رؤیای بزرگ جوان مشهدی در تیم ملی گپ‌وگفت با مهدی جعفری، بسکتبالیست مشهدی که پس از مدت‌ها استان را در تیم‌ملی صاحب نماینده کردکد محتوا: ۴۲۲۱۵۶تاریخ: ۱۵ اسفند ۱۴۰۳ - ۰۶:۰۴ مرتضی اخوان شماره5 حالا با افتخار 55 می‌پوشد. ستاره جوان مشهدی خیلی زود خودش را از ایستگاه لیگ‌برتر بسکتبال به پیراهن تیم‌ملی رسانده است تا نشان دهد سوتیریس مانولوپولوس یونانی تا چه اندازه به بازی او اعتقاد دارد. سیدمهدی جعفری برای اهالی بسکتبال خراسان‌رضوی بازیکن ناشناخته‌ای نیست؛ بازیکنی که پدرش و برادرش آن‌قدر در بسکتبال مشهد شناخته‌شده‌اند که با اولین درخشش‌هایش در تیم بسکتبال مهگل در جریان لیگ‌برتر امسال، بلافاصله به چشم آمد؛ بازیکنی که حالا از درخشش با پیراهن شماره5 تیم مهگل در لیگ‌برتر به پیراهن شماره55 تیم‌ملی رسیده و با عملکردش توانسته است هم نظر کادرفنی و هم فدراسیون جهانی بسکتبال را جلب کند. او در گفت‌وگو با شهرآراورزشی از فصل خوب و رؤیاهایش و نیز گلایه‌های تیم‌نداشتن مشهد در لیگ‌برتر می‌گوید. شروع بسکتبال در خانواده بسکتبالی خاندان جعفری‌ها در ورزش بسکتبال استان شناخته‌شده‌اند؛ از جعفری پدر که مربی بسیاری از بسکتبالیست‌های جوان کشور بوده است بگیرید تا علیرضا جعفری که پیش از جعفری برادر در سطح بسکتبال نامی برای خود دست‌وپا کرد. شاید به همین دلیل است که سیدمهدی جعفری، پسر کوچک‌تر خانواده، درباره ورودش به بسکتبال این‌گونه می‌گوید: من در خانواده‌ای بسکتبالی به دنیا آمدم و از هفت‌سالگی بسکتبال را به شکل حرفه‌ای و جدی آغاز کردم. وقتی وارد مدرسه شدم، از همان ابتدا در تیم‌های مدرسه بسکتبال بازی می‌کردم و همیشه عضو تیم‌های ناحیه و استان بودم. سال اول کرونا در لیگ دسته‌دوم بازی می‌کردم که مسابقات به‌علت شیوع کرونا تعطیل شد و نیمه‌تمام ماند. سال بعدش با باشگاه رادین مشهد در لیگ دسته‌اول استان بودیم. فرار از لیگ‌یک به سمت موفقیت جعفری سال بعد از حضور در رادین یک تصمیم بزرگ می‌گیرد. او درحالی‌که با پیشنهاد لیگ‌برتری باشگاه آویژه مشهد روبه‌رو می‌شود، حرکتی رونالدینیویی می‌زند و به لیگ دسته‌اول می‌رود. جعفری در این‌باره می‌گوید: واقعیت آن است که سال بعد از بازی برای رادین در لیگ استان، از باشگاه آویژه‌صنعت پارسای مشهد پیشنهاد داشتم. آویژه آن‌موقع در لیگ‌برتر حضور داشت و فرصتی طلایی بود تا پایم به لیگ‌برتر بسکتبال باز شود، اما ترجیح دادم همان سال به تیم دوم مهرام در لیگ دسته‌اول بروم؛ اتفاقی که به‌نظرم مسیر حرفه‌ای بسکتبالم را تغییر داد. سال بعد به تیم لیگ‌برتری مهرام پیوستم و از آنجا هم حضور در تیم‌های لیموندیس شیراز و مهگل البرز را تجربه کردم. سرجمع این سومین سال حضور من در سوپرلیگ است. پرش از سکوی 2۰سالگی سیدمهدی جعفری درحالی امسال با مهگل البرز به اوج پختگی در لیگ‌برتر و پیراهن تیم‌ملی رسیده است که فقط 2۰سال دارد. مشهد سال‌ها بود که در تیم‌ملی نماینده‌ای نداشت و حالا جعفری جوان این بار سنگین را به دوش می‌کشد. او درباره فصل موفقی که تا به اینجا با مهگل داشته است، می‌گوید: خداراشکر هرچه پیش رفتیم، وضعیت تیم بهتر شد. الان در مرحله پلی‌آف هستیم و برای صعود به جمع چهار تیم برتر می‌جنگیم. در دو بازی اول با نفت‌آبادان که به میزبانی این تیم انجام شد، یک پیروزی و یک شکست داشتیم و حالا باید دو بازی میزبانی خودمان در تهران را برگزار کنیم که بی‌تردید می‌تواند کار برایمان راحت‌تر از میهمان باشد. مهگل؛ تله‌ای برای پیراهن ملی وی می‌افزاید: حضورم در مهگل با انگیزه رسیدن به پیراهن تیم‌ملی بود. اصلا از همان ابتدا که با پدرم مشورت می‌کردم، قرار شد به مهگل بروم تا زیر نظر آقای اسلامی خودم را آماده پوشیدن پیراهن تیم‌ملی کنم. به‌هرحال برای هر بسکتبالیستی آرزوست تا به این پیراهن مقدس برسد. جعفری بیان کرد: فصل خوبی داشتم و خداراشکر به‌اصطلاح بازی‌ام گرفت و حالا در تیم‌ملی هم به من بازی می‌رسد. در دو بازی پنجره انتخابی با وجود رقیبان خوبی مثل سجاد مشایخی و مبین شیخی، بازیکن ثابت بودم و زمان بازی خوبی به من رسید. دل‌سوزی و دل‌تنگی برای مشهد ستاره ملی‌پوش بسکتبال خراسان وقتی از مشهد حرف می‌زنیم، آه حسرتی می‌کشد و می‌گوید: واقعیت آن است که خود ما هم گلایه داریم. مشهد پارسال در لیگ‌برتر تیم نداشت! تیم پدافند هیچ نشانی از مشهد نداشت و ما مشهدی‌های لیگ‌برتر این تیم را تیم مشهد نمی‌دانستیم. برای ما بازیکنان مشهدی خیلی بهتر است که بتوانیم در شهر خودمان و برای تیم شهرمان بازی کنیم، اما وقتی امکانات فراهم نیست و مشهد حتی یک تیم در لیگ‌برتر ندارد، مجبوریم خارج از مشهد بازی کنیم. همه از خدایشان است که برای تیم شهرشان بازی کنند، به‌شرطی‌که اولا تیمی وجود داشته باشد و بعد از آن فضای عادلانه برای بازی در آن تیم وجود داشته باشد.