عوامل اقتصادی و گرانی و دل نگرانی های که حکومت میتونه اونها رو حل کنه و نمیکنه خودش باعث بروز بیماری های روانی..خشم..تیک های عصبی..بددهنی..ناراحتی و...میشه ___________________________________________________________ من نمیگم که در جمهوری اسلامی خدماتی ارائه نشده است..چرا شده است ولی آرام آرام مسئولانی روی کار اومدند که به جای حل مشکلات مردم به فکر پر کردن جیب های خودشون افتادند..به جای ساختن آینده کودکان دیروز که جوانان امروز شدند به رانت خواری و زمین خواری پرداختند و وقتی که مسئول این باشه از مردم نمیشه توقع داشت که بی قانونی نکنند..نمیشه توقع داشت بازار ما ..بازاری ما..پیر و جوان ما درست رفتار کنه... من میگم هر حکومتی باید دافعه هم داشته باشه ولی وقتی یک نفر بدبین میشه به نظام..وقتی که یک نفر میاد دم از شاه میزنه با وجود اون همه جنایاتی که انجام داد و علتش رو در عوامل بالا جستجو کنید... این مشکلات رو حل کنید..اقتصاد رو مقاوم کنید..بر روی نیروهای داخلی تکیه کنید..به توانمندی های جوانان ایمان داشته باشید خواهید دید که تاثیر تحریم ها کم و پایداری اکثریت مردم نسبت به نظام بالا خواهد شد... امتحانش ضرر ندارد