از این پستم دیدن کنید????

جی 10: جنگنده‌ای سبک‌تر و چابک‌تر برای نیازهای منطقه‌ای

 

چنگدو جی 10 نتیجه تلاش چین برای دستیابی به خودکفایی در تولید جنگنده‌های پیشرفته است که از دهه 1990 آغاز شد. هدف اصلی طراحی این جنگنده، ایجاد یک پلتفرم چندمنظوره بود که بتواند در نبردهای هوا به هوا و پشتیبانی نزدیک زمینی نقش‌آفرینی کند. نسخه‌های مختلف شامل جی 10A (مدل اولیه)، جی 10B (بهبود آیرودینامیک) و جی 10C (مجهز به رادار AESA) نشان‌دهنده تکامل این جنگنده است. نیروی هوایی چین از آن به‌عنوان یک نیروی چابک و مقرون‌به‌صرفه در دفاع منطقه‌ای و عملیات مشترک استفاده می‌کند.

 

مقایسه ویژگی‌های کلیدی: سوخو 35 در برابر چنگدو جی 10

سوخو 35 با طراحی آیرودینامیکی بهینه‌شده و موتورهای بردار رانش متغیر، قابلیت اجرای مانورهای پیچیده مانند کبرا را دارد که آن را در نبردهای نزدیک بی‌رقیب می‌کند. در مقابل، جی 10 با کانارد دلتا و چابکی بالا در سرعت‌های پایین، برای عملیات تاکتیکی مناسب‌تر است، اما از نظر مانورپذیری در سطح سوخو 35 قرار ندارد.

 

موتور و عملکرد پروازی: نیروی محرکه آسمان

 

سوخو 35 با دو موتور Saturn AL-41F1S و توانایی سوپرکروز، برتری در سرعت و پایداری دارد، درحالی‌که جی 10 با موتور WS-10B تک‌موتوره، چابکی و مصرف سوخت بهینه‌تری ارائه می‌دهد. جدول زیر مشخصات فنی این دو جنگنده را نشان می‌دهد:

 

مشخصات

 

سوخو 35

 

چنگدو جی 10 C

 

موتور

 

2 × Saturn AL-41F1S

 

1 × WS-10B

 

رانش هر موتور

 

88.3 کیلو نیوتون بدون پس‌سوز

 

89 کیلو نیوتون بدون پس‌سوز

 

حداکثر سرعت (کیلومتر در ساعت)

 

2750

 

2200

 

برد عملیاتی (کیلومتر)

 

1600

 

1250

 

سقف پرواز (متر)

 

18000

 

17500

اویونیک و سیستم‌های حسگر: مغز متفکر جنگنده‌ها

 

سوخو 35 با رادار Irbis-E PESA و سیستم‌های حسگر پیشرفته، برای نبردهای کلاسیک مناسب است، اما از نظر شبکه محوری ضعیف‌تر عمل می‌کند. جی 10C با رادار AESA و قابلیت‌های جنگ الکترونیک مدرن، در آگاهی موقعیتی و نبردهای شبکه محور برتری دارد. جنگنده روسی از راداری با برد حدود 350 تا 400 کیلومتر استفاده کرده و توانایی رهگیری هم‌زمان 30 هدف و شلیک به 8 هدف را دارد؛ اما در مقابل باید گفت جی 10 از مزایایی همچون سامانه‌های جنگ الکترونیک، نمایشگرهای چندمنظوره و ارتباط داده پیشرفته سود می‌برد.

 

تسلیحات و قابلیت حمل بار: قدرت تهاجمی

 

سوخو 35 با ظرفیت حمل 8000 کیلوگرم سلاح (موشک‌های R-77، KAB-500) و 12 جایگاه، برای مأموریت‌های سنگین تهاجمی ایده‌آل است. جی 10C با 6500 کیلوگرم ظرفیت و 11 جایگاه (موشک PL-15، KD-88) چابک‌تر است، اما در حمل بار سنگین محدودتر احساس می‌شود.

 

پنهان‌کاری (Stealth): یک فاکتور متمایزکننده

 

هر دو جنگنده فاقد پنهان‌کاری پیشرفته نسل پنجم هستند، اما جی 10C با طراحی بهینه‌تر، سطح مقطع راداری کمتری دارد. سوخو 35 به دلیل اندازه بزرگ‌تر و طراحی قدیمی‌تر، در برابر رادارها آسیب‌پذیرتر است.

در ادامه مقایسه سوخو 35 با چنگدو جی 10 به بخش نبردهای واقعی می‌رسیم و 4 سناریوی احتمالی را با همدیگر بررسی می‌کنیم.

 

نبرد فراتر از برد دید (BVR)

 

هر دو مجهز به موشک‌های راداری دوربرد هستند، اما موشک PL-15 جنگنده چینی با برد بیش از ۲۰۰ کیلومتر برتری دارد. البته رادار Irbis-E با برد بلند، قدرت شناسایی اولیه بیشتری به سوخو-۳۵ می‌دهد.

 

نبرد در برد دید/داگ فایت (WVR/Dogfight)

 

سوخو 35 با قدرت مانور بالا و موشک R-73 با جستجوگر مادون قرمز هدایت‌شونده توسط کلاه، مزیت نسبی دارد.

 

مأموریت‌های تهاجم زمینی (Strike)

 

سوخو 35 تنوع تسلیحاتی بیشتری دارد، ولی جی ۱۰C با سیستم نشانه‌روی الکترواپتیکی و سلاح‌های هدایت‌شونده بومی عملکرد مناسبی ارائه می‌دهد.

 

مأموریت‌های دفاع هوایی (Air Defence)

 

هر دو در نقش دفاع از آسمان مؤثر هستند، اما سوخو ۳۵ با برد بیشتر و حمل تسلیحات سنگین‌تر مزیت دارد.