در دهه ۷۰ ميلادى در فوتبال فرانسه و اروپا تيمى بود به نام سن اتين، كه غوغا مى كرد. سبزپوشان با حضور بازيكنان بزرگ و ستارگانى چون ميشل پلاتينى، دومينيك، روشتو، ژان ميشل لاركه، سانتينى و ... عملكردى از خود برجاى نهادند كه با عنوان «داستان سن اتين» در تاريخ فوتبال فرانسه به ثبت رسيده است. پيش از نزول سن اتين از ميانه هاى دهه ۸۰ ميلادى، سبزپوشان بين دسته برتر و پايين تر در حال رفت وآمد بودند و اينك پس از گذشت ۵ فصل از آخرين صعودشان به جز حسرت براى طرفدارانشان ره آورد زيادى به ارمغان نياوده اند. در فوتبال فرانسه مانند بسيارى از كشورهاى صاحبنام، تيم هايى وجود دارند كه به دلايل گوناگون، اسم ورسم و اعتبارشان خارج از مرزها درست مانند سرزمينشان ماندگار مانده و مى ماند. تيم هايى هستند كه بود و نبودشان در فوتبال فرانسه از چنان اهميتى برخوردار است كه سقوطشان به دسته پايين تر و برعكس صعود دوباره آنها به عنوان يك خبر ملى در رسانه ها انعكاس مى يابد. در اين رهگذر به عنوان نمونه بايد از «لوهاور» نام برد. تيم بندر شمالى فرانسه، بندر هم مرز با انگلستان و درياى مانش با قدمتى افزون از ۱۲۰ سال. اگرچه در ميان تيم هاى پولدار و صاحب جام و افتخار جايى ندارد به گونه اى كه در چندین فصل پیش و پس از ۵۰ سال كه به ليگ برتر صعود كرد، حضورى بى رمق داشت و دوباره به دسته پايين تر سقوط كرد اما نامش با يكى از چند روايت مربوط منتسب به آغاز ورزشى به نام فوتبال درآميخته است. يكى از نزديك ترين و به تعبيرى ،قابل قبول ترين روايتها از آغاز فوتبال به سالهاى ۱۸۸۰ ميلادى برمى گردد.
در آن دوران لوهاور به عنوان يكى از بنادر معتبر فرانسه، محل رفت وآمد كشتى هاى تجارى انگليسى بود. در اين رهگذر آمده است، ملوانان انگليسى هنگام فراغت با گلو له هاى پارچه اى روى شن هاى ساحل بازى مى كردند. «بازى» اى كه رفته رفته و با گذر توپ پارچه اى از فاصله دو بشكه خالى از حالت وقت كشى و تفريح به مسابقه ميان ملوانان و كاركنان بندرى فرانسه و انگلستان درآمد. در تاريخ فوتبال آمده است. لوهاور به عنوان نخستين باشگاه اروپايى «بازى با پا» به برگزارى مسابقاتى محلى و همچنين با همسايه انگليسى خود پرداخته است. در فرانسه به غير از لوهاور، تيم هاى مدعى ديگرى چون ليل، گرونوبل و نيس تيمى هم وجود دارد كه برخى در دسته پايين تر و گاه در سطح محلى بازى مى كنند. جدا از بحث پيشينه، تيم هايى هستند كه به خاطر درخشش طولانى در فرانسه و حضور موفق در اروپا به عناوينى چون «ممتاز»، «تاريخ ساز» و به تعبيرى «كاريزماتيك» (صاحب حس وحال و «آ ن» ماندگار) شناخته مى شونه كه مى توان به رمس، نانت، بوردو، پاریس سن ژرمن، موناكو و ليون اشاره كرد كه هركدام دوره اى از تاريخ يكصد سال اخير فرانسه را به نام خود ثبت كرده اند. در اين رهگذر رمس در دهه ۵۰ در صحنه داخلى و در فوتبال اروپا در رقابت با رئال مادريد بزرگ به نامى ماندگار بدل شده است. نانت كه اينك بعد از چند سال در دسته ی پایین تر رهایی یافت (لیگ2) همراه بوردو، موناكو و در اين سالها ليون، با كسب افتخارات زياد در فرانسه و حضور قابل قبول در اروپا براى خود اعتبارى بى چون وچرا به دست آ ورده اند. ضمن اينكه پاریس سن ژرمن با قدمتى كمتر از بقيه نزديك به
۳۵ سال تيم محبوب پايتخت و صاحب اسم اين كشور است.
مارسى پس از سنت اتین
در قدمت تيم هاى ماندگار نام مارسى ديده مى شود؛ تيمى بزرگ و پرطرفدار در جنوب فرانسه كناره مديترانه همراه با سن اتين ۲ تيمى هستند كه در ۲ دهه (۷۰ و ۸۰ ميلادى) درخشان از فوتبال فرانسه و اروپا را به خود اختصاص داده اند. مارسى با ورزشگاه تاريخى خود ولودروم و طرفداران بى شمارى كه در زمره «آتشين» هاى اروپا به حساب مى آيند، دهه ۸۰ ميلادى را به خود اختصاص داده بود؛ قهرمانى هاى پى درپى و پرشمار در فرانسه و حضورى درخشان در رقابت با بزرگان اروپا به ويژه ميلان از مارسى تيمى ساخته بود كه بهترين هاى اروپا، آرزوى بازى در اين تيم را داشتند. تعدادى از بازيكنان بزرگ فرانسه مانند تيه رى آنرى و پاپن بهترين سالهاى فوتبال خود را در ولودروم سپرى كردند. از سوى ديگر اما سن اتى ين ماجرا و داستان ديگرى دارد. سبزپوشان افسانه اى فرانسه با عملكرد خود در دهه ۷۰ ميلادى دوره اى از فوتبال فرانسه را رقم زدند كه با عنوان «داستان سن اتى ين» ثبت شده است. بازيكنانى چون پلاتينى، روشتو، لاركه، سانتينى، برادران ريولى، كركويچ (دروازه بان نامدار يوگوسلاوى در دوران شكوفايى فوتبال اين كشور در دهه ۷۰ ميلادى)، بخشى از بزرگان و ستارگان سبزپوش به شمار مى روند. سن اتين در فوتبال اروپا بارها تا نيمه نهايى پيش رفت و ديدار پايانى جام باشگاه هاى اروپا در ۱۹۷۵ در گلاسكو مقابل بايرن مونيخ در زمره بازى هاى ماندگار به حساب مى آيد..در نبود فرشته ی سبز سنت اتین کار برای قهرمانان سبز سخت تر شد و در نتیجه بازی را به بایرن واگذار کردند .
